Infinite Warfare Deals with Gold
Reviews

Call of Duty: Infinite Warfare – Review

Το Call of Duty: Infinite Warfare μεταφέρει την σειρά στο διάστημα και εισάγει νέα στοιχεία, αλλά αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα

Η σειρά Call of Duty αποτελεί εδώ και χρόνια το «κόσμημα» του μεγαθηρίου που ακούει στο όνομα Activision, έχοντας πολλά δισεκατομμύρια έσοδα τα τελευταία χρόνια. Κάθε χρόνο, η κυκλοφορία του νέου τίτλου της σειράς συνοδεύεται από εκατομμύρια πωλήσεις σε όλες τις πλατφόρμες και έχει καταφέρει να δημιουργήσει φανατικούς οπαδούς ανά την υφήλιο. Μπορεί αυτή τη στιγμή να μην είναι τόσο δημοφιλής όσο το Overwatch και το Counter-Strike: Global Offensive, αλλά παρόλα αυτά έχει ένα αρκετά σεβαστό αριθμό οπαδών και ομάδων που ασχολούνται μαζί του επαγγελματικά.

Αν και τα προηγούμενα χρόνια η επιτυχία κάθε κυκλοφορίας ήταν σχεδόν σίγουρη, φέτος τα πράγματα για το Call of Duty: Infinite Warfare ήταν αρκετά δύσκολα, πριν καν κυκλοφορήσει. Το Trailer της ανακοίνωσής του έφτασε να γίνει το 2ο βίντεο με τα περισσότερα Dislikes στην ιστορία του YouTube εκείνη την περίοδο, ενώ ένα κλίμα αρνητικότητας είχε καταλάβει τη κοινότητα και τον τύπο. Ο κόσμος δεν είδε με καλό μάτι την κίνηση της Activision να συνεχίσει ακόμη πιο «βαθιά» στο μέλλον, μεταφέροντας την σειρά σε ένα “extreme” Sci-fi setting. Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα όταν αποκαλύφθηκε πως ναι μεν θα κυκλοφορήσει το Modern Warfare Remastered, αλλά θα έρθει ως πακέτο με το Infinite Warfare και όχι ξεχωριστά.

Infinite Warfare

Θα μπορούσαμε να πούμε πως η Gaming κοινότητα  και συγκεκριμένα οι οπαδοί της σειράς Call of Duty, φαίνεται κάπως να «κουράστηκαν». Θα ήθελαν κάτι διαφορετικό από το Infinite Warfare και σίγουρα κάτι περισσότερο “boots on the ground”, επιστρέφοντας σε ένα setting Β’ Παγκοσμίου πολέμου ή Βιετνάμ ή κάτι παρόμοιο. Μακριά από φανταχτερά όπλα, killstreaks και το γενικά «χαρούμενο» αίσθημα που προσφέρει πλέον η σειρά. Πόσοι από εμάς άλλωστε δεν θα θέλαμε ένα Call of Duty με Γερμανούς, Αμερικανούς, Άγγλους, M1, MP-44, STG, Gewehr 43 και τις αγαπημένες ατάκες μας από την εποχή; Πιστεύουμε δεν υπάρχει κάποιος που δεν θα το ήθελε. Απόδειξη αυτού αποτελεί και η τεράστια επιτυχία που έχει το Battlefield 1 που τόλμησε και γύρισε το setting σε Α’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Όμως, η ερώτηση είναι η εξής. Είναι όντως τόσο κακό το Infinite Warfare; Άξιζε τη γενική κατακραυγή που δέχτηκε χωρίς καν να το δοκιμάσει ο κόσμος; Εισάγει νέα στοιχεία που προσφέρουν μία καινοτομία στο gameplay, διαφοροποιώντας το από τους προηγούμενους τίτλους της σειράς; Όλα αυτά είναι ερωτήματα που καλούμαστε να σας απαντήσουμε μέσω αυτού του κειμένου, ώστε να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο γύρω από το παιχνίδι και την πραγματική αξία του, όχι την εικόνα που σχηματίστηκε από απογοητευμένους οπαδούς ή “haters”. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο τραγικά τα πράγματα όσο περιγράφονται από μερικούς.

