4Gamers http://www.4gamers.gr The Gaming Culture Tue, 05 Feb 2019 17:29:15 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.0.3 http://www.4gamers.gr/wp-content/uploads/2016/08/cropped-4Gamers-Favicon-32x32.png 4Gamers http://www.4gamers.gr 32 32 114760964 Darksiders 3 – Review http://www.4gamers.gr/darksiders-3-review/ http://www.4gamers.gr/darksiders-3-review/#respond Tue, 05 Feb 2019 17:29:08 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14895 Η Fury, η τρίτη καβαλάρισσα της αποκάλυψης, κάνει τη δυναμική της εμφάνιση με το Darksiders 3! Η σειρά Darksiders ίσως αποτελεί ένα από τα πιο αδικημένα franchise της προηγούμενης γενιάς. Τόσο ο πρώτος τίτλος της σειράς, όσο και ο δεύτερος, δεν είχαν την εμπορική επιτυχία που θα περίμενε κανείς βάσει της ποιότητας τους. Εξαιρετικές hack…

The post Darksiders 3 – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Η Fury, η τρίτη καβαλάρισσα της αποκάλυψης, κάνει τη δυναμική της εμφάνιση με το Darksiders 3!

Η σειρά Darksiders ίσως αποτελεί ένα από τα πιο αδικημένα franchise της προηγούμενης γενιάς. Τόσο ο πρώτος τίτλος της σειράς, όσο και ο δεύτερος, δεν είχαν την εμπορική επιτυχία που θα περίμενε κανείς βάσει της ποιότητας τους. Εξαιρετικές hack n’ slash μάχες, αμέτρητα platforming puzzles, εντυπωσιακά bosses και μεγάλη ποικιλία από περιβάλλοντα και εχθρούς είναι μερικά από τα στοιχεία που έκαναν την σειρά να ξεχωρίσει. Εξίσου σημαντικό είναι και το σενάριο, όσο και το concept. Καβαλάρηδες της αποκάλυψης να πολεμάνε αγγέλους και δαίμονες. Είναι πραγματικά πολλά τα όσα κάνουν την σειρά να ξεχωρίζει, οπότε η έλλειψη του τρίτου τίτλου για έξι ολόκληρα χρόνια ήταν μία μεγάλη απουσία. Βέβαια, η σειρά πέρασε από 40 κύματα μετά την χρεοκοπία της THQ και τη διάλυση της Vigil Games. Καμιά φορά όμως τα πράγματα εξελίσσονται με τέτοιον τρόπο, λες και η μοίρα έχει αποφασίσει το μέλλον. Το 2014, ιδρύθηκε η Gunfire Games από πρώην developers της Vigil Games και ξεκίνησε η ανάπτυξη του Darksiders 3, μετά την εξαγορά του IP από την THQ Nordic. Ιδιαίτερα σημαντικό αν αναλογιστούμε πως υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να συνεχίσουν το όραμα που υπήρχε όταν δημιουργήθηκε η σειρά. Το αρχικό πλάνο ήθελε πέντε τίτλους συνολικά, έναν για κάθε καβαλάρη και έναν πέμπτο που θα τους περιελάβανε όλους και θα παιζόταν ως τετραπλό co-op. Ειδικά το τελευταίο ήταν αρκετά φιλόδοξο, αλλά η χρεοκοπία της THQ έβαλε φρένο στα όνειρα μας. Πάντως ανεξαρτήτως του ποια θα είναι η εξέλιξη της σειράς, μετά τη νέα αρχή που έγινε, ελπίζουμε το όραμα των δημιουργών να πάρει σάρκα και οστά. Ποιος δεν θα ήθελε άλλωστε να σφάξει δαίμονες, αγγέλους και να σπείρει τον όλεθρο με όλους τους καβαλάρηδες; Για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο όμως, θα πρέπει το Darksiders 3 να θέσει τις κατάλληλες βάσεις (οικονομικές και μη), οπότε πάμε να δούμε τι μας περιμένει μετά από 6 ολόκληρα χρόνια!

Fury, η οργή των καβαλάρηδων!
Darksiders 3

Όπως υποδεικνύει και το όνομα της, η Fury είναι η προσωποποίηση της οργής και του θυμού. Το εκρηκτικό ταπεραμέντο της και ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας της ξεχωρίζουν από τις πρώτες στιγμές σας μέσα στο παιχνίδι και θα την οδηγήσουν σε ένα ταξίδι γεμάτο αντιφάσεις για την ίδια, καθώς αμφισβητεί την ίδια της την φύση. Τα γεγονότα του Darksiders 3 διαδραματίζονται κάποια στιγμή ανάμεσα σε αυτά του 1 και του 2. Για όσους θυμούνται το τέλος του ένα, θα είναι ευκολότερο να καταλάβουν το χρονικό παράδοξο που έχει δημιουργηθεί, αν και το τελευταίο κομμάτι του παζλ, που θα βάλει όλους τους τίτλους σε απόλυτη χρονολογική σειρά, είναι το Darksiders 4 (όταν και άμα κυκλοφορήσει). Η Fury λοιπόν καλείται να φέρει εις πέρας μία πολλή σημαντική αποστολή του Charred Council, να φυλακίσει τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα που έχουν εξαπλωθεί στον κόσμο των ανθρώπων. Όπως θα καταλάβει αρκετά γρήγορα όμως, στο παρασκήνιο δρουν άλλες δυνάμεις, με τη δική τους ατζέντα για την εξέλιξη των γεγονότων. Η καβαλάρρισα λοιπόν θα έρθει αντιμέτωπη με αρκετά διλήμματα και θα πρέπει να πάρει κάποιες σημαντικές αποφάσεις, που ίσως επηρεάσουν σημαντικά το μέλλον. Συνολικά, το σενάριο του Darksiders 3 ήταν πολύ ενδιαφέρον, με αρκετές ανατροπές και καλογραμμένους χαρακτήρες. Το μόνο που μας άφησε μία πικρή γεύση είναι το γεγονός πως δεν αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα άλλα 2, αν και σχετίζεται άμεσα. Ουσιαστικά, μάθαμε περισσότερα για την Fury. Ποια είναι, ποιες είναι οι δυνάμεις της, που βρισκόταν όταν δημιουργήθηκε το χάος στην Γη και ποιος ο ρόλος της στην συνέχεια. Αν και είναι άδικο να συγκριθεί με το ένα, καθώς αποτελεί τον θεμελιώδη λίθο της σειράς, θα μπορούσαμε να πούμε πως ήταν αρκετά πιο ενδιαφέρον από το 2, με καλύτερο pacing, κυρίως λόγω της μικρότερης διάρκειάς του. Ένα στοιχείο που ξεχωρίζει όλα τα παιχνίδια της σειράς, είναι πως διαφέρουν σε έναν σημαντικό βαθμό στο κομμάτι του gameplay, διατηρώντας όμως μία ενιαία ταυτότητα, κάτι που όπως θα δούμε ισχύει και για το Darksiders 3.

Darksiders με λίγο… Dark Souls
Darksiders 3

Έξι ολόκληρα χρόνια σε μία βιομηχανία όπως είναι αυτή του Gaming, είναι αρκετά για να φέρουν τα πάνω κάτω. Νέες τάσεις, νέες ιδέες και concept και πολλά νέα παιχνίδια. Ένα IP που απέχει αρκετά χρόνια από την αγορά, θα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της αγοράς, αν θέλει να παραμείνει σχετικό. Στην κατηγορία του Darksiders λοιπόν, η νέα τάση είναι η κάμερα να βρίσκεται ακριβώς πίσω από τους ώμους του χαρακτήρα και το gameplay να θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τα Souls-like παιχνίδια. Το είδαμε στο God of War, με τα γνωστά σε όλους καταπληκτικά αποτελέσματα, το είδαμε στο εξαιρετικό Hellblade της Ninja Theory και μέχρι και στο soft reboot της σειράς Assassin’s Creed. Πλέον το κοινό δείχνει να έχει μία προτίμηση στα παιχνίδια με αυτού του είδους gameplay, καθώς η κοντινότερη κάμερα και το πιο αληθοφανές σύστημα μάχης δημιουργούν μία immersive εμπειρία για τους παίκτες. Η Gunfire Games λοιπόν, αποφάσισε να ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι, φέρνοντας την κάμερα πιο κοντά στον χαρακτήρα, προσδίδοντας μία τελείως διαφορετική οπτική στο gameplay. Όσοι έχουν παίξει τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, θα αντιληφθούν πολλή γρήγορα τις αλλαγές που έχουν γίνει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το level design του Darksiders 3, καθώς πλέον αντί της οριζόντιας ανάπτυξης του χάρτη (μεγάλες αποστάσεις, χαμηλό ύψος) έχει προτιμηθεί ένα κατακόρυφο design. Το verticality προσδίδει νέα χαρακτηριστικά στο παιχνίδι, κυρίως όσον αφορά τα platforming στοιχεία του και την εξερεύνηση. Όλοι οι χάρτες είναι συνδεδεμένοι αναμεταξύ τους, θυμίζοντας σε δομή περισσότερο το Darksiders 1, παρά το 2, κι αυτό λόγω του ότι τα γεγονότα και των δύο διαδραματίζονται στην Γη.

Ο σχεδιασμός όλων των συστημάτων του παιχνιδιού, είτε μιλάμε για την μάχη, είτε για το level design, είτε για την ανάπτυξη του χαρακτήρα, δανείζεται στοιχεία από τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, εισάγοντας όμως και πολλά νέα. Το αποτέλεσμα είναι να έχει τη δική του μοναδική ταυτότητα, κάτι που δεν είναι εύκολο να συναντήσεις σε αντίστοιχα sequels άλλων σειρών. Μία ιδιαιτερότητα του Darksiders 3, σε σχέση με τον προκάτοχό του, είναι το levelling της Fury εν αντιθέσει με αυτό του Death στο 2. Στον προηγούμενο τίτλο, τα levels του Death ανέβαιναν βάσει του XP που μαζεύατε από την ολοκλήρωση των quest αλλά και την εξόντωση των διαφόρων εχθρών στο παιχνίδι. Το σύστημα που έχει εφαρμοστεί στο τρία θυμίζει κυρίως τα Dark Souls, καθώς αντί για πόντους εμπειρίας χρησιμοποιείτε “ψυχές” για να ανεβάσετε level. Κάθε αναβάθμιση απαιτεί έναν συγκεκριμένο αριθμό, που αυξάνεται παράλληλα με τα level. Οι ψυχές συλλέγονται από τους εχθρούς που σκοτώνετε, αλλά και από διάφορα αντικείμενα που βρίσκονται διάσπαρτα στον χάρτη. Στη διάθεσή σας έχετε τρεις κατηγορίες που μπορείτε να αναβαθμίσετε. Το Health, που ανεβάζει τους πόντους ζωής, το Strength, που ανεβάζει τους πόντους ζημιάς, αλλά και το Arcane, που ανεβάζει την ζημιά από τις μαγικές επιθέσεις της Fury. Για να τα αυξήσετε, θα πρέπει να ξοδέψετε τον απαιτούμενο αριθμό ψυχών στον αγαπημένο μας πλέον Vulgrim, ώστε να ανέβετε level. Μόλις ανέβετε, αυτόματα θα αποκτήσετε και ένα attribute point, που στη συνέχεια μπορείτε να αναθέσετε στην εκάστοτε κατηγορία. Το σύστημα σας δίνει την απαιτούμενη ευελιξία ανάπτυξης του χαρακτήρα σας και σε γενικές γραμμές δουλεύει ικανοποιητικά. Το μόνο μας παράπονο είναι πως ίσως θα θέλαμε να υπήρχαν περισσότερα στατιστικά για να “παίξουμε”, αλλά από την στιγμή που δεν είναι RPG, δεν μπορούμε να πούμε και πολλά πάνω σε αυτό.

Darksiders 3

Οι ομοιότητες με την σειρά Souls όμως γίνονται πιο έντονες όταν μπει το σύστημα μάχης στην εξίσωση. Η Fury έχει ως βασικό της όπλο ένα μαστίγιο, που χρησιμοποιεί τόσο για να εξοντώσει τους εχθρούς της, όσο και για να περιηγηθεί στο περιβάλλον και να λύσει διαφορά platforming puzzles. Οι επιθετικές της κινήσεις αποτελούνται από διάφορα combo κουμπιών, πιο εκτελούνται ανάλογα με το πόσες φορές έχει πατηθεί ένα κουμπί, σε τι συχνότητα και συνδυαστικά με άλλα. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού η Fury αποκτά επιπλέον δυνάμεις, με την κάθε μία να συνδυάζεται με ένα νέο όπλο και μία νέα μαγεία. Συνολικά, η Fury αποκτάει 4 δυνάμεις μέχρι το τέλος του παιχνιδιού, η καθεμία ένα διαφορετικό στοιχείο της φύσης (φωτιά, πάγος, ηλεκτρισμός, μαγνητισμός). Μπορείτε να αλλάξετε ανά πάσα ώρα και στιγμή στοιχείο, καθώς σε διάφορες περιπτώσεις θα πρέπει να εναλλάσσεται ανάμεσα τους, ώστε να λύσετε τα platforming puzzles και να προχωρήσετε παρακάτω. Η μάχη γενικότερα είναι πολύ ομαλή και είναι προσιτή ακόμα και για τους πιο άπειρους παίκτες στο είδος. Στην αρχή, σίγουρα θα ξενίσει όσους δεν έχουν παίξει κάποιου παρόμοιου είδους παιχνίδι, αλλά το διάστημα που θα χρειαστεί για να προσαρμοστείτε είναι σχετικά μικρό. Η δυσκολία συγκριτικά με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς έχει αυξηθεί αισθητά, κάτι που αρχικά ενόχλησε ένα μεγάλο μερίδιο της κοινότητας, κυρίως λόγω του ότι απείχε σαν φιλοσοφία από τα προηγούμενα. Η απάντηση ήρθε αρκετά γρήγορα από την Gunfire Games, προσθέτοντας ένα ακόμη mode που προσαρμόζει την μάχη στα δεδομένα των προηγούμενων τίτλων και συγκεκριμένα πιο hack n’ slash. Βέβαια, είναι πλέον καθαρά θέμα επιλογής σας, είτε θέλετε να παίξετε το Darksiders 3 όπως είχε σχεδιαστεί εξαρχής, είτε με το gameplay να είναι πιο κοντά στα προηγούμενα. Εμείς πάντως δοκιμάσαμε και τα 2, αλλά εν τέλει μας κέρδισε η νέα προσέγγιση που οραματίστηκαν οι developers του παιχνιδιού, καθώς η επιβράβευση που νιώθετε όταν περάσετε ένα δύσκολο σημείο ή εχθρό, είναι πολλή εθιστική.

Συνολικά, θα λέγαμε πως το Darksiders 3 θα έπρεπε να συγκριθεί περισσότερο με το πρώτο παιχνίδι της σειράς, παρά με το δεύτερο. Ο λόγος είναι πως έχουν περισσότερες ομοιότητες, καθώς το δεύτερο κεφάλαιο ήταν ένα μεγάλο βήμα προς μία διαφορετική κατεύθυνση. Οι χάρτες ήταν αρκετά πιο μεγάλοι σε έκταση, ενώ γενικά θύμιζε περισσότερο action-RPG, παρά hack n’ slash. Η Gunfire Games προσπάθησε να ισορροπήσει την κατάσταση με την ιστορία της Fury, καθώς αν και στον πυρήνα του το 3 είναι αμιγώς ένα hack n’ slash, έχει αρκετά RPG στοιχεία, όπως το σύστημα leveling, τα attributes και τα στατιστικά του χαρακτήρα. Ίσως θα μπορούσε να επεκταθεί ακόμη περισσότερο και να περιλαμβάνει επιπλέον στατιστικά και κινήσεις, αλλά απ’ όσα μπορούμε να καταλάβουμε από τα production values του παιχνιδιού, το budget πρέπει να ήταν αρκετά περιορισμένο. Μία ένδειξη είναι η δήλωση της Gunfire Games πως αν το παιχνίδι ξεπεράσει τις 100.000 πωλήσεις, τότε θα σκεφτούν τη δημιουργία ενός sequel. Μικρός ο πήχης αν αναλογιστούμε την δημοφιλία του franchise, αλλά ίσως είναι προτιμότερο, καθώς σίγουρα ξεπέρασαν κατά πολύ τις προσδοκίες του publisher (εφόσον αληθεύουν τα λεγόμενα τους). Μόνο την πρώτη του εβδομάδα στο Steam, το παιχνίδι πούλησε πάνω από 71.000 αντίτυπα, χωρίς να υπολογίσουμε σε αυτόν τον αριθμό τις πωλήσεις που έγιναν στις κονσόλες. Η εκτίμησή μας είναι πως ξεπέρασε κατά πολύ τον αριθμό αυτόν και απολύτως δικαιωματικά στα μάτια μας. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν το τέλειο παιχνίδι. Υπήρχαν αρκετά προβλήματα τεχνικής φύσεως. Μεγάλα loading times, “παγώματα” κατά την μετάβαση από κάποια σημειά σε κάποια άλλα (background loading κατά πάσα πιθανότητα), αρκετά frame-drops ακόμη και στο Xbox One X, αν και η ποιότητα του οπτικού τομέα δεν το δικαιολογεί σε καμία περίπτωση. Από την άλλη, η διάρκεια είναι ικανοποιητική, καθώς με αρκετή εξερεύνηση χρειαστήκαμε περίπου 12 ώρες, αλλά η δομή του παιχνιδιού δεν προσφέρεται καθόλου για replayability, οπότε μετά το playthrough δεν έχετε κάποιο λόγο για να επιστρέψετε στο παιχνίδι.