Γαλαξιακή διαμάχη

Τα γεγονότα του Infinite Warfare διαδραματίζονται στο μακρινό μέλλον. Η ανθρωπότητα έχει εξαντλήσει τους φυσικούς πόρους της Γης, εξαιτίας της συνεχόμενης αύξησης του πληθυσμού. Η ελπίδα της επιβίωσης ήρθε μέσω της ένωσης όλων των εθνών του κόσμου και τη δημιουργία της United Nations Space Alliance ή UNSA. Μέσω της UNSA, η ανθρωπότητα κατάφερε να ξεκινήσει τον αποικισμό πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, σε μία προσπάθεια να συλλέξει πολύτιμους φυσικούς πόρους και να επιβιώσει το σπίτι μας, η Γη.  Όπως είναι εύκολα κατανοητό όμως, η αξία των συγκεκριμένων πόρων είναι ανεκτίμητη και όποιος τους ελέγχει, στην ουσία ελέγχει το μέλλον της ανθρωπότητας. Τον ρόλο του «κακού» στην προκειμένη περίπτωση αναλαμβάνει η Settlement Defense Front ή SDF, που αποτελείται από πρώην μέλη της UNSA.

Infinite Warfare

Έπειτα από μία περίοδο που δεν υπήρξαν έντονες διαμάχες ανάμεσα στην UNSA και την SDF, ήρθε η ώρα η τελευταία να κηρύξει τον πόλεμο και το ηλιακό σύστημά μας να είναι έτοιμο για μία τεράστια σύρραξη ανάμεσα στις δυνάμεις των 2 παρατάξεων. Εμείς, έχουμε τον ρόλο του Nick Reyes, ενός επίλεκτου στρατιώτη ο οποίος έπειτα το πέρας κάποιων γεγονότων, αναλαμβάνει να διοικήσει το πολεμικό διαστημόπλοιο Retribution στον επερχόμενο πόλεμο με την SDF. Ο «εγκέφαλος» της αντίπαλης παράταξης και αυτός που βρίσκεται πίσω από τη στρατιωτική της δύναμη, είναι ο Salen Kotch, τον οποίο υποδύεται ο πασίγνωστος Kit Harington ή John Snow για όσους παρακολουθούν την τηλεοπτική σειρά Game of Thrones.

Σε γενικές γραμμές το σενάριο θα μπορούσε να θεωρηθεί τετριμμένο, καθώς στην ουσία δεν αποτελεί κάτι διαφορετικό από αυτά που έχουμε συναντήσει σε προηγούμενους τίτλους της σειράς, με τη διαφορά ότι το setting μεταφέρθηκε στο διάστημα. Η πλοκή δεν θα συγκινήσει και ειδικά το pacing είναι προβληματικό, καθώς ξεκινάει αρκετά αργά και κορυφώνεται απότομα προς το τέλος, χωρίς όμως να έχει τον απαραίτητο χρόνο ώστε να δικαιολογήσει την αναμονή των προηγούμενων ωρών. Συνολικά, η διάρκεια του Campaign είναι περίπου 6 ώρες στο Normal, ενώ όπως είναι αναμενόμενο, στα υψηλότερα επίπεδα δυσκολίας ανεβαίνει η συνολική του διάρκεια. Πάμε να δούμε και πιο αναλυτικά το πώς περίπου «παίζει» το Campaign σε σύγκριση με προηγούμενους τίτλους της σειράς και κατά πόσο μπορεί να προσφέρει μία ικανοποιητική εμπειρία.

Ο πόλεμος του μακρινού μέλλοντος

 Το διαστημικό setting του Call of Duty: Infinite Warfare, μόνο και μόνο στην σκέψη, προσφέρει πραγματικά άπειρες δυνατότητες για τους developers. Διαστημικά dog-fights, μάχες σε μηδενική βαρύτητα, εξερεύνηση πλανητών και διάφορα άλλα «σενάρια» που μας έρχονται αμέσως στο μυαλό, είναι μερικά από τα features που θα θέλαμε να δούμε σε ένα τέτοιο Call of Duty. Απ΄όσο φάνηκε, η Infinity Ward στον τριετή κύκλο αναμονής, μετά την κυκλοφορία του γενικά «αποτυχημένου» Ghosts, έφερε εις πέρας μερικές από αυτές τις ιδέες, τουλάχιστον στο Campaign. Μαζί με τον Reyes και το υπόλοιπο πλήρωμα του Retribution, θα βρεθείτε σε διάφορους πλανήτες προσπαθώντας να χτυπήσετε το SDF εκεί που «πονάει». Το Retribution λειτουργεί στην ουσία ως ένα Hub, όπου μπορείτε να δείτε την πρόοδο που έχετε κάνει στο Campaign, να επιλέξετε τα Main Missions που συνεχίζουν την ιστορία, ενώ υπάρχουν και side missions.