Ένα βήμα πιο κοντά στην Αποκάλυψη

Το Darksiders 3 μπορεί να μην αποτελεί την τέλεια συνέχεια μίας αγαπημένης μας σειράς, αλλά από την άλλη είμαστε πολύ χαρούμενοι γιατί το περιμέναμε πολλά χρόνια. Παρόλο τις δυσκολίες που υπήρχαν με την χρεοκοπία της THQ και το κλείσιμο της Vigil Games, η σειρά βρήκε επιτέλους τον δρόμο της και έφτασε στα χέρια μας, έπειτα από έξι ολόκληρα χρόνια απουσίας. Η Fury ίσως είναι ο πιο ενδιαφέρον καβάλαρης απ’ όσους έχουμε δει μέχρι στιγμής, ενώ το τέλος του παιχνιδιού αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο ενός sequel. Η Gunfire Games είναι ξεκάθαρο πως έχει όραμα για την συνέχεια του franchise και πιστεύουμε πως το Darksiders 3 ήταν ένα επίτευγμα για τα νέα δεδομένα της. Με ένα μεγαλύτερο budget και έχοντας πλέον κατασταλάξει στο ύφος του gameplay, θα είναι σαφώς πιο εύκολο να προσφέρει μία ακόμη πιο κινηματογραφική εμπειρία, μεγαλύτερης διάρκειας, ολοκληρώνοντας την τετραλογία με το Darksiders 4, με πρωταγωνιστή λογικά τον τελευταίο καβαλάρη από τα αδέρφια, τον Strife. Το μεγάλο πρόβλημα του 3 είναι ο τεχνικός τομέας του, καθώς αντιμετωπίζει πάρα πολλές δυσκολίες, ειδικά στο κομμάτι των loadings. Ελπίζουμε πως τα παθήματα θα γίνουν μαθήματα για την Gunfire Games και το επόμενο παιχνίδι της σειράς να είναι μία πραγματικά επική εμπειρία. Οι βάσεις για κάτι τέτοιο έχουν μπει και μένει να δούμε πως θα το εκμεταλλευτούν στη συνέχεια. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι σε γενικές γραμμές δεν θα απογοητεύσει κανέναν φανατικό της σειράς.

The post Darksiders 3 – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/darksiders-3-review/feed/ 0 14895
Battlefield V – Review http://www.4gamers.gr/battlefield-v-review/ http://www.4gamers.gr/battlefield-v-review/#respond Mon, 04 Feb 2019 19:34:09 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14879 Η μητέρα των μαχών επιστρέφει μέσω του Battlefield V για αμέτρητες multiplayer συγκινήσεις! Η DICE αποφάσισε να επιστρέψει στην κανονικότητα με την αρίθμηση της σειράς, καθώς μετά το “άκυρο” Battlefield 1, ήρθε η ώρα του Battlefield V, που εκτός από την κανονική συνέχεια της αρίθμησης, αποτελεί και την επιστροφή της σειράς στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο!…

The post Battlefield V – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Η μητέρα των μαχών επιστρέφει μέσω του Battlefield V για αμέτρητες multiplayer συγκινήσεις!

Η DICE αποφάσισε να επιστρέψει στην κανονικότητα με την αρίθμηση της σειράς, καθώς μετά το “άκυρο” Battlefield 1, ήρθε η ώρα του Battlefield V, που εκτός από την κανονική συνέχεια της αρίθμησης, αποτελεί και την επιστροφή της σειράς στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο! Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η επιστροφή στο Β’ Παγκόσμιο δημιούργησε ενθουσιασμό στις τάξεις των οπαδών της σειράς, ειδικά μετά το εξαιρετικό Battlefield 1. Το ενδιαφέρον για την περίοδο είναι ιδιαίτερα μεγάλο, καθώς η γενιά μας έχει μεγαλώσει με παιχνίδια όπως το Medal of Honor και το Call of Duty. Βέβαια, ίσως να μην έχει να κάνει τόσο η νοσταλγία για την περίοδο στην αγάπη που δείχνει ο κόσμος για τον Β’ Παγκόσμιο, όσο οι παρατάξεις, οι στολές, τα όπλα κτλ. Σε κάθε περίπτωση όμως, όταν το Battlefield 1 έχει θέσει τόσο ψηλά τον πήχη για την σειρά, το V ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα για την DICE. Πως ξεπερνάς ένα παιχνίδι που φαινομενικά ήταν άψογο; Σε αυτό το ερώτημα υπάρχουν πολλές απαντήσεις, τελείως υποκειμενικές όμως. Όπως θα δούμε αναλυτικά παρακάτω, κάποιες “μάχες” κερδίθηκαν από την DICE, ενώ κάποιες άλλες όχι.

Η επιστροφή των War Stories
Battlefield V

Το single-player κομμάτι του Battlefield V επαναφέρει τα War Stories, που αγαπήθηκαν από μεγάλο μέρος της κοινότητας στο Battlefield 1. Συνολικά, πλέον υπάρχουν 4 ιστορίες διαθέσιμες, μαζί με το Last Tiger που προστέθηκε τον Δεκέμβριο, ενώ για να τις ολοκληρώσετε θα χρειαστείτε περίπου 5 ώρες , στο Normal. Στα υψηλότερα επίπεδα δυσκολίας σίγουρα θα χρειαστείτε περισσότερο, κυρίως λόγω του αριθμού των θανάτων σας όμως, όχι για κάποιον άλλο λόγο. Η αφήγηση των ιστοριών δυστυχώς δεν ήταν όσο επική θα περίμενε κανείς, ειδικά μετά τον καταπληκτικό πρόλογο που μας έβαλε απολύτως σε πολεμικό κλίμα. Η DICE προτίμησε να αφηγηθεί ιστορίες που δεν έχουμε ξαναδεί σε παιχνίδια Β’ Παγκοσμίου πολέμου, όπως για παράδειγμα το μέτωπο της Νορβηγίας. Η αλήθεια είναι πως εδώ και 20 χρόνια που βγαίνουν παιχνίδια που αφορούν την περίοδο, έχουμε δει αμέτρητες φορές την απόβαση στη Νορμανδία, την άμυνα του Στάλινγκραντ, την εισβολή στο Βερολίνο και γενικότερα όλες τις γνωστές μάχες της εποχής, οπότε η DICE θεώρησε πως δεν θα είχε νόημα να τις ξαναδούμε. Η αλήθεια όμως βρίσκεται κάπου στην μέση. Ακολουθώντας το format με τις ανθολογίες, η ιστορία δεν έχει μία λογική συνέχεια, ούτε επιτρέπει την ανάπτυξη μίας συμπαγούς πλοκής από την αρχή μέχρι και το τέλος. Για εμάς θα ήταν προτιμότερο να υπήρχε ένα ατόφιο campaign, όπου θα εξιστορούσε διαφορετικά γεγονότα, με διαφορετικούς χαρακτήρες, που όμως θα συνδέονταν μεταξύ τους και θα βλέπαμε πως επηρεάζει η μία ιστορία την άλλη. Παράλληλα θα μπορούσε να υπάρχει co-op, δίνοντας τη δυνατότητα στους παίκτες να περιηγηθούν ελεύθερα στους χάρτες, ακολουθώντας διαφορετικά μονοπάτια που στο τέλος τους θα επηρέαζαν την έκβαση του σεναρίου. Με τα τωρινά δεδομένα όμως, θεωρούμε πως το single-player κομμάτι, αν και ευπρόσδεκτο, δεν έχει να προσφέρει κάτι ουσιαστικό και το πιο πιθανό είναι πως έχει αγνοηθεί από την πλειοψηφία των παικτών.

Τα καλά, τα κακά και τα… άσχημα!

Η ανακοίνωση του Battlefield V είχε συνοδευτεί με πολλά θετικά σχόλια, κυρίως λόγω της αποκάλυψης πως για πρώτη φορά, θα απουσιάζει το επί πληρωμή season pass. Πρακτικά αυτό μεταφράζεται σε προσθήκη νέου περιεχομένου, εντελώς δωρεάν. Πρόκειται για μία εντελώς ριζοσπαστική κίνηση, αν αναλογιστούμε πως μιλάμε για την EA, με ότι αυτό συνεπάγεται. Νέοι χάρτες, όπλα, modes χωρίς έξτρα χρέωση, σε μία “απολογητική” κίνηση στα μάτια μας, για να εξιλεωθεί από τα κακώς κείμενα του Star Wars: Battlefront II και το φίασκο του λανσαρίσματός του. Βέβαια, δεν είναι όλα τόσο ρόδινα όσο φαίνονται. Πρακτικά, έχουν “κοπεί” πολλά πράγματα από το παιχνίδι και προστίθονται σταδιακά, ως “νέο” περιεχόμενο. Μέχρι τον Μάρτιο, γνωρίζουμε πως θα προστεθούν 2 νέα modes, αλλά για περιορισμένο χρονικό διάστημα, κι όσο ισχύει το αντίστοιχο κεφάλαιο του Tides of War, η επίσημη ονομασία της live υπηρεσίας του Battlefield V. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι πως τόσο το Rush, όσο και το Squad Conquest θα προστεθούν για περιορισμένο χρονικό διάστημα, απόφαση που δεν έχει καμία λογική (αφού υπάρχουν, γιατί να μην μείνουν για πάντα;;;). Σε κάθε κεφάλαιο του Tides of War, οι παίκτες έχουν διαφορετικές αποστολές να φέρουν εις πέρας, ενώ καθώς τις ολοκληρώνουν αποκτούν πρόσβαση σε νέα rewards που περιλαμβάνουν από νέα skins για όπλα, έως νέα skins για τους χαρακτήρες, τα οχήματα, νέα dog tags και πολλά άλλα. Η νέα προσέγγιση των EA και DICE στην post-launch υποστήριξη του παιχνιδιού με νέο περιεχόμενο είναι ενδιαφέρουσα, αλλά η τελική υλοποίηση χρίζει αρκετών βελτιώσεων. Κάθε expansion του Battlefield 1 ήταν ουσιώδες, με νέους χάρτες, νέα όπλα, νέους στρατούς και νέους τρόπους να απολαύσουμε το παιχνίδι. Μπορεί να κόστιζε, αλλά υπήρχε όντως νέο περιεχόμενο. Στο Battlefield V έχει δοθεί η εντύπωση πως περιεχόμενο όπως το Combined Arms, ένα νέο co-op mode, αλλά και το Firestorm, το Battle Royale α λα Battlefield, έχει κοπεί επίτηδες, ώστε να πλασαριστεί στη συνέχεια ως “νέο”. Ελπίζουμε πως στη συνέχεια θα μας “κλείσει” το στόμα η DICE, αλλά μέχρι στιγμής η κατάσταση δεν είναι και τόσο ενθαρρυντική.

Battlefield V

Ένα από τα νέα στοιχεία που έχουν προστεθεί στο Battlefield V, είναι το customisation των χαρακτήρων. Για παράδειγμα, πλέον μπορείτε να επιλέξετε το φύλο, πρόσωπο, στολή και χρώματα, αλλά και αποχρώσεις σε προκαθορισμένα κομμάτια του όπλου. Τα σχετικά cosmetics λοιπόν, εκτός ότι αγοράζονται με χρήση in-game currency, αποκτούνται και μέσω της ολοκλήρωσης διάφορων challenges. Εκτός από τα cosmetics όμως, υπάρχουν αρκετά νέα χαρακτηριστικά στο σύστημα των classes, δίνοντάς σας τη δυνατότητα να παραμετροποιήσετε τα ήδη υπάρχοντα, προσαρμόζοντάς τα στον τρόπο παιχνιδιού σας. Κάθε class έχει 2 combat roles, με το καθένα να επικεντρώνεται σε διαφορετικά πράγματα. Για παράδειγμα, ο assault μπορεί να επιλέξει το Light infantry, που του επιτρέπει να συλλέγει περισσότερες σφαίρες από τους νεκρούς, ενώ μπορεί να αναπληρώνει πόντους ζωής πιο γρήγορα από οποιονδήποτε άλλον. Η επιλογή του εν λόγω combat role του επιτρέπει να μένει για περισσότερη ώρα στο μέτωπο, δίνοντάς του αυτονομία σε πυρομαχικά και ζωή. Συνολικά, τα Combat Roles εισάγουν νέα στοιχεία στα ήδη υπάρχοντα classes, προσφέροντας μεγαλύτερη ποικιλία στο gameplay. Συνέχεια στην παραμετροποίηση έρχονται να δώσουν και τα perks του κάθε όπλου, προσφέροντας την επιλογή να το προσαρμόσετε στα γούστα σας. Στην ουσία, υπάρχει 1 δέντρο με διαφορετικά μονοπάτια, με τα οποία προσαρμόζετε την συμπεριφορά του όπλου βάσει των προτιμήσεων σας. Για παράδειγμα μπορείτε να επιλέξετε να αλλάζετε γρηγορότερα γεμιστήρα, ή να σηκώνετε πιο γρήγορα το όπλο μετά από σπριντ. Στο σύνολο υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλές επιλογές παραμετροποίησης, όντας μία σημαντική αναβάθμιση από τον προκάτοχό του.

Όταν αναφερόμαστε σε FPS, ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του παιχνιδιού είναι τα διαθέσιμα όπλα. Όσοι έχουν εντριβήσει στα shooter του Β’ Παγκόσμιου πολέμου, είναι σίγουρο πως θα βρεθούν σε γνώριμα λημέρια. MP-40, STG-44, M1A1, Gewehr 43, Kar98, Thompson και πολλά άλλα θρυλικά όπλα κάνουν την εμφάνισή τους, προσφέροντας αμέτρητες επιλογές για όλα τα classes. Το feedback των όπλων παραμένει πιστό στα υψηλά στάνταρ των προηγούμενων τίτλων της σειράς και η αίσθηση του shooting είναι άκρως ικανοποιητική, από το πιστόλι μέχρι το sniper, πιστεύουμε πως δεν θα μείνει κανένας παραπονεμένος. Βέβαια, η λίστα δεν είναι ακόμα πλήρης, καθώς αυτή την στιγμή λείπουν βασικές παρατάξεις από το παιχνίδι, όπως για παράδειγμα η Σοβιετική Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ιαπωνία. Μέχρι στιγμής, διαθέσιμοι είναι οι Βρετανοί και οι Γερμανοί, οπότε σε βάθος χρόνου, εφόσον επαληθευτούν τα λεγόμενα της DICE, πρόκειται να δούμε ακόμη περισσότερα διαθέσιμα όπλα. Το ίδιο ισχύει και για τα διαθέσιμα οχήματα, καθώς αναμένεται να προστεθούν περισσότερο μέσω του Tides of War στο μέλλον. Το roadmap των δωρεάν updates είναι γνωστό για μέχρι τον Μάρτιο, οπότε μένει να δούμε την συχνότητα που θα προστίθεται νέο περιεχόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του Battlefield V. Αλλαγές έχουν υπάρξει και σε πιο κομβικά σημεία του παιχνιδιού, αλλά κάποιες είναι λίγο άστοχες, ενώ γενικά έχουν γίνει και διάφορα πισωγυρίσματα.

Battlefield V

Αρχικά, ένα από τα νέα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού είναι τα fortifications. Κάθε παίκτης έχει στη διάθεσή του εργαλεία, που επιτρέπουν τη δημιουργία νέων οχυρώσεων σε διάφορα προκαθορισμένα σημεία στον χάρτη. Για παράδειγμα, αν υπάρχει ένας κεντρικός δρόμος για ένα σημείο που πρέπει είτε να αμυνθεί είτε να επιτεθεί από τους παίκτες, με τα εργαλεία οι αμυνόμενοι μπορούν να χτίσουν αντι-αρματικές ζώνες, τείχη από σάκους, συρματοπλέγματα, χαρακώματα και διάφορα άλλα κατασκευάσματα, που θα κάνουν πιο εύκολη την ζωή τους. Πρόκειται για μία προσθήκη στο gameplay του παιχνιδιού, που αν και φαίνεται αρχικά ασήμαντη, στην ουσία προσθέτει στρατηγικό βάθος και είναι ικανή να αλλάξει τις ισορροπίες στο πεδίο της μάχης. Αν οι αμυνόμενοι δημιουργήσουν μία νεκρή ζώνη, που δεν θα μπορούν να περάσουν άρματα ή οχήματα, με την χρήση των οχυρώσεων και την υποστήριξη των υπολοίπων παικτών, θα κάνουν την ζωή των επιτιθέμενων κόλαση. Το μόνο αρνητικό, είναι ότι μπορείτε να χτίσετε μόνο σε προκαθορισμένα σημεία, μην έχοντας την απαιτούμενη ελευθερία να αυτοσχεδιάσετε. Ένα από τα βασικά στοιχεία της σειράς Battlefield, ήταν ανέκαθεν η καταστροφή του περιβάλλοντος, κάτι που βλέπουμε ακόμη πιο έντονα στο Battlefield V. Κτίρια, γέφυρες, οχυρώματα και τα περισσότερα κτίσματα μέσα στον χάρτη μπορούν να ισοπεδωθούν, αλλάζοντας μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τις ισορροπίες. Πλέον, οι σφαίρες διαπερνούν επιφάνειες ανάλογα τη διάμετρο τους, ενώ και η κατεύθυνση της έκρηξης επηρεάζει την πορεία των χαλασμάτων. Rework έχει γίνει και το σύστημα των animations, με την κίνηση των παικτών να έχει γίνει πιο ωμαλή, ενώ έχουν προστεθεί και νέες κινήσειως. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως πλέον μπορείτε να ξαπλώσετε στην πλάτη σας, έχοντας το όπλο μπροστά, κάτι που δεν γινόταν στους προηγούμενους τίτλους της σειράς.

Battlefield V

Τα Operations επιστρέφουν από το Battlefield 1, ως Grand Operations, πηγαίνοντας το mode ένα βήμα πιο πέρα. Αντί για την μονότονη επίθεση ή άμυνα σε σημεία, έως ότου τελειώσουν τα objectives ή τα tickets κάθε παράταξης, πλέον τα πράγματα διαφοροποιούνται από μέρα σε μέρα, αλλάζοντας συνέχεια objectives. Για παράδειγμα, την πρώτη μέρα της μάχης μπορεί να πέφτετε με αλεξίπτωτο στο πεδίο, ώστε να καταστρέψετε τα αντιαεροπορικά του εχθρού, αλλά στην επόμενη φάση να πρέπει να κερδίσετε ένα ματς Conquest. Γενικότερα, τα Grand Operations αποτελούν το highlight του Battlefield V και είναι με διαφορά το πιο εθιστικό mode. Συνδυάζουν την αφήγηση ιστοριών με το χαοτικό multiplayer gameplay και είναι το πιο δημοφιλές mode με διαφορά. Φυσικά δεν είναι το μόνο που υπάρχει, καθώς τα κλασικά πλέον Conquest και Team Deathmatch, έρχονται για να “κολλήσουν” με το ολοκαίνουργιο Airborne mode. Όσοι καταφέρουν να κάνουν και λίγη υπομονή, θα έχουν στη διάθεσή τους ακόμη περισσότερο περιεχόμενο, που μπορεί να τους προσφέρει δεκάδες ώρες διασκέδασης online. Το Battlefield V είναι μία αμιγώς multiplayer εμπειρία, ακόμη κι αν περιλαμβάνει single-player κομμάτι, που είναι ικανή να απασχολήσει για δεκάδες ώρες τόσο τους φανατικούς της σειράς, όσο και τους φανατικούς των FPS. Το λανσάρισμα του παιχνιδιού συνοδεύτηκε από αρκετά bugs, αλλά και λανθασμένες επιλογές από τους developers όσον αφορά το φιάσκο με τις αλλαγές στο Time to Kill και το Time to Die. Φάνηκε πως η DICE άκουσε τις αντιδράσεις της κοινότητας και εργάζεται σκληρά στο να διορθώσει πολλά από τα προβλήματα, κάτι που έχει πετύχει ήδη σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Αν υπολογίσουμε και το περιεχόμενο που ήδη γνωρίζουμε πως έρχεται στο παιχνίδι, συν ότι μας περιμένει μετά τον Μάρτιο, τότε σίγουρα μιλάμε για μία από τις πιο πλήρεις multiplayer εμπειρίες για το 2019.

The post Battlefield V – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/battlefield-v-review/feed/ 0 14879
Diablo 3: Eternal Collection – Review http://www.4gamers.gr/diablo-3-eternal-collection-review/ http://www.4gamers.gr/diablo-3-eternal-collection-review/#respond Thu, 31 Jan 2019 17:20:06 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14873 Το Diablo 3 σηματοδοτεί την πρώτη κυκλοφορία της σειράς σε κονσόλα της Nintendo! Το Diablo 3 αποτελεί ένα από τα κορυφαία παιχνίδια της δεκαετίας. Το τρίτο μέρος της θρυλικής σειράς της Blizzard, έκανε την εμφάνισή του το 2012, έξι χρόνια πριν την πρόσφατη κυκλοφορία του στο Nintendo Switch. Ο τελευταίος τίτλος της Blizzard που κυκλοφόρησε…

The post Diablo 3: Eternal Collection – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Το Diablo 3 σηματοδοτεί την πρώτη κυκλοφορία της σειράς σε κονσόλα της Nintendo!

Το Diablo 3 αποτελεί ένα από τα κορυφαία παιχνίδια της δεκαετίας. Το τρίτο μέρος της θρυλικής σειράς της Blizzard, έκανε την εμφάνισή του το 2012, έξι χρόνια πριν την πρόσφατη κυκλοφορία του στο Nintendo Switch. Ο τελευταίος τίτλος της Blizzard που κυκλοφόρησε σε κονσόλα του ιαπωνικού κολοσσού, ήταν το Blizzard Classic Arcade το 2003 στο Game Boy Advance και περιελάμβανε τα Blackthorne, The Lost Vikings και Rock n’ Roll Racing. Έκτοτε, η Blizzard είχε ασχοληθεί αποκλειστικά με το World of Warcraft, κάτι απολύτως λογικό αν αναλογιστούμε πως εξελίχθηκε στο απόλυτο φαινόμενο της προηγούμενης δεκαετίας, με πάνω από 10 εκατομμύρια συνδρομητές μηνιαίως. Το Diablo 3 ήταν στην ουσία η επιστροφή της εταιρείας σε άλλα genres, με την κυκλοφορία πολυαναμενόμενων sequel, όπως το StarCraft 2, αλλά και νέων τίτλων όπως το Overwatch και το Hearthstone.

Diablo 3: Eternal Collection

Συνολικά, το Diablo 3 έχει κυκλοφορήσει σε έξι πλατφόρες, συμπεριλαμβανομένου και του Nintendo Switch, στοιχείο που δείχνει πως υπάρχει ζήητηση από το κοινό, αν και η αρχική κυκλοφορία του παιχνιδιού είχε συνοδευτεί με ένα καταστροφικό λανσάρισμα στο PC, με αμέτρητα προβλήματα συνδεσιμότητας με τους servers, την απαίτηση πως οι παίκτες πρέπει να είναι επί μονίμου βάσεως online για να παίξουν, αλλά και το περιβόητο auction house. Σε όλα αυτά προστέθηκε και η απουσία ενός αμιγούς PvP mode, που δυστυχώς δεν έκανε ποτέ την εμφάνισή του. Τα υπόλοιπα προβλήματα διορθώθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό από την Blizzard, ενώ σε συνδυασμό με την προσθήκη των Rifts και των Seasons, η κατάσταση βελτιώθηκε αισθητά. Παράλληλα με την κυκλοφορία του Diablo 3 στο Switch όμως, η ανακοίνωση του Diablo Immortal για τα κινητά έφερε μία νέα θύελλα αντιδράσεων. Η αλήθεια όμως είναι πως υποσκίασε εντελώς άδικα ένα εξαιρετικό port, που αποτελεί ένα από τα απόλυτα value for money για την κονσόλα της Nintendo.

Ένας συνδυασμός φτιαγμένος στον παράδεισο

Η κυκλοφορία του Diablo 3 στο Nintendo Switch, εκτός από την όποια εμπορική επιτυχία μπορεί να έχει, δημιούργησε και κάποια νέα δεδομένα. Εκτός ότι αποτελεί τον πρώτο τίτλο της σειράς που κυκλοφορεί σε κονσόλα της ιαπωνικής εταιρείας, αποτελεί και τον πρώτο τίτλο της σειράς που κυκλοφορεί σε φορητή κονσόλα γενικότερα. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η μεταφορά του τίτλου στο Switch ίσως ήταν αρκετά πιο δύσκολη απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος, καθώς εκτός από περιορισμούς της επεξεργαστικής ισχύος, υπάρχουν και θέματα όπως η περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο λόγω της φορητότητας της κονσόλας, αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Βέβαια, η Blizzard δεν είναι και καμιά “τυχαία” εταιρεία, οπότε αντιμετώπισε άψογα όλες τις δυσκολίες που υπήρχαν, βρίσκοντας ποιοτικές απαντήσεις στα προαναφερθέν θέματα. Αυτό που σίγουρα απασχολεί τους περισσότερους είναι το πόσο καλά στέκεται το Diablo στο Switch όσον αφορά την ποιότητα των γραφικών αλλά και την απόδοσή του σε frames. Η απάντηση είναι εύκολη και γρήγορη στο συγκεκριμένο θέμα, καθώς το art style του παιχνιδιού, σε συνδυασμό με κάποιες τεχνικές μαεστρίες της Blizzard, προσφέρουν ένα άκρως ικανοποιητικό αποτέλεσμα και με εξαιρετική απόδοση, ακόμη και σε handheld mode.

Συγκεκριμένα, σε handheld mode το Diablo “τρέχει” σε 720p και 60 fps, ενώ σε Dock “τρέχει” σε 920p. Απλά όπως γίνεται και στα περισσότερα παιχνίδια του Switch, πιστεύουμε πως αυτό που ξεχωρίζει είναι το handheld mode, καθώς σε μεγάλες οθόνες είναι πιο ευδιάκριτες οι όποιες ατέλειες υπάρχουν, συγκριτικά πάντα με τις υπόλοιπες πλατφόρμες. Τα προτερήματα όμως είναι αρκετά για να καλύψουν το οπτικό χάσμα, καθώς η άνεση που προσφέρει η φορητότητα του Nintendo Switch δεν μπορεί να αγνοηθεί έτσι απλά. Αρχικά, υπάρχει η δυνατότητα για local coop ανάμεσα σε διαφορετικές κονσόλες Switch, χωρίς να χρειαστείτε σύνδεση στο Internet. Τι καλύτερο από μία ομαδική μάζωξη της παρέας σας για πολύωρα seasions Diablo, είτε στον καναπέ του σπιτιού σας, είτε στο δωμάτιο σας, είτε ακόμη και σε έναν εξωτερικό χώρο. Παράλληλα, τα joy-cons μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ξεχωριστά controllers, αν και λόγω μεγέθους και το πλήθος των συνδυασμών κουμπιών, μεγάλα sessions κρίνονται απαγορευτικά για τους περισσότερους από εμάς. Φυσικά, υπάρχει πάντα η λύση των Pro controllers, όπου λειτουργούν άψογα με το παιχνίδι.

Diablo 3: Eternal Collection

Έχοντας παίξει το Diablo 3 τόσο σε PC, όσο και σε άλλες κονσόλες, μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως η έκδοση για το Nintendo Switch είναι μία από τις πιο απολαυστικές. Η άνεση του να παίζετε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι σας, στο γραφείο σας, ακόμα και στην… τουαλέτα σας, τις δύσκολες ώρες, είναι τόσο εθιστική που ασυναίσθητα θα θέλετε να επιστρέψετε για περισσότερο. Με την παραμικρή αφορμή θα παίρνετε την κονσόλα στα χέρια σας και θα ξεκινάτε την σφαγή δαιμόνων χωρίς δεύτερη σκέψη. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως η Eternal Collection περιλαμβάνει το βασικό παιχνίδι, συν το expansion Reaper of Souls, αλλά και τον Necromancer, προσφέροντας αμέτρητες ώρες ενασχόλησης για τους φανατικούς του είδους.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως μαζί με το Skyrim, αποτελούν τα παιχνίδια με το μεγαλύτερο value for money, αναλογικά πάντα με την ποσότητα αλλά και την ποιότητα του περιεχομένου. Ειδικά όσοι από εσάς έχουν καταφέρει να μην παίξουν καθόλου το Diablo 3, θεωρούμε πως είναι η τέλεια ευκαιρία να βυθιστείτε στον σκοτεινό κόσμο του παιχνιδιού, καθώς η φορητότητα του Switch δεν σας περιορίζει στο που και πότε μπορείτε να παίξετε. Για όσους το έχουν απορία, θα πρέπει να προσθέσουμε πως το online multiplayer απαιτεί ενεργή υπηρεσία στο Nintendo Switch Online, αν και όπως αναφέραμε και προηγουμένως, η σύνδεση στο Internet δεν είναι αναγκαστική.

The post Diablo 3: Eternal Collection – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/diablo-3-eternal-collection-review/feed/ 0 14873
Resident Evil 2 Remake – Review http://www.4gamers.gr/resident-evil-2-remake-review/ http://www.4gamers.gr/resident-evil-2-remake-review/#respond Mon, 28 Jan 2019 17:18:10 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14850 Το Resident Evil 2 Remake μας επιστρέφει στην Racoon City, 20 ολόκληρα χρόνια μετά! Ένα παιχνίδι που αγάπησε μία ολόκληρη γενιά και εδραίωσε το είδος των survival-horror στην βιομηχανία του gaming. Το Resident Evil 2 αποτελεί έναν “θρύλο”, καθώς για πολλά χρόνια μετά την κυκλοφορία του οι οπαδοί της σειράς συνέχιζαν να το μνημονεύουν ως…

The post Resident Evil 2 Remake – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Το Resident Evil 2 Remake μας επιστρέφει στην Racoon City, 20 ολόκληρα χρόνια μετά!

Ένα παιχνίδι που αγάπησε μία ολόκληρη γενιά και εδραίωσε το είδος των survival-horror στην βιομηχανία του gaming. Το Resident Evil 2 αποτελεί έναν “θρύλο”, καθώς για πολλά χρόνια μετά την κυκλοφορία του οι οπαδοί της σειράς συνέχιζαν να το μνημονεύουν ως ένα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο, Resident Evil. Όχι άδικα είναι η αλήθεια. Είτε μιλάμε για το σενάριο και τους χαρακτήρες, είτε για τους γρίφους και την αποπνικτική ατμόσφαιρα, το παιχνίδι ήταν πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή του.

Έπειτα από 20 ολόκληρα χρόνια αναμονής λοιπόν, η Capcom έκανε το χατίρι σε όσους ζητούσαν φανατικά ένα Remake, κάνοντας το όνειρο τους πραγματικότητα. Στην E3 2018, στην παρουσίαση της Sony, είδαμε για πρώτη φορά το ολικό Remake του παιχνιδιού. Ντελίριο ενθουσιασμού από το κοινό και τους εκατοντάδες χιλιάδες που το παρακολούθησαν live, κι αυτομάτως αποτέλεσε μία από τις πιο πολυαναμενόμενες κυκλοφορίες του 2019. Βέβαια, η μεταφορά ενός είκοσι χρονών παιχνιδιού στα δεδομένα της εποχής μας, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι.

Resident Evil 2 Remake

Είκοσι χρόνια μετά, στοιχεία που το 1998 ήταν καινοτόμα και πρωτοποριακά, πλέον δεν έχουν καμία θέση στην αγορά. Προεπιλεγμένες θέσεις καμερών, στατική μάχη και πολλά άλλα στοιχεία που τότε αγαπήθηκαν, σήμερα θα ξένιζαν τον μέσο gamer. Αν αναλογιστούμε και τις προσδοκίες που υπήρχαν, τότε είναι εύκολα κατανοητό πως ήταν ένα κολοσσιαίο εγχείρημα και μία δύσκολη απόφαση από την Capcom. Όπως θα δούμε παρακάτω όμως, όταν υπάρχει όραμα και σωστή διαχείριση, το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό.

Επιστροφή στην Racoon City

Το σενάριο του παιχνιδιού ίσως το γνωρίζετε πολύ καλά οι περισσότεροι, αλλά θα κάνουμε μερικές αναφορές σε πρόσωπα και αρχικά γεγονότα, ώστε όσοι δεν είχαν την ευκαιρία να το παίξουν παλαιότερα, να πάρουν μία γενικότερη ιδέα. Βρισκόμαστε στο μακρινό 1998, 2 μήνες μετά τα γεγονότα του πρώτου Resident Evil. Οι πρωταγωνιστές μας είναι ο Leon S. Kennedy, αστυνομικός που πηγαίνει για πρώτη μέρα στη δουλειά του, αλλά και η Claire Redfield, μία φοιτήτρια κολλεγίου. Στο δρόμο τους για την Racoon City, αντιλαμβάνονται πολλή γρήγορα πως η κατάσταση έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου. Παντού συναντούν τερατόμορφους, επιθετικούς ανθρώπους. Η πόλη είναι κυριολεκτικά διαλυμένη και επικρατεί ένα χάος, μία ευγενική χορηγία του T-Virus.