call-of-duty-infinite-warfare-2

Μέσω των “Ship Assaults”, όπως ονομάζονται, αποκτάτε πρόσβαση σε διάφορα αντικείμενα customization, νέες πληροφορίες για την ιστορία αλλά και αναβαθμίσεις για το Jackal, το μαχητικό jet του Reyes, το οποίο χρησιμοποιείτε στις διαστημικές μάχες. Μέσω των Ship Assaults κάνετε και ένα “ξεσκάρτισμα” στην λίστα των Most Wanted που φιγουράρει πάνω από το γραφείο σας στο Retribution. Η λίστα περιέχει όλα τα “κεφάλια” του SDF, τα οποία καλείστε να εξουδετερώσετε. Γενικότερα, το Retribution είναι μία ωραία εναλλακτική ιδέα, που ξεγελάει τον παίκτη, δίνοντας του το αίσθημα πως η εμπειρία του δεν είναι τόσο γραμμική. Πριν από κάθε αποστολή, επιλέγετε ακριβώς τα όπλα που θέλετε να ξεκινήσετε την μάχη, αλλά και το loadout του Jackal σας. Κατά τη διάρκεια των αποστολών σας θα βρείτε διάφορα νέα όπλα αλλά και αναβαθμίσεις για ήδη υπάρχοντα. Αφού κάνετε τις επιλογές σας, είστε έτοιμοι για μάχη, η οποία όπως θα δείτε και παρακάτω διαφέρει αισθητά σε αρκετούς τομείς.

Πρώτη μεγάλη διαφορά είναι οι μάχες στο διάστημα με τα διαστημόπλοια. Εκεί θα βρεθείτε αντιμέτωποι με τα ιπτάμενα μαχητικά και τις ναυαρχίδες των εχθρών, με στόχο να είναι ένας και μοναδικός. Η κατάρριψη όλων των εχθρών. Η Infinity Ward έκανε καταπληκτική δουλειά στην αποτύπωση των διαστημικών dog fights, θυμίζοντας αρκετά το EVE: Valkyrie για να είμαστε ειλικρινείς. Τα εφέ και η αίσθηση του χειρισμού είναι καταπληκτικά δουλεμένα και θα ανυπομονείτε για την επόμενη φορά που θα βρεθείτε μέσα στο Jackal. Εδώ όμως αξίζει να σημειώσουμε πως ακόμη και στα υψηλότερα επίπεδα δυσκολίας, η Α.Ι. δεν κάνει και την καλύτερη δουλειά, καθώς δεν είναι όσο επιθετική θα έπρεπε. Είναι ίσως ο μόνος τομέας που υστερεί η μάχη με τα σκάφη, καθώς σε όλα τα άλλα θα δίναμε άριστα στην Infinity Ward. Τα σκάφη όμως δεν είναι ο μόνος τρόπος που πολεμάτε στο διάστημα.

Infinite Warfare

Πολλές φορές θα χρειαστεί να πολεμήσετε σε περιβάλλον χωρίς βαρύτητα, κάτι που για πρώτη φορά βλέπουμε στη σειρά Call of Duty. Εκεί, θα πρέπει να είστε προσεκτικοί με το πως θα κινηθείτε, καθώς ένα πήδημα προς την λάθος κατεύθυνση μπορεί να σας εκθέσει στους εχθρούς σας και να σας αφήσει απροστάτευτους από τα πυρά τους. Επίσης, μπορείτε να υπολογίσετε το πόσο ψηλά ή χαμηλά βρίσκεστε, περίπου σαν να κολυμπάτε. Συνεχίζοντας όμως, στη διάθεσή σας έχετε και ένα πολύ χρήσιμο gadget, το grappling hook. Με αυτό μπορείτε σχεδόν ανά πάσα στιγμή να γατζωθείτε σε επιφάνειες και να μεταφερθείτε γρήγορα πάνω τους ή ακόμη καλύτερα μπορείτε να γατζώσετε έναν εχθρό και να τον αποτελειώσετε, θυμίζοντας αρκετά το Titanfall 2 σε αυτό τον τομέα… Γενικά, πάντως δεν είναι το μόνο σημείο που φέρουν ομοιότητες.