Ο Leon συναντάει την Claire και με την βοήθεια της ξεφεύγουν τελευταία στιγμή από μία ορδή ζόμπι. Μέσα σε λίγα λεπτά όμως, οι δρόμοι τους θα χωριστούν γι’ ακόμη μία φορά και πλέον θα χρειαστεί να επιβιώσουν μόνοι τους. Ένα από τα βασικά στοιχεία της ιστορίας είναι πως σας δίνει τη δυνατότητα να ζήσετε τα γεγονότα από δύο διαφορετικές οπτικές, μία του Leon και μία της Claire. Κάθε χαρακτήρας έχει πρόσβαση σε διαφορετικά αντικείμενα, αλλά και σε διαφορετικά σημεία, ενώ και η ιστορία διαφοροποιείται.

Resident Evil 2 Remake

Συνολικά, υπάρχουν 4 διαφορετικά σενάρια που χωρίζονται ανάλογα με ποιον χαρακτήρα ξεκινήσετε πρώτα. Στην ουσία είναι Leon A/Claire B και Claire A/Leon B. Όσοι έχουν παίξει στο παρελθόν το παιχνίδι, θα δουν αμέσως πως υπάρχουν αρκετές αλλαγές σε γεγονότα, καθώς δεν έχουν μεταφερθεί πιστά από την αυθεντική έκδοση. Υπάρχει διαφορετική ροή, αλλά ουσιαστικά δεν έχει υπάρξει κάποια αλλαγή στο σενάριο. Συνολικά οι αλλαγές είναι πάρα πολλές στο παιχνίδι, αλλά έχουν γίνει τόσο έξυπνα που κατά την γνώμη μας το βελτιώνουν σε πάρα πολλά σημεία, όπως θα δούμε αναλυτικά παρακάτω.

Αποπνικτικό, αγχωτικό και εθιστικό

Το Resident Evil 2 Remake δεν θυμίζει σε τίποτα το παιχνίδι που αγαπήσαμε στο PlayStation 1. Εκτός από τα γραφικά που εννοείται ότι έχουν αλλάξει, παράλληλα έχουν γίνει τεράστιες αλλαγές και στο gameplay. Αρχικά, η κάμερα είναι πάνω από τον ώμο σε προοπτική τρίτου προσώπου. Αυτό από μόνο του καταλαβαίνετε πως πρόκειται για τεράστια αλλαγή από το αρχικό παιχνίδι, όπου οι κάμερες ήταν προκαθορισμένες. Όμως, το πόσο ταιριάζει στο στυλ του παιχνιδιού, είναι απερίγραπτο. Η αποπνικτική ατμόσφαιρα είναι ακόμα πιο έντονη, με τα πολλά μικρά διαδρομάκια μέσα στο αστυνομικό τμήμα, που σφίζουν από εχθρούς. Το αίσθημα της απελπισίας και του άγχους είναι κάτι που θα σας συνοδεύει καθόλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, καθώς τα όπλα σας προσφέρουν μία ψευδαίσθηση ασφάλειας. Τα ζόμπι δεν θυμίζουν σε τίποτα τα αντίστοιχα που συναντάτε σε άλλα μέσα διασκέδασης, είτε μιλάμε για παιχνίδια, είτε για ταινίες/σειρές. Το μία σφαίρα στο κεφάλι και τέλος με το πιστόλι είναι… όνειρο θερινής νυκτός. Το αν πεθάνουν και με πόσες σφαίρες είναι θέμα πιθανοτήτων, οπότε σε συνδυασμό με τα ελάχιστα πυρομαχικά που υπάρχουν διάσπαρτα, πολλές φορές είναι προτιμότερο να αποφύγετε συγκρούσεις, εφόσον είναι εφικτό.

Βέβαια, ακούγεται αρκετά πιο εύκολο στην θεωρία, απ’ ότι είναι στην πραγματικότητα. Οι χώροι είναι απελπιστικά μικροί, με διακλαδώσεις, πολλά δωμάτια και “εκπλήξεις” σε κάθε γωνία. Ακόμα κι αν σκοτώσετε κάποιους από τους εχθρούς, πολλές φορές θα έχετε νέες “επισκέψεις”, οπότε θέλει αρκετή προσοχή σε κάθε σας κίνηση. Οι πρώτες σας 2 με 3 ώρες στο παιχνίδι θα είναι αφιερωμένες στο να εγκληματίζεστε με το περιβάλλον του αστυνομικού τμήματος, αλλά και γενικότερα με τους μηχανισμούς του gameplay. Ο καλύτερος σας σύμμαχος είναι ο χάρτης και ο προσανατολισμός σας, καθώς θα πρέπει να μετακινείστε εντελώς “μηχανικά” από ένα σημείο και μετά. Με την αδρεναλίνη στο “κόκκινο” δεν θα έχετε πολλά περιθώρια σκέψης και θα πρέπει να παίρνετε γρήγορα αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις σας.

Resident Evil 2 Remake

Η περιήγηση μέσα στους χώρους του παιχνιδιού, όσο αγχωτική και ανατριχιαστική κι αν είναι, είναι εθιστική. Είναι σαν ένα πικάντικο φαγητό, που ακόμα κι αν καιγέστε, θέλετε ακόμη περισσότερο. Φωτισμοί σε ελάχιστα σημεία ή δωμάτια, με τον φακό να αποτελεί έναν πολύ καλό φίλο σας, ενώ και ο ηχητικός τομέας είναι καταπληκτικός. Τα βήματα, ο αέρας που φυσάει από τα σπασμένα τζάμια, τα ουρλιαχτά, τα μπουμπουνητά και το εξαιρετικό soundtrack, είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν την απόλυτη ατμόσφαιρα τρόμου και επιβίωσης. Μεγάλο ρόλο στο κομμάτι της επιβίωσης παίζουν κάποια αρκετά μοναδικά χαρακτηριστικά, που αφορούν την διαχείριση των αντικειμένων και των save.

Old-school στα καλύτερά του!

Όσοι έχετε μάθει σε άπειρες θέσεις στο inventory slot σας και αυτόματα saves, καλό θα ήταν να το ξεχάσετε, καθώς τέτοια “χαριτωμένα” στοιχεία δεν χωρούν στον σκληρό κόσμο του Resident Evil 2. Η διαχείριση των διαθέσιμων χώρων αποθήκευσης είναι καίριας σημασίας για την επιβίωση σας. Κάθε αντικείμενο που βρίσκετε, είτε μιλάμε για όπλα και πυρομαχικά, είτε για κλειδιά που ανοίγουν πόρτες, είτε αντικείμενα για την επίλυση γρίφων, καταλαμβάνουν κάποιον χώρο, οπότε είστε περιορισμένοι στο πόσα μπορείτε να έχετε πάνω σας ανά πάσα ώρα και στιγμή. Χρειάζεται να έχετε μόνο τα άκρως απαραίτητα, κάτι που αλλάζει ανάλογα το σημείο που θα χρειαστεί να πάτε. Μία συμβουλή επιβίωσης είναι να έχετε μόνιμα πάνω σας ένα γιατρικό, καθώς και όσες περισσότερες σφαίρες γίνεται. Πέραν αυτών, θα πρέπει να έχετε και το σχετικό κλειδί/αντικείμενο ώστε να προχωρήσετε παρακάτω. Τα υπόλοιπα που δεν σας χρειάζονται άμεσα, μπορείτε να τα αποθηκεύετε στο item box.

Τα κουτιά τα βρίσκετε πάντα μέσα στα safe rooms, μαζί με την γραφομηχανή, για να αποθηκεύσετε την πρόοδο σας. Στο playthrough σας θα πρέπει να κάνετε προτεραιότητα την εύρεση όσων περισσότερων δωματίων γίνεται, καθώς αποτελούν χώρους ανεφοδιασμού και ηρεμίας, όπου μπορείτε να πάρετε μία ανάσα, χωρίς τον φόβο να σας επιτεθεί το οτιδήποτε. Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, τα saves δεν γίνονται αυτόματα, οπότε είναι η προτεραιότητα σας οπότε εισέρχεστε μέσα σε αυτά δωμάτια. Σε αντίθετη περίπτωση, αν χάσετε, θα χρειαστεί να ξεκινήσετε από το πιο πρόσφατο save σας, κάτι που θα σας “πονέσει” αρκετά αν ξεχαστείτε… Η ευχάριστη αλλαγή που έχει γίνει, δείχνοντας πως το νέο, αν είναι σωστά σχεδιασμένο, μπορεί να συνδυαστεί άψογα με το παλιό, είναι η ένδειξη πως ένα αντικείμενο δεν θα σας χρειαστεί ξανά. Για παράδειγμα, αν ανοίξετε όλες τις πόρτες που απαιτούν ένα συγκεκριμένο κλειδί, τότε στο inventory σας θα δείτε το αντικείμενο με μία ένδειξη. Αυτό πρακτικά σας υποδεικνύει πως μπορείτε να το κάνετε discard, αδειάζοντας πολύτιμο χώρο αποθήκευσης.

Resident Evil 2 Remake

Διάσπαρτα σε όλα τα σημεία του παιχνιδιού υπάρχουν όπλα, αρχεία με κωδικούς για χρηματοκιβώτια και κλειδαριές, tips για επίλυση γρίφων και διάφορες προμήθειες. Η εξερεύνηση όλων των χώρων θα σας επιβραβεύσει, αλλά από την άλλη μην ξεχνάμε πως δεν είστε μόνοι, οπότε μία λάθος κίνηση μπορεί να αποβεί μοιραία. Δίκοπο μαχαίρι λοιπόν, αν και πιστεύουμε πως από μόνοι σας θα θέλετε να “ξεζουμίσετε” το περιεχόμενο του Resident Evil 2. Το αίσθημα της ευχαρίστησης όταν βρείτε το στοιχείο, για να ανοίξετε κάποια κλειδαριά που σας έχει “κάτσει” στον λαιμό, είναι άκρως εθιστικό. Άλλο ένα tip από εμάς που θα σας βοηθήσει σημαντικά, είναι πως κάθε δωμάτιο στον χάρτη εμφανίζεται κόκκινο αν υπάρχει κάποιο αντικείμενο που δεν έχετε πάρει από μέσα. Κοινώς, επειδή είμαστε και λίγο ψυχαναγκαστικοί, κάναμε πολλά πισωγυρίσματα ώστε να τα πάρουμε όλα.

Πάντως, αν δεν υπήρχαν οι εχθροί που μας είχαν στιγματίσει στα παιδικά μας χρόνια, θα ήταν μεγάλη έλλειψη, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο, κάνουν δυναμική επανεμφάνιση, πιο τρομακτικοί από ποτέ. Η μία παρουσία που στοιχειώνει ακόμα και σήμερα όσους την φέρνουν στο μυαλό τους, είναι ο Mr.X. Πάνω από 2 μέτρα, τεράστιος, χωρίς να έχει κάποια έκφραση, χωρίς καν να κάνει κάποιον θόρυβο, εκτός από το επιβλητικό βήμα του όταν σας κυνηγάει. Πρόκειται για ότι πιο αγχωτικό θα συναντήσετε, όντας μία μυστηριώδη παρουσία, που παραμονεύει σε κάθε σας βήμα. Ο παραμικρός ήχος θα σας πετάει από την καρέκλα σας, καθώς έχετε πάντα τον φόβο πως σας περιμένει στην επόμενη γωνία. Κι όταν τον συναντήσετε εκεί που δεν το περιμένετε; Ο Κεντέρης φαντάζει πολύ αργός…

Το απόλυτο Remake

Αυτό που πέτυχε η Capcom είναι κάτι πραγματικά μοναδικό. Κατάφερε να μεταφέρει ένα παιχνίδι 20 χρονών στα δεδομένα της εποχής μας, διατηρώντας όμως ατόφια την εμπειρία. Δεν είναι εύκολο να το εξηγήσουμε ούτε με λέξεις, ούτε με λόγια. 20 ολόκληρα χρόνια μετά, μας δημιούργησε τα ίδια συναισθήματα, μας πόρωσε το ίδιο, αλλά ποιοτικά ανέβηκε πάρα πολλά σκαλιά. Κράτησε όλα τα στοιχεία που θα περίμενε κάποιος να δει στο remake, προσθέτωντας όμως διάφορες νέες πινελιές, που ήρθαν και κόλλησαν τέλεια στο concept του Resident Evil 2.

Οι στενοί διάδρομοι του αστυνομικού τμήματος της Racoon City παραμένουν το ίδιο αποπνικτικοί, αγχωτικοί, παρόλο που δεν θυμίζουν σε τίποτα τα όσα είδαμε στο PlayStation 1, ακόμα και στο Remake του GameCube. Σε αυτό ευθύνεται η RE Engine που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Resident Evil 7 και πλέον φαίνεται να χρησιμοποιηείται ευρέως από την Capcom και σε άλλους τίτλους της, όπως το επερχόμενο Devil May Cry V. Ειδικά στο Xbox One X που παίξαμε το παιχνίδι, τα γραφικά ήταν εκπληκτικά και το frame-rate σταθερότατο. Εξαιρετική δουλειά έχει γίνει και στον ηχητικό τομέα όπως αναλύσαμε και πιο πάνω, ενώ φοβερή δουλειά έχει γίνει και στα cutscenes.

Το Resident Evil 2 αποτελεί με διαφορά το καλύτερο Remake που έχουμε δει ποτέ. Δεν περιορίστηκε σε τεχνολογικές αναβαθμίσεις όπως αλλά υποτιθέμενα Remake. Αντιθέτως, αποτελεί στην ουσία ένα ολοκαίνουργιο παιχνίδι που στέκεται επάξια ως ένας από τους καλύτερους τίτλους που κυκλοφόρησαν σε αυτή την γενιά κονσολών, ενώ στα μάτια μας αποτελεί και υποψήφιο Game of the Year για το 2019. Αν δεν είχε υπάρξει ποτέ σαν παιχνίδι και το παρουσίαζε για πρώτη φορά η Capcom, θα μιλούσαμε για ένα από τα καλύτερα Survival-horror όλων των εποχών. Από την στιγμή που όμως είναι ήδη στην λίστα εδώ και 20 χρόνια, θα περιοριοριστούμε στο να προτείνουμε την αγορά του ανεπιφύλακτα, καθώς είναι μία εμπειρία που δεν πρέπει να χάσει κανείς!

The post Resident Evil 2 Remake – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/resident-evil-2-remake-review/feed/ 0 14850
Soulcalibur VI – Review http://www.4gamers.gr/soulcalibur-vi-review/ http://www.4gamers.gr/soulcalibur-vi-review/#respond Sun, 27 Jan 2019 20:15:13 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14838 Επιστροφή στις αρένες της ιστορίας με το Soulcalibur VI! Μία από τις πιο δημοφιλείς Fighting σειρές έκανε την μεγάλη της επιστροφή το 2018, με το έβδομο μέλος της σειράς, Soulcalibur VI. Η ανακοίνωση του παιχνιδιού έγινε στην E3 2017 από την Bandai Namco, φέρνοντας πολλά χαμόγελα σε όσους από εμάς έχουμε ασχοληθεί διαχρονικά με την…

The post Soulcalibur VI – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Επιστροφή στις αρένες της ιστορίας με το Soulcalibur VI!

Μία από τις πιο δημοφιλείς Fighting σειρές έκανε την μεγάλη της επιστροφή το 2018, με το έβδομο μέλος της σειράς, Soulcalibur VI. Η ανακοίνωση του παιχνιδιού έγινε στην E3 2017 από την Bandai Namco, φέρνοντας πολλά χαμόγελα σε όσους από εμάς έχουμε ασχοληθεί διαχρονικά με την σειρά, ειδικά από την στιγμή που απουσίασε για πολλά χρόνια. Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία ήταν το μακρινό 2012, επτά ολόκληρα χρόνια πριν, για το PS3 και Xbox 360. Βέβαια, κάποιες φορές είναι προτιμότερο να γίνει μία διακοπή μερικών ετών, παρά να συνεχιστεί το άρμεγμα της «χρυσής» αγελάδας. Στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται πως το διάλλειμα έκανε πολύ καλό στην σειρά, όπως θα αναλύσουμε και παρακάτω, καθώς η Bandai Namco προσφέρει μία σύγχρονη έκδοση του παιχνιδιού, που δεν έχει να ζηλέψει πολλά από τους ανταγωνιστές του.

Επιστροφή στην αρχή

Το σενάριο της ιστορίας του Soulcalibur VI ακολουθεί τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού της σειράς, αποτελώντας στην ουσία ένα μικρό reboot. Η πλοκή αν και γενικά είναι βασισμένη σε όσα είχαν διαδραματιστεί στο παρελθόν, προσθέτει διάφορα νέα γεγονότα, δημιουργώντας ένα νέο timeline. Το βασικό σενάριο αφορά την μάχη ανάμεσα στο καταραμένο σπαθί Soul Edge και το ιερό Soul Calibur. Τα γεγονότα διαδραματίζονται ανάμεσα στο 1583 και 1590, περιλαμβάνοντας νέους χαρακτήρες, σενάρια αλλά και γενικές αλλαγές στην ιστορία. Σημαντικό στοιχείο στο replaybility του τίτλου είναι πως κάθε χαρακτήρας έχει το δικό του storyline, οπότε όσοι θέλουν μπορούν να αφιερώσουν πάρα πολλές ώρες ώστε να δουν τα γεγονότα απ’ όλες τις οπτικές.

Soulcalibur VI

Εκτός από το κλασικό Story Mode όμως, το Soul Chronicle, υπάρχει και ένα νέο mode που ονομάζεται Libra of Soul. Σε αντίθεση με το παραδοσιακό Story Mode όπου διαλέγετε έναν από τους διαθέσιμους χαρακτήρες, εδώ χρησιμοποιείτε τον character creator για να δημιουργήσετε τον δικό σας, ακριβώς όπως επιθυμείτε, είτε μιλάμε για την εμφάνισή του, είτε για τις κινήσεις της μάχης. Εφόσον ολοκληρωθεί η δημιουργία του χαρακτήρα σας, στη συνέχεια ξεκινάτε ένα νέο ταξίδι, όπου θα πρέπει να βάλετε τέλος στα σχέδιο ενός νέου κακού, που προσπαθεί να συλλέξει τα κομμάτια του Soul Edge. Πρόκειται για ένα mode που προσθέτει ακόμη μεγαλύτερη αξία στον τίτλο, καθώς προσθέτει αρκετές ώρες ενασχόλησης για τους λάτρεις του single-player. Στον δρόμο σας θα συναντήσετε τόσο χαρακτήρες του ρόστερ, όσο και χαρακτήρες που έχουν δημιουργηθεί από παίκτες της κοινότητας, σε αγώνες με διαφορετικούς κανόνες.

Ανανεωμένο, παραμένοντας πιστό στην επιτυχημένη συνταγή

Το ρόστερ του παιχνιδιού περιλαμβάνει συνολικά 21 χαρακτήρες, χωρίς τα DLC, έχοντας επιλογές για όλα τα γούστα. Εκτός από τον Heishiro Mitsurugi, που δεν έχει λείψει από κανένα παιχνίδι της σειράς. Από τους 21 μαχητές, οι 3 είναι καινούργιοι, συμπεριλαμβανομένου και του Geralt of Rivia, που κοσμεί και το εξώφυλλο του Soulcalibur VI. Οι άλλοι 2 είναι ο Groh και ο Azwel, με τον καθένα να έχει ένα πολύ ιδιαίτερο στυλ μάχης και τα δικά του όπλα. Σίγουρα δεν μπορούμε να παραπονεθούμε πως δεν υπάρχουν επιλογές, καθώς 21 χαρακτήρες είναι πραγματικά αρκετοί, ενώ προσφέρουν και διαφορετικά στυλ μάχης ο καθένας. Οι DLC χαρακτήρες που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής είναι η 2B από το NieR: Automata, ενώ βλέπουμε και την επιστροφή της Tira. Οι πίστες είναι στο σύνολό τους 11, χωρίς την DLC πίστα της 2B. Ένα νέο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι πως η ώρα της ημέρας αλλάζει μετά από κάθε γύρο, προσφέροντας ακόμη περισσότερη ποικιλία στην λίστα των πιστών που είναι διαθέσιμες.

Soulcalibur VI

Βέβαια, το κομμάτι που ενδιαφέρει τους περισσότερους σε ένα Fighting παιχνίδι δεν είναι άλλο από το gameplay, όπου στην περίπτωση του Soulcalibur VI έρχεται αρκετά ανανεωμένο. Ο βασικός πυρήνας παραμένει ίδιος, αλλά υπάρχουν επιστροφές χαρακτηριστικών που είδαμε σε προηγούμενες τίτλους της σειράς, ενώ την εμφάνισή τους κάνουν και νέα στοιχεία, μεταξύ των οποίων και το Reversal Edge, που ίσως είναι και το πιο σημαντικό. Μόλις ενεργοποιηθεί από κάποιον παίκτη, τότε και οι 2 χαρακτήρες μπαίνουν σε slow-motion cutscene. Νικητής της μονομαχίας βγαίνει όποιος επιλέξει την κίνηση που κερδίζει, όντας στην ουσία ένα παιχνίδι του στυλ πέτρα-μολύβι-ψαλίδι-χαρτί. Κάποιες κινήσεις κερδίζουν κάποιες άλλες, ενώ υπάρχουν πάντα και οι ισοπαλίες. Στην τελευταία περίπτωση, θα μπουν εκ νέου στην ίδια διαδικασία, κι αν έρθουν εκ νέου ισοπαλία, τότε τελειώνει η διαδικασία χωρίς κάποιον νικητή.

Το Reversal Edge προσθέτει μία ακόμα πτυχή στο gameplay, δίνοντας περισσότερο στρατηγικό βάθος για τους παίκτες. Μία ακόμη νέα προσθήκη είναι τα Lethal Hits, που είναι διαφορετικά σε κάθε χαρακτήρα και ενεργοποιούνται κάτω από διαφορετικές προϋποθέσεις. Μόλις ενεργοποιηθούν, πραγματοποιούν μεγάλη ζημιά στους πόντους ζωής του αντιπάλου, αν και για να γίνει αυτό θα πρέπει να γνωρίζετε καλά τον χαρακτήρα και ποιες κινήσεις το ενεργοποιούν (και πότε). Μία επιστροφή από τους προηγούμενους τίτλους είναι το Armour Break, όπου κομμάτια της στολής των χαρακτήρων διαλύονται, ενώ την επιστροφή του κάνει και το Guard Impact, αλλά αυτή την φορά δίνει διαφορετικά πλεονεκτήματα όταν εκτελεστεί σωστά, ανάλογα την κίνηση που αποκρούετε.

Soulcalibur VI

Το Critical Edge κάνει την επανεμφάνισή του γι’ ακόμη μία φορά, αποτελώντας την “σούπερ” κίνηση που μπορείτε να εκτελέσετε μόλις γεμίσετε την σχετική μπάρα. Επιπρόσθετα, το Soul Charge εμφανίζεται εκ νέου, μετά το Soulcalibur ΙΙΙ που το είχαμε δει τελευταία φορά, αλλά ριζικά ανανεωμένο. Ενεργοποιείται εφόσον χρησιμοποιήσετε ένα gauge, δίνοντας σας πρόσβαση σε αναβαθμισμένες κινήσεις, εντελώς νέες, ενώ κάποιοι χαρακτήρες αλλάζουν τελείως εμφάνιση. Το κερασάκι στην τούρτα που προστέθηκε για να προσφέρει μεγαλύτερη ποικιλομορφία στους χαρακτήρες, είναι τα character-specific abilities, καθώς είναι ξεχωριστά για όλους τους μαχητές. Περιλαμβάνουν είτε μοναδικές ικανότητες που ενεργοποιούνται κατά βούληση, είτε νέες στάσεις, είτε ακόμα και γενικότερες passive. Συνολικά, το Soulcalibur VI θα λέγαμε πως ίσως αποτελεί το πιο καινοτόμο μέρος της σειράς, προσφέροντας τεράστιο βάθος στο gameplay του κάθε χαρακτήρα. Τρανό παράδειγμα είναι πως πλέον ο κάθε μαχητής έχει πραγματικά το δικό του στυλ και ικανότητες, καθώς διαφέρουν σημαντικά αναμεταξύ τους.

Όταν το multiplayer έχει τα καλά του και τα κακά του…

Περνώντας στο multiplayer κομμάτι του Soulcalibur VI, η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα, καθώς προσφέρει τα απολύτως απαραίτητα και τίποτα νέο ή διαφορετικό. Normal Match, Ranked Match και Replay. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Μεγάλη απογοήτευση είναι η αλήθεια, καθώς εν έτει 2018 που κυκλοφόρησε το παιχνίδι, θα περίμενε κανείς πως θα γινόταν μία προσπάθεια να μπουν modes παρόμοια με King of the Hill, κάποιος τρόπος να δημιουργήσεις online τουρνουά ώστε να διοργανώνεις επικές μάχες με φίλους κτλ. Αντιθέτως, υπάρχουν μόνο τα πολύ βασικά, αν και από την εμπειρία μας, τουλάχιστον δεν είχαμε κανένα θέμα συνδεσιμότητας και καθυστέρησης στην ανταπόκριση κινήσεων. Όπως και να έχει όμως, δεν μπορούμε να δούμε πως θα μπορούσε κάποιος πέραν των φανατικών της σειράς, να ασχοληθεί σοβαρά με το online κομμάτι.

Διασκεδαστικό, εθιστικό, αλλά ελλειπές

Το Soulcalibur VI έχει όλα αυτά τα στοιχεία που απαρτίζουν ένα καλό Fighting παιχνίδι. Gameplay με μεγάλο βάθος που μπορούν να απολαύσουν όλες οι κατηγορίες παικτών, ακόμα και οι πιο casual, ικανοποιητική ποικιλία σε χαρακτήρες, χάρτες και single-player modes, αλλά δυστυχώς αποτυγχάνει να προσφέρει μία “πλούσια” multiplayer εμπειρία. Οι λάτρεις της σειράς δεν θα απογοητευτούν πάντως και σίγουρα θα αφιερώσουν δεκάδες, αν όχι παραπάνω, ώρες στις αρένες της ιστορίας. Όσοι πάλι θέλουν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό στο Fighting genre, τότε δεν έχουν να χάσουν κάτι, εκτός αν θέλουν να ασχοληθούν αποκλειστικά με το multiplayer. Ίσως τότε να ήταν προτιμότερο να μην κάνουν την απόπειρα. Το μόνο σίγουρο όμως είναι πως έχουν μπει γερές βάσεις για τον επόμενο τίτλο της σειράς και ελπίζουμε πως θα είναι ακόμα καλύτερος.

The post Soulcalibur VI – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/soulcalibur-vi-review/feed/ 0 14838
PS Plus: Διέρρευσαν τα δωρεάν παιχνίδια του Νοεμβρίου http://www.4gamers.gr/ps-plus-november-games-leak/ http://www.4gamers.gr/ps-plus-november-games-leak/#respond Thu, 04 Oct 2018 09:51:13 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14807 Πιθανή διαρροή των δωρεάν παιχνιδιών του PS Plus για τον Νοέμβριο! Αν και δεν έχουν περάσει 2-3 μέρες όπου ξεκίνησαν να προσφέρονται τα δωρεάν παιχνίδια του PS Plus για τον Οκτώβριο, φαίνεται πως διέρρευσαν τα παιχνίδια που θα δοθούν στους κατόχους PS4 τον Νοέμβριο! Το lineup είναι πολύ δυνατό, καθώς περιλαμβάνει τα Bulletstorm: Full Clip…

The post PS Plus: Διέρρευσαν τα δωρεάν παιχνίδια του Νοεμβρίου appeared first on 4Gamers.

]]>
Πιθανή διαρροή των δωρεάν παιχνιδιών του PS Plus για τον Νοέμβριο!

Αν και δεν έχουν περάσει 2-3 μέρες όπου ξεκίνησαν να προσφέρονται τα δωρεάν παιχνίδια του PS Plus για τον Οκτώβριο, φαίνεται πως διέρρευσαν τα παιχνίδια που θα δοθούν στους κατόχους PS4 τον Νοέμβριο!

Το lineup είναι πολύ δυνατό, καθώς περιλαμβάνει τα Bulletstorm: Full Clip Edition και το Yakuza Kiwami, με τη διαρροή να εχετται απευθείας από την ίδια την Sony και το PS Store. Κάποιος μάλλον πάτησε το λάθος κουμπί ένα… μήνα νωρίτερα.

https://mobile.twitter.com/Nibellion/status/1047763366780002304

Αυτό που μένει να δούμε όμως, είναι κατά πόσο θα ισχύει στο τέλος η εν λόγω διαρροή, αν και ελπίζουμε να είναι 100% αληθινή, καθώς πρόκειται για 2 πολύ ωραία παιχνίδια.

Να τονίσουμε πως η διαρροή αφορά αποκλειστικά τους τίτλους που θα δοθούν στο PS4 και δεν γνωρίζουμε τα υπόλοιπα παιχνίδια της λίστας, οπότε θα πρέπει να αναμένουμε μέχρι την επίσημη ανακοίνωση στο τέλος του μήνα.

Μέχρι τότε, μπορείτε να κατεβάσετε τα δωρεάν παιχνίδια του Οκτωβρίου που έγιναν διαθέσιμα στις 2 Οκτωβρίου με το καθιερωμένο update του PS Store.

The post PS Plus: Διέρρευσαν τα δωρεάν παιχνίδια του Νοεμβρίου appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/ps-plus-november-games-leak/feed/ 0 14807
Shadow of the Tomb Raider – Review http://www.4gamers.gr/shadow-of-the-tomb-raider-review/ http://www.4gamers.gr/shadow-of-the-tomb-raider-review/#respond Tue, 02 Oct 2018 17:32:11 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14799 Η Lara Croft επιστρέφει με το Shadow of the Tomb Raider, κλείνοντας τη νέα τριλογία της σειράς! Η αναγνωρισιμότητα που έχει η Lara Croft δεν είναι τυχαία. Αποτελεί μία από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες video games που έχει δημιουργηθεί ποτέ και έχει σημαδέψει μία ολόκληρη γενιά με τα παιχνίδια Tomb Raider. Η βρετανίδα αρχαιολόγος αποτελεί…

The post Shadow of the Tomb Raider – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Η Lara Croft επιστρέφει με το Shadow of the Tomb Raider, κλείνοντας τη νέα τριλογία της σειράς!

Η αναγνωρισιμότητα που έχει η Lara Croft δεν είναι τυχαία. Αποτελεί μία από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες video games που έχει δημιουργηθεί ποτέ και έχει σημαδέψει μία ολόκληρη γενιά με τα παιχνίδια Tomb Raider. Η βρετανίδα αρχαιολόγος αποτελεί δημιούργημα της Core Design, με τον πρώτο τίτλο να κυκλοφορεί για το PS1 το 1996. Έκτοτε, έχουν κυκλοφορήσει 18 παιχνίδια της σειράς, σε ότι πλατφόρμα μπορείτε να φανταστείτε, σε ένα διάστημα 22 χρόνων. Ενδεικτικά, τα παιχνίδια της σειράς έχουν ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 63 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, όντας ένα από τα πιο επιτυχημένα franchise στην gaming βιομηχανία. Για να μην αναφερθούμε φυσικά και στις ταινίες με την Αντζελίνα Τζολί, αλλά και πιο πρόσφατα στο reboot με την Αλίσια Βικάντερ. Το πιο σημαντικό γεγονός των τελευταίων χρόνων όμως, ήταν το reboot της σειράς βιντεοπαιχνιδιών το 2013, όταν και η Crystal Dynamics κυκλοφόρησε τον πρώτο τίτλο μίας νέας τριλογίας, το Tomb Raider. Ακολούθησε το Rise of the Tomb Raider και πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε το τελευταίο μέρος της τριλογίας, το Shadow of the Tomb Raider. Εμείς είχαμε την ευκαιρία να το παίξουμε και σας μεταφέρουμε, αναλυτικά, την άποψή μας για την ολοκαίνουργια περιπέτεια της Lara Croft, που όπως δηλώνουν οι δημιουργοί του παιχνιδιού, αποτελεί την εμπειρία που την διαμορφώνει ως Tomb Raider.

Το τέλος του κόσμου

Shadow of the Tomb Raider

Η ιστορία βρίσκει την πλέον πιο ώριμη Lara Croft στα χνάρια του οργανισμού Trinity (γι΄ ακόμη μία φορά), προσπαθώντας να βρει πρώτη ένα αρχαίο κειμήλιο που θα ήταν άκρως επικίνδυνο στα χέρια τους. Αυτό που αγνόησε όμως, προκειμένου να αποτρέψει την Trinity από το να πάρει το κειμήλιο, είναι οι προειδοποιήσεις πως η αφαίρεση του από τον βωμό θα ξεκινήσει την αντίστροφη μέτρηση για το τέλος του κόσμου! Σαν να μην έφτανε όλο αυτό, η Trinity εν τέλει της παίρνει το μαχαίρι και η Lara μένει με άδεια τα χέρια, έχοντας ξεκινήσει την συντέλεια του κόσμου. Η μόνη πραγματική λύση που υπάρχει, είναι να βρει την κρυμμένη πόλη και το ασημένιο κουτί που περιγράφεται στον θρύλο, ώστε στη συνέχεια να το τρυπήσει με το μαχαίρι και να σώσει τον κόσμο. Στην ουσία, έρχεται αντιμέτωπη με το αντίκτυπο των πράξεων της και την εμμονή της με την Trinity. Αν δεν είχε πάρει το μαχαίρι, η Trinity δεν θα το έβγαζε ποτέ από τον βωμό, καθώς γνώριζε πως πρώτα θα έπρεπε να βρει το ασημένιο κουτί. Ο πραγματικός λόγος; Ο θρύλος αναφέρει πως όποιος έχει στην κατοχή του και τα 2, θα μπορέσει να αναδημιουργήσει τον κόσμο, όπως ακριβώς επιθυμεί. Χωρίς και τα 2 μαζί όμως, όπως αναφέραμε και προηγουμένως; Η συντέλεια του κόσμου. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της ζει με τις ενοχές και τις τύψεις της πράξης της, προσπαθώντας απελπισμένα να ανατρέψει την κατάσταση. Συνολικά, το σενάριο δεν μπορούμε να πούμε πως εντυπωσιάζει, αλλά το σώζουν ευτυχώς οι ερμηνείες των ηθοποιών.