Το Single player κομμάτι του Call of Duty: Infinite Warfare, αν εξαιρέσουμε το σχετικά άγαρμπο pacing που κάνει μία απότομη κοιλιά στη μέση της ιστορίας, είναι αρκετά ικανοποιητικό και ακολουθεί πιστά τα υψηλά στάνταρ που έχει θέσει η σειρά τα τελευταία χρόνια. Το casting αποτελείται από πολύ καλούς ηθοποιούς και οι ερμηνείες είναι φοβερές, σώζοντας την κατάσταση από το γενικά αδιάφορο σενάριο. Το μόνο μας παράπονο είναι ο John Snow… συγνώμη, Kit Harington θέλαμε να πούμε, ο οποίος είτε δεν ήταν η κατάλληλη επιλογή για τον ρόλο, είτε δεν προετοιμάστηκε κατάλληλα. Σε κάθε περίπτωση πάντως, κάνει μία πραγματικά φιλότιμη προσπάθεια να μπει στο πετσί του “κακού”, αν και δεν του πάει καθόλου (που είσαι ρε Kevin Spacey!!!). Κλείνοντας αυτό το κομμάτι, οι οπαδοί της σειράς σίγουρα θα μείνουν ικανοποιημένοι από το Campaign, καθώς έχει γίνει μία οργανωμένη προσπάθεια να προστεθούν νέα στοιχεία και να αλλάξει η πλέον τετριμμένη συνταγή των προηγούμενων ετών. Ισχύει και για το Multiplayer το ίδιο όμως;

Ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες

Η Infinity Ward έθεσε τα θεμέλια για κάτι νέο μέσω του Campaign, αλλά στο τέλος μας απογοήτευσε και δεν κατάφερε να προσφέρει κάτι καινοτόμο και διαφορετικό σαν εμπειρία από τα προηγούμενα Call of Duty της σειράς. Θα έπρεπε να υπάρχουν τουλάχιστον 2 επιπλέον modes για το Multiplayer του Infinite Warfare και αυτά θα ήταν αποκλειστικά για μάχες στο διάστημα, όπου και θα ήταν όντως κάτι καινοτόμο και διαφορετικό. Η μάχη εναντίον άλλων παικτών σε περιβάλλοντα χωρίς βαρύτητα θα ήταν κάτι πραγματικά πρωτοποριακό και θα “έσπαγε” την μονοτονία των άλλων διαθέσιμων modes. Τα grappling hooks και η αιώρηση στο κενό του διαστήματος, ενώ θα πρέπει να κινηθείτε προσεκτικά, αποφεύγοντας να εκτεθείτε σε ανοιχτό χώρο θα ήταν κάτι πραγματικά μοναδικό. Το ίδιο ισχύει και για τα Jackals και την μάχη με τα σκάφη στο διάστημα.

Infinite Warfare

Δεν είναι ότι απλά υπήρχαν στο Campaign. Φαίνεται ότι έγινε φανταστική δουλειά πάνω σε αυτά και αφιερώθηκε πραγματικά αρκετός χρόνος και είναι κρίμα που χάθηκε η ευκαιρία για κάτι το διαφορετικό στο Multiplayer, όπου θα έκανε το Infinite Warfare να ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα, αλλά με την καλή έννοια, από τους υπόλοιπους τίτλους της σειράς και θα δικαιολογούσε και την επιλογή του setting από πλευράς Infinity Ward και Activision. Αντ’ αυτού, επιστρέφουμε στα ίδια modes που έχουμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια, όπως το Kill Confirmed, το Team Deathmatch και το Search and Destroy. Παρακάτω όμως υπάρχει και μία άλλη επιλογή της ομάδας ανάπτυξης η οποία είναι το λιγότερο εκνευριστική.

Τα Specialists του Black Ops 3 ήρθαν και αντικαταστήθηκαν από τα Combat Rigs, με το κάθε ένα από αυτά να προσφέρει ένα διαφορετικό σετ επιλογών. Κάθε Rig έρχεται με 3 διαφορετικά Payload και Trait, από τα οποία καλείστε να επιλέξετε ένα στο καθένα. Τα διαθέσιμα Combat Rigs είναι τα Warfighter, Merc, Synaptic, FTL, Stryker και Phantom. Τα Payloads στην ουσία λειτουργούν ως ένα επιπλέον killstreak το οποίο αποκτάτε ανάλογα με το πως τα πηγαίνετε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αν και το κάθε ένα από αυτά προσφέρει διαφορετικά Payloads και Traits, στην ουσία η διαφορά δεν είναι τόσο αισθητή μέσα στο παιχνίδι. Απλά προσφέρουν κάποια διαφορετικά “καλούδια” ώστε να δικαιολογήσουν την επιλογή. Από την άλλη όμως, τα διαθέσιμα όπλα είναι πραγματικά ιδιαίτερα και καλά σχεδιασμένα, με το κάθε ένα από αυτά να χρειάζεται ειδική διαχείριση. Οι επιλογές πάρα πολλές και σίγουρα θα ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς.