Στασιμότητα με αλλαγή φιλοσοφίας

Το Shadow of the Tomb Raider παραμένει πιστό στα χνάρια των προκατόχων του, χωρίς να προσπαθεί να καινοτομήσει. Οι μηχανισμοί του gameplay διατηρήθηκαν αυτούσιοι, με μερικές αλλαγές κυρίως στο stealth κομμάτι, όπου προστέθηκαν αρκετές νέες επιλογές. Στις τροπικές περιοχές όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα του παιχνιδιού, το stealth στοιχείο ευνοείται λόγω της πυκνής βλάστησης. Πλέον, η Lara μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορα σημεία του περιβάλλοντος για να κρυφτεί και να αιφνιδιάσει τους αντιπάλους της. Βασική προϋπόθεση είναι οι διάφορες λίμνες λάσπης, που χρησιμοποιεί για να καμουφλαριστεί. Αφού αλειφτεί με την λάσπη, μπορεί να κρυφτεί σε τοίχος με πυκνή βλάστηση και γίνεται πιο δύσκολο να εντοπιστεί από τους εχθρούς. Επιπρόσθετα, μπορεί να σκαρφαλώσει σε συγκεκριμένα δέντρα, έχοντας τη δυνατότητα να επιτεθεί σε ανυποψίαστους εχθρούς με το τόξο και στη συνέχεια να τους κρεμάσει από τα κλαδιά. Γενικότερα, το παιχνίδι είναι πολύ πιο απαιτητικό σε αυτό το κομμάτι, καθώς αν αποφασίσετε να μπείτε “guns blazing” στην μάχη, ειδικότερα στα πιο υψηλά επίπεδα δυσκολίας, θα τιμωρηθείτε με έναν πολύ γρήγορο θάνατο. Αντιθέτως, ο σχεδιασμός του gameplay έχει προσαρμοστεί γύρω από το stealth, δίνοντάς σας όλα τα απαραίτητα εργαλεία και αμέτρητες επιλογές για το πώς θα προσεγγίσετε την κάθε περίπτωση.

Shadow of the Tomb Raider

Εκεί που το Shadow of the Tomb Raider ξεχωρίζει πραγματικά από τους προκατόχους του, είναι η εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει στα Tombs, καθώς σχεδιαστικά η Eidos Montreal, υπεύθυνη για την ανάπτυξη του τελευταίου μέρους της σειράς, ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας. Πρόκειται για τα πιο λεπτομερή και ενδιαφέρον Tombs που έχετε δει, με puzzles που αποτελούν πρόκληση και η επίλυσή τους είναι πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Στο τελευταίο μέρος της τριλογίας έχει δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην επίλυση γρίφων και στην εξερεύνηση του περιβάλλοντος, κάτι που μας άφησε ανάμεικτες εντυπώσεις. Αν και από την μία γίνεται μία προσπάθεια να μπείτε περισσότερο στον ρόλο της εξερευνήτριας, ψάχνοντας θησαυρούς, ανακαλύπτοντας ναούς και μέρη γεμάτα ιστορία των αρχαίων ιθαγενών λαών, από την άλλη δεν υπήρξε η κατάλληλη εναλλαγή ανάμεσα σε αυτά τα κομμάτια του gameplay και της δράσης. Στο νέο μέλος της σειράς, υπάρχει χαρακτηριστικά λιγότερη δράση, σε αντίθεση με το Rise of the Tomb Raider, κάτι που μας ενόχλησε ως ένα βαθμό. Συνολικά, το pacing του παιχνιδιού φαίνεται πως κάνει μία μεγάλη «κοιλιά» στην μέση, ενώ προς το τέλος τα πράγματα γίνονται πολύ πιο ενδιαφέροντα και η αδρεναλίνη χτυπάει «κόκκινο».

Γενικά πάντως, όσο κι αν προσπαθήσαμε να βρούμε αισθητές διαφορές στο gameplay του Shadow of the Tomb Raider, δεν μπορούμε να πούμε πως εντοπίσαμε κάτι ιδιαίτερο… Όσοι περιμένουν να δουν πολλά νέα χαρακτηριστικά, θα εκπλαγούν δυσάρεστα. Θα ήταν πιο σωστό να λέγαμε πως έχουν γίνει ορισμένες βελτιώσεις, ειδικά στο gunplay, αλλά μην φανταστείτε κάτι συνταρακτικό. Αντιθέτως, θα λέγαμε πως για 2018 οι shooting μηχανισμοί είναι απαρχαιωμένοι. Η ποικιλία σε όπλα ελάχιστη, η Α.Ι. στα ίδια χαμηλά επίπεδα με τα προηγούμενα, οι αναβαθμίσεις της Lara γίνονται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο (πολλές από αυτές είναι ίδιες κιόλας με τα προηγούμενα), το σύστημα αναβάθμισης των όπλων το ίδιο σχετικά αδιάφορο και πάει λέγοντας. Το σύστημα προόδου πάντως δούλευε εξαρχής αρκετά καλά, οπότε δεν μπορούμε να πούμε πως μας “χάλασε” ιδιαίτερα. Στο ίδιο μήκος κύματος με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς και η άγρια ζωή και το σύστημα crafting, χωρίς καμία αλλαγή. Το στοιχείο που μας δημιούργησε απίστευτο εκνευρισμό όμως, είναι τα σημεία που το παιχνίδι μας αναγκάζει να κολυμπήσουμε μέσα στο νερό και πρέπει να… κρυφτούμε από πιράχνας και σμέρνες… Ο λόγος; Μόλις σας δουν έχετε στην καλύτερη περίπτωση 3 δευτερόλεπτα για να γλυτώσετε κολυμπώντας στην ξηρά (αν είστε τυχεροί και έχετε κάτι κοντά). Έτσι και είστε σε κάποιο τελείως υπόγειο σημείο, έχετε γεια βρυσούλες! Πραγματικά, πολύ κακή επιλογή από τους developers, καθώς εκτός του ότι δεν προσφέρει τίποτα στην εμπειρία, είναι ικανό να σας εκνευρίσει αφάνταστα.

Χάρμα ίδεσθαι!

Πραγματικά ότι και να πούμε για τον οπτικό τομέα του παιχνιδιού θα είναι λίγο. Η ομάδα που επιμελήθηκε των γραφικών αξίζει πολλά συγχαρητήρια, καθώς το Shadow of the Tomb Raider αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα παιχνίδια της γενιάς. Τα textures έχουν απίστευτη λεπτομέρεια, οι φωτισμοί και οι αντανακλάσεις “ζαλίζουν”, ενώ συνολικά ο σχεδιασμός των περιοχών που εξερευνούμε είναι εξαιρετικός. Οι μορφασμοί των προσώπων είναι απίστευτα ρεαλιστικοί, ενώ τα animations έχουν διατηρηθεί σε πολύ ποιοτικά επίπεδα, όπως και στους προκατόχους του παιχνιδιού. Όσοι έχουν την τύχη να το απολαύσουν στο Xbox One X, με μία 4K τηλεόραση που υποστηρίζει HDR, θα τους πέσουν τα σαγόνια. Μην εκπλαγείτε αν γίνουν αναφορές πως έχει τα καλύτερα γραφικά της γενιάς, καθώς ήδη προσπαθούμε να σκέφτουμε ένα παιχνίδι που να το κοντράρει, κι όλα με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο υστερούν. Άξιος αναφοράς όμως είναι και ο ηχητικός τομέας του παιχνίδιου, καθώς και πάλι στο Xbox One X, είτε έχετε το Dolby Atmos, είτε το Windows Sonic, μαζί με ένα ποιοτικό ζευγάρι ακουστικών, πρόκειται να μείνετε έκπληκτοι με την λεπτομέρεια των ήχων. Το πακέτο Xbox One X, 4K/HDR τηλεόραση και ακουστικά είναι ο απόλυτος τρόπος για να παίξετε το Shadow of the Tomb Raider και να το “ξεζουμίσετε”. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως οι υπόλοιπες εκδόσεις περνάνε απαρατήρητες. Αντιθέτως, θεωρούμε πως έχει γίνει εξίσου εξαιρετική δουλειά, οπότε δεν πρόκειται να απογοητευτείτε.

Ώρα για νέα ξεκινήματα

Οι Eidos Montreal και Crystal Dynamics κατάφεραν να “κλείσουν” την τριλογία αρκετά αξιόλογα. Μπορεί το τρίτο και τελευταίο μέρος να μοιάζει κάπως “φτωχό” έναντι των προκατόχων του, λόγω της έλλειψης οποιασδήποτε καινοτομίας ή σημαντικής αλλαγής, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως το Shadow of the Tomb Raider δεν είναι ένα πολύ ποιοτικό παιχνίδι. Επειδή όπως κι εσείς, έτσι κι εμείς τυχαίνει πολλές φορές να διαβάζουμε τις κριτικές των μεγάλων ιστοσελίδων του εξωτερικού, αυτή την φορά θέλουμε να πούμε μερικά πράγματα, ώστε να ξεκαθαρίσουμε λίγο την κατάσταση. Έτυχαν να πέσουν στην αντίληψή μας κάποιες κριτικές που αναφέρονται στο παιχνίδι ως “πολύ κακό”, με βαθμολογίες του τύπου 5 και 6. Δεν γνωρίζουμε τι είχαν μερικοί συνάδελφοι στο μυαλό τους όταν ασκούσαν κριτική, αλλά σίγουρα μας απογοήτευσε το γεγονός πως ασκούν αδικαιολόγητα αυστηρή κριτική, σε σημείο να θεωρούμε πως κάτι δεν πάει καλά στο κεφάλι τους.  Εμείς πάντα υποστηρίζουμε πως ανεξάρτητα του τι γράφουμε εμείς και τα υπόλοιπα μέσα, ο πραγματικός κριτής είναι ο gamer που θα πιάσει το παιχνίδι στα χέρια του. Όλοι είμαστε άνθρωποι με απόψεις και γούστα που μπορεί να διαφέρουν, οπότε όσο και να προσπαθήσει κάποιος να είναι απόλυτα αντικειμενικός, σίγουρα θα βρεθεί μία μερίδα κόσμου που θα διαφωνήσει.

Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν, η έλλειψη καινοτομίας δεν συνεπάγεται και με χαμηλά production values, ούτε πως δεν θα περάσετε 30+ διασκεδαστικές ώρες με το παιχνίδι. Όσοι αγάπησαν τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, είναι πολύ πιθανόν να το θεωρήσουν και το καλύτερο της τριλογίας. Εμείς πάλι θεωρούμε πως  το Shadow of the Tomb Raider είναι ένα προσεγμένο παιχνίδι, με τα θετικά του και τα αρνητικά του και εξαιρετικά υψηλά production values, που δύσκολα συναντάς στις μέρες μας.  Είναι καλύτερο από το Rise of the Tomb Raider; Όχι κατά την άποψή μας, αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να πούμε πως μας απογοήτευσε. Απλά μας άφησε με μία μικρή πίκρα πως θέλαμε το κάτι παραπάνω. Όπως και να έχει όμως, όπως αναφέραμε και προηγούμενως, όσοι έπαιξαν και λάτρεψαν τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα πρέπει να το αγοράσουν και να το απολαύσουν γι’ αυτό που είναι, κι όχι το τι θα μπορούσε. Μένει να δούμε όμως ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια για την σειρά, αν συνεχιστεί και υπό ποιες συνθήκες. Όταν με το καλό έρθει όμως εκείνη η ώρα, θα πρέπει να γίνουν αρκετές και σημαντικές αλλαγές, αν θέλουν να παραμείνει ως μία κορυφαία κυκλοφορία, κι όχι αναμασημένη τροφή.

The post Shadow of the Tomb Raider – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/shadow-of-the-tomb-raider-review/feed/ 0 14799
FIFA 19 – Review http://www.4gamers.gr/fifa-19-review/ http://www.4gamers.gr/fifa-19-review/#respond Mon, 01 Oct 2018 17:01:46 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14785 Το FIFA 19 έρχεται για να διορθώσει πολλά από τα κακώς κείμενα του 18, αλλά σημάδια κορεσμού έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους… Το FIFA 19 αποτελεί μία από τις μεγάλες κυκλοφορίες του 2018, όπως και κάθε τίτλος της σειράς για την αντίστοιχη χρονιά που κυκλοφόρησε. Γι’ άλλη μία χρονιά, θα πουλήσει πολλά εκατομμύρια…

The post FIFA 19 – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Το FIFA 19 έρχεται για να διορθώσει πολλά από τα κακώς κείμενα του 18, αλλά σημάδια κορεσμού έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους…

Το FIFA 19 αποτελεί μία από τις μεγάλες κυκλοφορίες του 2018, όπως και κάθε τίτλος της σειράς για την αντίστοιχη χρονιά που κυκλοφόρησε. Γι’ άλλη μία χρονιά, θα πουλήσει πολλά εκατομμύρια αντίτυπα, χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσει ιδιαίτερα είναι η αλήθεια. Πλέον, έχει ξεφύγει αρκετά χρόνια από τον ανταγωνισμό και στην προκειμένη περίπτωση το PES, όχι τόσο στο κομμάτι του gameplay, όσο στην ποιότητα του συνολικού πακέτου που προσφέρει στον καταναλωτή. Αμέτρητα πρωταθλήματα, ομάδες και γήπεδα με πλήρη δικαιώματα, τεράστια ποικιλία σε διαθέσιμα modes και το ανταγωνιστικότατο multiplayer, συμπληρώνουν ιδανικά το καταπληκτικό The Journey, που επιστρέφει γι’ ακόμη μία χρονιά, με νέα χαρακτηριστικά. Βέβαια, δεν είναι όλα τόσο ρόδινα όπως θα γίνει αντιληπτό και παρακάτω, καθώς μπορεί το FIFA 19 να προσπαθεί να βελτιώσει πολλά από τα κακώς κείμενα του FIFA 18, καταφέρνοντας το ως ένα βαθμό, αλλά από την άλλη έχει αρχίσει και δείχνει πως οδεύει προς την λάθος κατεύθυνση και ο κορεσμός έχει κάνει την εμφάνισή του. Πολλοί θα διαφωνήσουν μαζί μας, αλλά πιστεύουμε πως κάθε πέρυσι και καλύτερα για την σειρά, τουλάχιστον εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου.

Το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας του Alex Hunter

Το The Journey επιστρέφει ανανεωμένο, με αρκετές αλλαγές, διατηρώντας όμως τον κορμό του gameplay από τις προηγούμενες χρονιές. Φέτος, ακολουθούμε την ιστορία του Alex Hunter, που κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή στους πρωταθλητές Ευρώπης, την Ρεάλ Μαδρίτης, του Danny Williams που προσπαθεί να καθιερωθεί στην ομάδα του (βάσει της ομάδας που είχατε διαλέξει στο FIFA 18 ή όποια άλλη θέλετε εσείς), αλλά και της Kim Hunter, της μικρής αδερφής του Alex, η οποία κάνει τα πρώτα της βήματα με την εθνική ομάδα γυναικών των ΗΠΑ. Η ιστορία χωρίζεται σε 4 κεφάλαια και σας δίνει τη δυνατότητα να αλλάξετε ανάμεσα στους 3 χαρακτήρες, ανά πάσα ώρα και στιγμή, χωρίς κανέναν περιορισμό. Βέβαια, υπάρχει μία ένδειξη για τον ποιον ήταν προτιμότερο να διαλέξετε ώστε να ακολουθήσετε την φυσική ροή των γεγονότων, όπως ακριβώς την σχεδίασαν οι σεναριογράφοι. Οι πρωταγωνιστές μας θα έρθουν αντιμέτωποι με συγκινήσεις, αδιέξοδα και σημαντικές επιλογές που θα πρέπει να κάνουν, κάτι που επηρεάζει και την έκβαση πολλών γεγονότων, όπως ακριβώς γινόταν και στις προηγούμενες εκδόσεις του mode. Οι επιλογές σας από τα προηγούμενα παιχνίδια, αλλά και τα αποτελέσματα είναι εξίσου σημαντικά, καθώς επηρεάζουν την τροπή των γεγονότων στο FIFA 19. Όσοι από εσάς δεν είχατε παίξει το mode πέρυσι, δεν θα πρέπει να ανησυχείτε, καθώς υπάρχει η επιλογή να αυτοματοποιηθούν οι επιλογές, οπότε δεν θα αντιμετωπίσετε κάποιο πρόβλημα. Συνολικά, μείναμε πολύ ικανοποιημένοι από το The Journey, καθώς ειδικά με την προσθήκη του Champions League το mode απέκτησε μία διαφορετική αίγλη.

Η κατάρα των σουτ και η ανάγκη για ένα… διάλλειμα!