Κάπου εδώ όμως έρχεται και το πρώτο μεγάλο μας πρόβλημα, που είναι τα Supply Drops και πως αυτά δημιουργούν μία Pay-to-win δυναμική στο Multiplayer. Τα Supply Drops είναι κάποια κουτιά που μπορείτε να ανοίξετε είτε με Keys που αποκτάτε παίζοντας οποιοδήποτε mode στο Multiplayer, είτε με τα COD Points τα οποία αγοράζονται με αληθινά χρήματα. Από τα Drops, αποκτάτε πρόσβαση σε Prototype μοντέλα των ήδη υπάρχοντων όπλων, τα οποία διαχωρίζονται σε Common, Rare, Epic και Legendary, αλλά το drop rate είναι τυχαίο. Τα Prototype όπλα όμως, ανάλογα με την κατηγορία που ανήκουν, προσφέρουν καλύτερα στατιστικά και traits με αποτέλεσμα να έχουν σημαντικό προβάδισμα όσοι τα αποκτούν. Από την άλλη, όσοι δεν θέλουν να πληρώσουν, θα πρέπει να κάνουν ένα πραγματικό ατελείωτο Grinding για Salvage, ώστε να καταφέρουν να κάνουν Crafting το Prototype της επιλογής τους. Αν και η Infinity Ward έκανε κάποιες αλλαγές, αυξάνοντας το drop rate των κλειδιών και του Salvage, όσοι πληρώνουν δεν παύουν να έχουν ένα τρομερό πλεονέκτημα.

Infinite Warfare

Γυρνώντας στα καλά σημεία του παιχνιδιού, υπάρχει μία αξιέπαινη ποικιλία χαρτών, με το design τους να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το wall-running και γενικότερα την ευκινησία που προσφέρει το gameplay στους παίκτες. Βέβαια, η δομή των χαρτών είναι σχετικά απλή, θυμίζοντας περισσότερο Competitive αρένες, δείχνοντας πως έχει ληφθεί σοβαρά υπόψιν το eSport κομμάτι της κοινότητας, που είναι και το πιο φανατικό. Τέλος, δεν πρέπει να παραλείψουμε το φανταστικό Zombies, το οποίο επιστρέφει γι’άλλη μία χρονιά (πως θα μπορούσε να λείπει άλλωστε), αλλά αυτή τη φορά έχει μία έντονη “γεύση” από 80’s. Κάθε χρόνο αποτελεί ένα από τα Highlights και αυτή τη χρονιά ισχύει και πάλι το ίδιο.

Τεχνικά άψογο μεν, χρειάζεται ανανέωση δε

Τεχνικά το Infinite Warfare πρέπει να πάρει άριστα. Τα textures είναι υψηλής ποιότητας και οι φωτοσκιάσεις εντυπωσιακές. Τα εφέ ειδικά, στα περισσότερα σημεία του Campaign είναι για να μαζεύετε τα σαγόνια σας από το πάτωμα, με τον καπνό και τις εκρήξεις να είναι πιο ρεαλιστικές από ποτέ. Αρκετές βελτιώσεις παρατηρήσαμε και στα animations των χαρακτήρων, ενώ τα πρόσωπα τους ξεχειλίζουν από λεπτομέρεια. Φυσικά, όλα αυτά συνοδεύονται πάντα από ένα σταθερό frame rate των 60 fps, είτε μιλάμε για το Campaign είτε για το Multiplayer. Φυσικά όμως, εδώ πρέπει να τονίσουμε πως στο άμεσο μέλλον θα πρέπει να αλλάξει η μηχανή γραφικών, ή πιο απλά να ανανεωθεί σε μεγάλο βαθμό.