FIFA 19

Περνώντας εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου, και χωρίς να μακρηγορούμε, θα το πούμε όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται, χωρίς να παρεξηγηθούμε. Το FIFA 19 αποδεικνύει περίτρανα πως η σειρά πρέπει είτε να σταματήσει προσωρινά (1-2 χρονιά), ώστε να γίνουν θεμελιώδεις και ουσιαστικές αλλαγές, είτε να αλλάξει άμεσα κατεύθυνση, καθώς κάθε πέρυσι και καλύτερα. Μετά από ένα αντικειμενικά μετριότατο FIFA 18, έρχεται ένα FIFA 19 που ναι μεν βελτιώνει κάποια από τα κακώς κείμενα του 18, αλλά δεν παύει να «φωνάζει» πως έχει παραγίνει το κακό με τις ετήσιες κυκλοφορίες. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα FIFA 18 με μικρές βελτιώσεις εδώ κι εκεί, χωρίς να μπορεί να προσφέρει τα υψηλά στάνταρ που μας είχε συνηθίσει η σειρά στο παρελθόν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα (τουλάχιστον στα δικά μας μάτια) που αντιμετωπίζει το παιχνίδι αυτή την στιγμή, είναι η στροφή που έχει πάρει προς την arcade μεριά. Αν και είναι απολύτως κατανοητό ότι είναι ένα παιχνίδι, οπότε σίγουρα δεν θα είναι 100% ρεαλιστικό, αυτά που συμβαίνουν μέσα στο γήπεδο δεν παύουν να προκαλούν εκνευρισμό και απορία σε όσους βλέπουν πιο σφαιρικά την κατάσταση και δεν εστιάζουν μόνο στα γκολ και το θέαμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ευκολία που μπαίνουν τα γκολ, καθώς δεν υπήρξε ούτε ένα παιχνίδι (ναι ούτε ένα), που κάποιος από τους δύο δεν θα σκοράρει τουλάχιστον ένα γκολ (είτε μιλάμε για multiplayer, είτε για offline).

Η συχνότητα με την οποία μπαίνουν τα γκολ, αλλά κυρίως η ευκολία όπου τα μακρινά σουτ καταλήγουν στα δίχτυα, είναι παντελώς… βλακώδης. Αν θα έπρεπε να βάζαμε ενδεικτικά έναν μέσο όρο γκολ ανά παιχνίδι, είμαστε σίγουροι πως είναι πάνω από 3. Το περίεργο της υπόθεσης όμως, είναι ότι δεν μπορούμε να πούμε σε καμία περίπτωση πως φταίνε οι τερματοφύλακες, καθώς τις περισσότερες φορές τα σουτ είναι τόσο δυνατά και εύστοχα, που δεν έχουν περιθώρια αντίδρασης. Αντιθέτως, θα λέγαμε πως οι τερματοφύλακες είναι από τους λίγους τομείς που μείναμε ικανοποιημένοι, όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό. Επίσης σημαντικό πρόβλημα είναι η ταχύτητα του ρυθμού αλλά και την ευκολία με την οποία κινούνται οι παίκτες, ειδικά οι κορυφαίοι. Για παράδειγμα, ο Neymar είναι ασύλληπτο το πόσο γρήγορα κόβει μετά από επιτάχυνση, με την μπάλα να είναι «κολλημένη» στα πόδια του. Δεν αμφισβητεί κανείς πως αποτελεί έναν από τους κορυφαίους ντριμπλέρ, αλλά μέσα στο παιχνίδι, ειδικά στα χέρια κάποιου καλού παίκτη, είναι εξωφρενικά εύκολο να προσπεράσει 2 και 3 παίκτες (ο ένας είναι σχεδόν αυτονόητο).

Άλλο ένα πρόβλημα είναι ο τρόπος που η μπάλα «μαγνητίζει» πάνω σε συγκεκριμένους παίκτες, με το παιχνίδι πραγματικά να αγνοεί τους τριγύρω (είτε συμπαίκτες, είτε αντιπάλους), ακόμη κι αν αυτοί βρίσκονται πιο κοντά ή σε καλύτερη θέση. Δεν είναι κάτι «χθεσινό», υπάρχει τουλάχιστον από το FIFA 09 (μόλις αντιληφθήκαμε πως μιλάμε για 10 χρόνια), αλλά για παράδειγμα στο FIFA 17 δεν ήταν τόσο αισθητό. Στο 18 και 19 είναι κάτι παραπάνω από εμφανές τις περισσότερες φορές και αψηφάει την λογική. Ένα παράδειγμα μίας τέτοιας περίπτωσης είναι η ευκολία όπου η μπάλα μετά από σουτ στο δοκάρι καταλήγει πάλι στα πόδια αυτού που σούταρε. Δεν έτυχε μία και δύο φορές για να πούμε πως είναι σύμπτωση. Έτυχε αμέτρητες φορές και κάτι που επαναλαμβάνεται μάλλον παύει να είναι σύμπτωση. Φυσικά, καλύτερα να μην αναφερθούμε στις κόντρες και το πόσο εύκολα οι αντίπαλοι παίκτες, ενώ τους κλέβετε την μπάλα, είναι σε θέση όχι απλά να την ξαναπάρουν (μα που γίνεται αυτό;;;) αλλά και να σας περάσουν με ευκολία. Μιλάμε για θεμελιώδη στοιχεία του gameplay, τα οποία οδεύουν προς το χειρότερο κάθε χρονιά, αφαιρώντας οποιοδήποτε δείγμα ρεαλισμού και προσομοίωσης υπάρχει μέσα στο παιχνίδι.

FIFA 19

Ευτυχώς, υπάρχουν και κάποια στοιχεία που είναι θετικά και προσφέρουν μέσα στο παιχνίδι, όπως οι αλλαγές που έγιναν στα συστήματα και στις τακτικές. Πλέον, μέσα από το μενού των αλλαγών και των τακτικών, μπορείτε να ορίσετε έως και 4 τακτικές που μπορείτε να αλλάξετε on the go, μέσω του d-pad, κατά τη διάρκεια του αγώνα, χωρίς να χρειαστεί να σταματήσετε την ροή του. Μπορείτε να ορίσετε 4 συστήματα, με το καθένα να συνδυάζεται με τρόπο ανάπτυξης και άμυνας, κι όλα τα συναφή. Μπορείτε για παράδειγμα να έχετε μία πιο επιθετικογενής προσέγγιση στην αρχή, χρησιμοποιώντας ένα 4-3-3, με συνεχόμενη πίεση και γρήγορη ανάπτυξη. Αφού πετύχετε ένα γκολ, μπορείτε να αλλάξετε άμεσα, χωρίς καμία παύση, σε μία πιο συντηρητική τακτική, ώστε να διατηρήσετε το αποτέλεσμα και να χτυπήσετε στις αντεπιθέσεις. Συνολικά, η A.I. αντιδράει εξαιρετικά στις τακτικές οδηγίες που δίνετε και θα δείτε πως έχει όντως επιρροή στον τρόπο παιχνιδιού σας, και δεν είναι για τα μάτια του κόσμου. Ήταν ένας τομέας όπου δεν είχε υπάρξει καμία αλλαγή εδώ και χρόνια και σίγουρα μόνο ως θετικές θα μπορούσαμε να εκλάβουμε τις αλλαγές, ειδικά από την στιγμή που προσφέρουν μία τεράστια ποικιλία συστημάτων/τακτικών και πιθανών συνδυασμών τους.

Οι πάσες έχουν δεχθεί ένα rework στο FIFA 19, θεωρητικά ώστε να είναι πιο ρεαλιστική η μεταβίβαση της μπάλας, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς δεν μπορέσαμε να δούμε κάποια σημαντική διαφορά, καθώς αν υπάρχουν ουσιαστικές αλλαγές, πρέπει να είναι ελάχιστες και σε σημεία που δεν γίνονται αντιληπτά από τον παίκτη. Εκεί που είναι σημαντικά πιο ευδιάκριτες οι αλλαγές είναι στα τζαρτζαρίσματα και στα κοντρόλ, καθώς πλέον είναι αρκετά πιο ρεαλιστικά. Ειδικά στις μάχες σώμα με σώμα για διεκδίκηση της μπάλας, το αποτέλεσμα είναι πολύ πιο αληθοφανές, με το timing, την ταχύτητα και τη δύναμη κάθε παίκτη να καθορίζει την έκβαση της διεκδίκησης. Πλέον, τα δυνατά σέντερ-μπακ εκτοπίζουν πολύ πιο εύκολα τους πιο αδύναμους παίκτες, ειδικά όταν βρίσκονται ώμο με ώμο, αλλά πάντα υπάρχει κίνδυνος να υποπέσουν σε φάουλ αν το παρακάνουν. Τα σώματα των παικτών αντιδρούν πολύ πιο ρεαλιστικά και ομαλά, ειδικά όταν «παίζει» το animation που τους βγάζει εκτός διεκδίκησης. Σε τέτοιες περιπτώσεις τα δυνατά κορμιά έχουν πάντα πλεονέκτημα, ακριβώς όπως και στην πραγματικότητα, δίνοντας όμως τη δυνατότητα στους πιο γρήγορους παίκτες να ξεπεταχτούν και να ξεφύγουν από τους πιο βραχύσωμους αντιπάλους τους, ειδικά στο ανοιχτό γήπεδο. Μιας που αναφερθήκαμε στο ανοιχτό γήπεδο, θα πρέπει να αναφέρουμε πως όταν οι πλάγιο φύγουν στην αντεπίθεση πολύ δύσκολα θα τους σταματήσετε, κι ειδικά όταν κάνουν την συρτή driven σέντρα, το ποσοστό επιτυχίας ξεπερνάει κατά πολύ το 70% (για να μην πούμε παραπάνω), μετουσιώνοντας τέτοιου τύπου καταστάσεις σε σχεδόν σίγουρα γκολ.

FIFA 19

Συνοψίζοντας, έχουμε να πούμε πως η κατάσταση με το FIFA 19 έχει φτάσει στα όρια της. Το παιχνίδι δεν θυμίζει σε τίποτα τον προσομοιωτή που αγαπήσαμε και καθιέρωσε την σειρά ως την κορυφαία στην κατηγορία. Τα ποσοστά επιτυχίας σε ντρίμπλες, πάσες, σέντρες και σουτ έχουν ανέβει κατακόρυφα και κάθε αγώνας καταλήγει να γίνεται διαγωνισμός για το ποιος θα βάλει περισσότερα γκολ. Δεν ξέρουμε πως ακριβώς έχει δημιουργηθεί η αντίληψη στους developers πως αυτό είναι κάτι καλό. Εκ του αντιθέτους, θεωρούμε πως η εμπειρία μας έχει «χαλάσει» σημαντικά, καθώς έχει μετατραπεί σε ένα «πανηγυράκι». Η σειρά (το τονίζουμε, τουλάχιστον στα μάτια μας) έχει πάρει την κατιούσα και θα πρέπει να ξεκινήσει άμεσα ριζικές αλλαγές. Μπορεί να θέλει να προσεγγίσει τους casual παίκτες, αλλά για να το κάνει αυτό ακολουθεί ένα μονοπάτι που σίγουρα θα ξενερώσει μεγάλο ποσοστό της κοινότητας, κάτι που έχει γίνει ήδη αντιληπτό μετά τις έντονες αντιδράσεις που υπήρχαν για το FIFA 18 και σίγουρα θα υπάρξουν και για το FIFA 19. Στον βωμό του FIFA Ultimate Team και των microtransactions έχουν «θυσιαστεί» ο ρεαλισμός και η δυσκολία, ώστε να προσεγγίσει κόσμο που παλαιότερα δεν ασχολούταν με «ποδοσφαιράκια» και να αποκομίσει μεγαλύτερα κέρδη.

Κορυφαία παρουσίαση αγώνα γι’ άλλη μία χρονιά

Στον τομέα που πραγματικά μπορούμε να δώσουμε 10 με τόνο στην EA, είναι τα γραφικά και ο ήχος, καθώς γι’ ακόμη μία χρονιά, το FIFA 19 προσφέρει μία απίστευτα λεπτομερής και αληθοφανής εμπειρία. Ειδικά τα γραφικά σε τηλεόραση 4K με HDR είναι το κάτι άλλο. Τα πρόσωπα των παικτών που έχουν σαρωθεί από την EA είναι πραγματικά ίδια, με απίστευτη λεπτομέρεια, όπως τατουάζ, αποχρώσεις, ουλές και ότι άλλο μπορείτε να σκεφτείτε. Μεγάλη αίσθηση μας έκανε και ο ιδρώτας στο πρόσωπο τους και στα χέρια τους, θυμίζοντας απίστευτα το NBA 2K σε αυτό το κομμάτι. Η παρουσίαση και περιγραφή των αγώνων είναι σε επίπεδα όπου ο ανταγωνισμός, δυστυχώς, δεν πρόκειται να φτάσει, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Μαζί με το NBA 2K είναι μία κατηγορία μόνα τους και παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους αθλητικούς τίτλους. Ειδικά στους αγώνες του Champions League πρόκειται να ανατριχιάσετε όταν οι παίκτες βρίσκονται παραταγμένοι στο γήπεδο και από τα μεγάφωνα ακούγεται ο θρυλικός ύμνος της διοργάνωσης. Η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση είναι το «κερασάκι» στην τούρτα, ολοκληρώνοντας πλέον το παζλ των δικαιωμάτων. Επί χρόνια αποτελούσε αποκλειστικό προνόμιο των παικτών του PES, αλλά πλέον θα το χαίρονται όσοι παίζουν FIFA 19, είτε μιλάμε για offline στο The Journey ή γενικότερα στην καριέρα, είτε σαν διοργάνωση που θα μπορούν να παίζουν από την αρχή μέχρι το τέλος. Όπως και να έχει, οπτικά και ακουστικά το παιχνίδι είναι κάθε χρόνο και καλύτερο και αξίζει να δώσουμε τα συγχαρητήρια μας στην EA Sports (δικαίως).

Η έλλειψη ανταγωνισμού δεν είναι ποτέ καλή…

FIFA 19

Ο ανταγωνισμός οδηγεί πάντα σε εξέλιξη και πρόοδο, αυτό είναι αδιαμφησβήτητο στοιχείο. Ένα παράδειγμα της επικαιρότητας είναι πως η Sony, μετά την γενική κατακραυγή που δέχθηκε για την πολιτική της στο cross-play ανάμεσα σε όλες τις πλατφόρμες που κυκλοφορεί το Fortnite, αναγκάστηκε να αλλάξει. Όταν ξαφνικά βρίσκεσαι στο περιθώριο, με την ίδια την κοινότητά σου να απαιτεί να αλλάξεις τακτική λόγω του ανταγωνισμού και των δυνατοτήτων που προσφέρει, τότε η μόνη λύση είναι να πας με το «ρεύμα» της εποχής. Έτσι λοιπόν η κοινότητα του Fortnite κατάφερε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα χρονικά. Παίκτες, ανεξαρτήτου πλατφόρμας, θα μπορούν να παίξουν μαζί online, στο πιο φιλόδοξο crossover που έχει γίνει ποτέ, όπως πολύ έξυπνα ανέφερε και η ίδια η Microsoft. Η gaming κοινότητα βαδίζει σε αχαρτογράφητα μονοπάτια, καθώς ακόμη είναι πολύ νωρίς για να δούμε που πρόκειται να οδηγήσει αυτή η κίνηση. Οι μόνοι πραγματικά κερδισμένοι όμως, είναι οι παίκτες, καθώς πλέον θα μπορούν να παίζουν με τους φίλους τους, χωρίς να έχουν τον περιορισμό της πλατφόρμας. Κατά πόσο όμως πρόκειται να ακολουθήσουν κι άλλα παιχνίδια στο ίδιο μονοπάτι, είναι κάτι που μένει να φανεί στο άμεσο μέλλον. Το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας όμως, είναι πως ο ανταγωνισμός άνοιξε ένα μονοπάτι που πριν λίγα χρόνια φάνταζε αδιανόητο.

Στην περίπτωση του FIFA 19 και γενικά της σειράς, η πηγή του προβλήματος είναι η έλλειψη πραγματικού ανταγωνισμού. Κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει την προσπάθεια που έχει γίνει από την πλευρά του PES για να προσφέρει έναν ποιοτικό τίτλο, αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά τόσο σε τεχνογνωσία, όσο και σε μπάτζετ. Αν και τα τελευταία δύο χρόνια δεν μπορούμε να πούμε πως υστερεί σημαντικά στο gameplay έναντι του FIFA, σε παρουσίαση αγώνα, περιγραφή, διαθέσιμα multiplayer και single-player modes, γήπεδα, πρωταθλήματα/ομάδες, γραφικά και ήχο, απέχει πραγματικά πολλά χρόνια, είναι η μέρα με την νύχτα. Η διαφορά αντικατοπτρίζεται και στις συνολικές πωλήσεις, όπου το χάσμα είναι πάλι τεράστιο. Το κακό στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι η KONAMI δεν φαίνεται διατεθειμένη να κάνει κάτι γι’ αυτό (μοναδική εξαίρεση η προσθήκη αρκετών πρωταθλημάτων φέτος), οπότε όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό το χάσμα δεν γεφυρώνεται και το FIFA δεν νιώθει καμία απειλή. Το τελικό αποτέλεσμα είναι να μην γίνεται προσπάθεια να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση του τίτλου κάθε χρόνο, με το μόνο που να αλλάζει να είναι το περιτύλιγμα. Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, μόνο ο ανταγωνισμός μπορεί να οδηγήσει σε εξέλιξη και πρόοδο. Ακριβώς όπως στα χρόνια της παντοκρατορίας του PES, η EA Sports αποφάσισε να φέρει τα πάνω κάτω, εξελίσσοντας δραματικά την σειρά FIFA και κλέβοντας τον θρόνο του βασιλιά από την KONAMI.