Στον ηχητικό τομέα, τα όπλα, οι εκρήξεις και γενικότερα τα εφέ είναι εξαιρετικά, δίνοντάς συνολικά την εικόνα ενός άρτιου παιχνιδιού, τουλάχιστον τεχνικά. Ειδικά στο Voice-acting του Campaign οι ερμηνείες είναι αξιοσημείωτες και αξίζουν σε όλους ένα μεγάλο μπράβο για την συνολική εικόνα. Χωρίς την προσεγμένη δουλειά στους διαλόγους και στις ερμηνείες των ηθοποιών, τα κενά του σεναρίου θα ήταν ακόμη πιο εμφανή. Κλείνοντας, η Infinity Ward πέρνει άριστα για την εξαιρετική δουλειά που έχει κάνει στον τεχνικό τομέα του παιχνιδιού και την ιδιαίτερη φροντίδα που του έχει δείξει.

Ήρθε η ώρα για ουσιαστικές αλλαγές

Θα το πούμε από τώρα, ώστε να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση. Το Infinite Warfare είναι ένα καλό Call of Duty. Προβλήματα υπάρχουν, αλλά είναι κάτι το αναμενόμενο (δυστυχώς) για την σειρά. Κάθε κυκλοφορία είχε κάποιο πρόβλημα στο παρελθόν και σίγουρα (δυστυχώς) θα έχει και στο μέλλον. Άξιζε όμως την γενική κατακραυγή που δέχθηκε; Είναι όντως το χειρότερο Call of Duty της σειράς, όπως ισχυρίζονται αρκετοί; Η απάντηση είναι και πάλι ξεκάθαρη, όχι. Ποιος ήταν ο λόγος της αγανάκτησης του κόσμου; Ότι η Activision κάνει λάθος επιλογές, λες και αγνοεί το feedback που δέχεται. Το κοινό δεν ζητάει πολλά. Θέλει ένα Call of Duty που θα επιστρέψει στις ρίζες του. Με απλό gameplay, μακριά από πηδήματα και τρέξιμο πάνω στους τοίχους, μεγάλη ποικιλία από όπλα και χάρτες και απλά killstreaks, που θα αποτελέσουν το αλατοπίπερο. Δεν θέλει φρουφρού και φανφάρες.

Infinite Warfare

Το Infinite Warfare όμως, είχε την προοπτική λόγω του setting και της εξαιρετικής δουλειάς που έγινε στις μάχες του διαστήματος, να προσφέρει κάτι διαφορετικό απ’όλους τους άλλους τίτλους της σειράς Call of Duty. Δυστυχώς όμως, δεν έκανε το 1 βήμα προς τα εμπρός. Η Infinity Ward πήγε εκ του ασφαλούς, πορευόμενη σε θεωρητικά ασφαλή μονοπάτια που είχαν θέσει το Advanced Warfare και το Black Ops III. Εκεί όμως πιστεύουμε ότι ατύχησε, καθώς μάλλον αγνόησε το γεγονός πως κυκλοφορεί και ένα Titanfall 2, που προσφέρει ένα πιο ανταγωνιστικό πακέτο, αλλά και ένα Battlefield 1, το οποίο ναι μεν βασίζεται σε διαφορετικά στοιχεία, αλλά από την άλλη αποτέλεσε ένα από τα πιο εντυπωσιακά παιχνίδια του 2016 μέχρι στιγμής.

Η γνώμη μας είναι απλή και σίγουρα οι περισσότεροι από εσάς θα συμφωνήσουν μαζί μας. Επιστροφή στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο! Χωρίς δεύτερη σκέψη. Εκεί που “ανδρώθηκε” η σειρά στην βιομηχανία του Gaming και αγαπήθηκε όσο λίγες σειρές στον χώρο. Η αγορά άλλωστε έχει πολλά χρόνια να δει ένα αξιόλογο FPS Β’ Παγκοσμίου και είναι ευκαιρία πριν κάνει την μετάβαση πρώτα το Battlefield… Γιατί μετά το 1, ακολουθεί πάντα το 2… Όπως και να έχει όμως, το Infinite Warfare παρά τα όποια προβλήματα του, είναι ένα καλό Call of Duty. Ειδικά όσοι από εσάς προτιμάτε το run n’ gun, τότε είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σας. Αν όμως αγοράζετε κάθε χρόνο τον εκάστοτε τίτλο που κυκλοφορεί και έρχεται αρχίσει κάπως να κουράζεστε, τότε καλύτερα να μην το αποκτήσετε.