Πλέον, ο μόνος ανταγωνισμός που υπάρχει για το FIFA είναι ο ίδιος του ο εαυτός και η ανάγκη να βγαίνει σε ετήσια βάση ώστε η EA να έχει τρομερά κέρδη. Τι θα γίνει όμως στην περίπτωση που ο κόσμος αποφασίσει να κρίνει πιο αυστηρά την σειρά και απέχει; Ο μεγάλος χαμένος θα είναι η ίδια η εταιρεία, κάτι που μπορεί να μην γίνεται αντιληπτό αυτή την στιγμή λόγω της εμπορικής επιτυχίας του παιχνιδιού, αλλά αν συνεχίσει έτσι θα κουράσει και τους πιο υπομονετικούς οπαδούς του. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε σε αυτό το σημείο, πως η κριτική που ασκούμε στο παιχνίδι δεν είναι σε καμία περίπτωση κακοπροαίρετη. Αντιθέτως, θεωρούμε πως μόνο από αυστηρή κριτική που θα οδηγήσει σε αναθεώρηση βασικών αρχών του παιχνιδιού θα υπάρξει πρόοδος και πραγματική εξέλιξη, επιστρέφοντας στον τρόπο παιχνιδιού που αγαπήσαμε. Στον τρόπο παιχνιδιού που δεν θα έχουμε πάνω από 4 και 5 γκολ σε κάθε αγώνα, όπου η δημιουργία ευκαιριών θα προέρχεται από οργανωμένο τρόπο παιχνιδιού και τακτική και φυσικά, το σκοράρισμα θα αποτελεί ένα πραγματικό επίτευγμα. Μπορεί λόγω της συνολικής ποιότητας του πακέτου που προσφέρει το FIFA 19 να μην μπορούμε να βάλουμε τον βαθμό που πραγματικά θέλουμε, αλλά αυτό δεν αναιρεί τα όσα αναφέραμε και ελπίζουμε να υπάρξει επιτέλους ένα κενό στις ετήσιες κυκλοφορίες. Είναι ένα διάλλειμα που πραγματικά χρειάζεται η σειρά και είμαστε σίγουροι πως θα οδηγήσει στην επιστροφή των ποιοτικών στάνταρ που είχαμε μάθει στο παρελθόν.

The post FIFA 19 – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/fifa-19-review/feed/ 0 14785
PS Plus: Τα δωρεάν παιχνίδια του Οκτωβρίου http://www.4gamers.gr/ps-plus-october-2018-free-games/ http://www.4gamers.gr/ps-plus-october-2018-free-games/#respond Thu, 27 Sep 2018 18:19:02 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14780 Η Sony ανακοίνωσε τα δωρεάν παιχνίδια του Οκτωβρίου για τους συνδρομητές του PS Plus Άλλη μία συνήθεια που έχει γίνει λατρεία πλέον, είναι η ανακοίνωση των δωρεάν παιχνιδιών του PS Plus από την Sony. Εκατομμύρια συνδρομητές αναμένουν με τεράστιο ενδιαφέρον στο τέλος κάθε μήνα, ώστε να μάθουν ποια παιχνίδια θα μπορέσουν να προσθέσουν εντελώς δωρεάν…

The post PS Plus: Τα δωρεάν παιχνίδια του Οκτωβρίου appeared first on 4Gamers.

]]>
Η Sony ανακοίνωσε τα δωρεάν παιχνίδια του Οκτωβρίου για τους συνδρομητές του PS Plus

Άλλη μία συνήθεια που έχει γίνει λατρεία πλέον, είναι η ανακοίνωση των δωρεάν παιχνιδιών του PS Plus από την Sony. Εκατομμύρια συνδρομητές αναμένουν με τεράστιο ενδιαφέρον στο τέλος κάθε μήνα, ώστε να μάθουν ποια παιχνίδια θα μπορέσουν να προσθέσουν εντελώς δωρεάν στην ψηφιακή βιβλιοθήκη τους.

Μετά τον εξαιρετικό προηγούμενο μήνα, όπου η Sony έδωσε εντελώς δωρεάν τα God of War 3 Remastered και Destiny 2, ο Οκτώβριος θα “ρίξει” λιγάκι τις ταχύτητες, αλλά δεν θα περάσει τελείως αδιάφορα.

Η λίστα των δωρεάν παιχνιδιών για το PS4 περιλαμβάνει τα Friday the 13th και Laser League, ενώ παράλληλα θα είναι διαθέσιμα δωρεάν τα Here they Lie (PS VR και χωρίς) μέχρι τις 2 Οκτωβρίου, αλλά και το Η Γνώση είναι Δύναμη, από την σειρά PlayLink, μέχρι τις 6 Νοεμβρίου.

Να τονίσουμε πως όσοι δεν έχετε προσθέσει τα δωρεάν παιχνίδια του Σεπτεμβρίου στην βιβλιοθήκη σας, μπορείτε να το κάνετε έως και την Τρίτη 2 Οκτωβρίου και την καθιερωμένη ανανέωση του PlayStation Store.

Αναλυτικά η λίστα των δωρεάν παιχνιδιών Οκτωβρίου του PS Plus:

Δείτε και το επίσημο βίντεο της ανακοίνωσης:

The post PS Plus: Τα δωρεάν παιχνίδια του Οκτωβρίου appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/ps-plus-october-2018-free-games/feed/ 0 14780
NBA 2K19 – Review http://www.4gamers.gr/nba-2k19-review/ http://www.4gamers.gr/nba-2k19-review/#respond Tue, 25 Sep 2018 14:56:11 +0000 http://www.4gamers.gr/?p=14773 Με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στο εξώφυλλο, το NBA 2K19 έρχεται για να μας προσφέρει την απόλυτη μπασκετική εμπειρία γι’ ακόμη μία χρονιά! Εδώ και αρκετά χρόνια, η σειρά NBA 2K των 2K Sports και Visual Concepts αποτελεί τον αδιαμφισβήτητο βασιλιά του μπάσκετ στα video games, με τις πωλήσεις του τίτλου να αυξάνονται χρόνο με τον…

The post NBA 2K19 – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
Με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στο εξώφυλλο, το NBA 2K19 έρχεται για να μας προσφέρει την απόλυτη μπασκετική εμπειρία γι’ ακόμη μία χρονιά!

Εδώ και αρκετά χρόνια, η σειρά NBA 2K των 2K Sports και Visual Concepts αποτελεί τον αδιαμφισβήτητο βασιλιά του μπάσκετ στα video games, με τις πωλήσεις του τίτλου να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το NBA 2K18, έχοντας πουλήσει συνολικά πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλες τις πλατφόρμες που κυκλοφόρησε. Όχι άδικα θα προσθέταμε. Η σειρά καταφέρνει κάθε χρόνο να ξεπερνάει τον εαυτό της, ειδικά εντός των γραμμών του γηπέδου, προσφέροντας την πιο ποιοτική παρουσίαση αγώνα που έχουμε συναντήσει ποτέ, σε οποιοδήποτε αθλητικό παιχνίδι. Βέβαια, στο NBA 2K18 δεν ήταν όλα ρόδινα για να λέμε την αλήθεια. Υπήρχαν αρκετά προβλήματα στο gameplay, μεταξύ των οποίων το collision detection, τα κλεψίματα, η ανταπόκριση των αμυντικών στις ένας εναντίον ενός καταστάσεις, ενώ στο multiplayer υπήρξαν έντονα παράπονα σχετικά με την σταθερότητα των Servers. Συνολικά, πολλά ανοιχτά θέματα για την Visual Concepts, που όπως θα δείτε και παρακάτω προσπάθησε σημαντικά να αλλάξει με το NBA 2K19, σε κάποιες περιπτώσεις πετυχημένα και σε κάποιες πάλι όχι τόσο.

Η κυριαρχία των αστέρων εντός των τεσσάρων γραμμών

Μία πολύ σημαντική αλλαγή στο gameplay του NBA 2K19, είναι το σύστημα Takeover. Στην ουσία, η Visual Concepts προσπάθησε να προσομοιώσει τις περιπτώσεις όπου ένας παίκτης έχει τόσο καλή απόδοση, που θα μπορούσαμε να πούμε πως «κουβαλάει» την ομάδα στη νίκη. Έπειτα από συνεχόμενους πόντους ή επιτυχημένες άμυνες, οι παίκτες γίνονται “on fire”, λαμβάνοντας ένα boost και ξεκλειδώνοντας νέα traits για όσο διάστημα είναι «ζεστοί». Για παράδειγμα, αν καταφέρετε να σκοράρετε 4-5 διαδοχικά καλάθια με τον Lebron, το αποτέλεσμα θα είναι να λάβει κάποιο μπόνους σε συγκεκριμένα στατιστικά, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κυριαρχήσει στο γήπεδο. Αν και σαν ιδέα θυμίζει αρκετά το αντίστοιχο φορμάρισμα που υπήρχε στο NBA Jam, διαφέρει στο γεγονός πως μπορεί να σταματηθεί από τον αντίπαλο. Βέβαια, από την μέχρι στιγμής εμπειρίας μας κρίνουμε πως είναι κάπως άδικο το σύστημα, καθώς το Boost που λαμβάνουν οι παίκτες, πολλές φορές μοιάζει εξωπραγματικό. Μία τέτοια περίπτωση μας έτυχε με αντίπαλο τον Lebron, έχοντας τους Bucks, όπου μόλις φορμαρίστηκε δεν μπορούσαμε να τον σταματήσουμε για κανέναν λόγο. Ειδικά οι κορυφαίοι παίκτες του NBA μοιάζουν «εξωγήινοι» και σίγουρα θα πρέπει να υπάρξει κάποιου είδους εξισορρόπησης από την Visual Concepts.

Σημαντική βελτίωση έχει δεχθεί η άμυνα, καθώς πλέον όλοι οι παίκτες ανταποκρίνονται πολύ εύκολα και ομαλά στις εντολές που τους δίνετε μέσω του χειριστηρίου, κάνοντας την ζωή μας πιο εύκολη συνολικά. Με το κατάλληλο input από εσάς, θα μπορείτε να κλείνετε διαδρόμους, να «γαντζώνεστε» πάνω στον αντίπαλο παίκτη και να τον παρεμποδίζετε από το να σας περάσει με ευκολία προς το καλάθι. Οι αλλαγές που έχουν γίνει είναι προσεγμένες και σας επιτρέπουν να παίξετε άμυνα όπως εσείς θέλετε. Μεγάλο ρόλο στην βελτίωση της άμυνας έπαιξαν οι αλλαγές που έγιναν στο collision detection. Πλέον, δεν θα υπάρξουν περιπτώσεις όπου χέρια/πόδια/κεφάλια θα περάσουν μέσα από σώματα άλλων παικτών, με κάθε σημείο του σώματος να έχει άμεση ανταπόκριση με ότι το ακουμπάει. Το αποτέλεσμα είναι καλύτερη σωματική άμυνα στα pick και στο post, βελτιώνοντας σημαντικά την συνολική συμπεριφορά. Αξίζει να αναφέρουμε όμως πως λόγω των αλλαγών στην άμυνα, υπήρξαν διαφοροποιήσεις και στον τρόπο που ντριμπλάρετε, αλλά και στα κλεψίματα. Πλέον, είναι πολύ πιο εύκολο να σας κλέψουν την μπάλα όταν ντριμπλάρετε, ειδικά αν είστε απρόσεκτοι και σας διαβάσει καλά ο αντίπαλος αμυντικός. Έχει αλλάξει το εύρος όπου μπορείτε να κλέψετε και το timing είναι ακόμη πιο σημαντικό. Όμως, θα λέγαμε πως σε γενικές γραμμές είναι εύκολο το να κλέψετε την μπάλα, καθώς έχει τύχει αρκετές φορές να γίνονται απανωτά κλεψίματα μέσα σε 2-3 δευτερόλεπτα, γεγονός που είναι ικανό να προκαλέσει αρκετό εκνευρισμό.

Έντονα παράπονα υπήρξαν και για το shot meter στο NBA 2K18, την μπάρα ένδειξης για το αν έφυγε η μπάλα την κατάλληλη στιγμή από τα χέρια του παίκτη. Πλέον, οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα στο shot meter του NBA 2K19, το οποίο παίρνει αρκετή παραμετροποίηση, όπως για παράδειγμα το χρώμα της μπάρας όταν γεμίζει, αλλά και το αντίστοιχο του NBA 2K17, το οποίο φάνηκε πως προτιμούσε η μεγαλύτερη μερίδα της κοινότητας. Για να είμαστε ειλικρινείς πάντως, το meter του NBA 2K19 μας κάλυψε πλήρως και δεν πιστεύουμε πως υστερεί συγκριτικά με του 2K17, αν και είναι πολύ θετικό πως υπάρχει η επιλογή για όποιον επιθυμεί να το αλλάξει. Αλλαγές έχουν γίνει και στην αξιολόγηση του παιχνιδιού για το κατά πόσο κάποιο σουτ γίνεται υπό πίεση ή όχι, καθώς πέρυσι, πολλές φορές, υπήρχε λανθασμένα η ένδειξη πως το σουτ ήταν υπό μεγάλη πίεση (οπότε κατά συνέπεια είχε και λιγότερες πιθανότητες επιτυχίας), με τον αντίπαλο παίκτη να βρίσκεται απλά κοντά, χωρίς να μαρκάρει σθεναρά. Εξίσου σημαντική βελτίωση που αντικαθρεπτίζει καλύτερα το τι γίνεται πραγματικά στον αγωνιστικό χώρο. Επιπρόσθετα, η μπάρα εμφανίζεται πλέον σε οποιοδήποτε σουτ, ακόμη και στα lay-up, καθώς στην προηγούμενη έκδοση η έλλειψη της δημιουργούσε σύγχυση ακόμη και σε έμπειρους παίκτες. Φαινομενικά απλά lay-up κατέληγαν εκτός, χωρίς καμία ένδειξη για ποιον λόγο συνέβη. Πλέον είναι ξεκάθαρη η εικόνα και έχουμε να δηλώσουμε πως το τελικό αποτέλεσμα είναι το αναμενόμενο, καθώς πλέον ξέρετε ανά πάσα στιγμή για ποιον λόγο χάσατε το σουτ.

Μία από τις αλλαγές που μας άφησε με ανάμεικτα συναισθήματα στο NBA 2K19, ήταν οι επεμβάσεις της Visual Concepts στο πως αντιδράει η A.I. στα συστήματα που χρησιμοποιούν οι παίκτες και το πώς προσαρμόζεται σε διαφορετικές καταστάσεις. Παραδείγματος χάρη, αν προσπαθείτε επανειλημμένα να σουτάρετε τρίποντα, τότε θα αλλάξει τον τρόπο άμυνας της ώστε να σας αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά. Η Α.Ι. στα αθλητικά παιχνίδια είναι πάντα ένα ευαίσθητο θέμα, καθώς συνήθως δεν γίνεται πιο «έξυπνη», αλλά πιο εύστοχη, με τους developers να αυξάνουν τις σχετικές παραμέτρους ανά επίπεδο δυσκολίας. Συνολικά, φέτος φαίνεται πως υπάρχουν μεγάλες αυξομειώσεις στο επίπεδο δυσκολίας κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Πολλές φορές μας έτυχε από κει που κερδίζαμε με σχετική άνεση, να βλέπουμε την A.I. να «δαιμονίζεται» αν θέλετε, παίζοντας τρομακτικά σε άμυνα και επίθεση, όντας εκνευριστικά εύστοχη ακόμη και στο Pro επίπεδο δυσκολίας. Αν και από την μία μας άρεσε το γεγονός πως υπήρξε ανταπόκριση από την αντίπαλη ομάδα και ενέργειες για να γυρίσει τον αγώνα, θα έπρεπε να μην ήταν τόσο αποτελεσματική ανά διαστήματα, καθώς στα μάτια μας φαινόταν πως παίζαμε με τελείως διαφορετικό αντίπαλο, από την μία στιγμή στην άλλη.

Το τέλειο πακέτο

Τα διαθέσιμα modes είναι για ακόμη μία χρονιά αμέτρητα, είτε μιλάμε για το single-player κομμάτι, είτε για το multiplayer. Αρχικά, το My Career επιστρέφει με την ιστορία ενός παίκτη που ξεκινάει την καριέρα τους όντας εκτός του draft, προσπαθώντας να βρεθεί με οποιονδήποτε τρόπο στον μαγικό κόσμο του NBA. Η νέα καριέρα ονομάζεται The Way Back, κι εισάγει ορισμένες βελτιώσεις που είχαν ζητηθεί έντονα από την κοινότητα, όπως για παράδειγμα η δυνατότητα να γίνονται skip τα cutscenes. Το My Neighborhood δεν θα μπορούσε να λείψει, ενώ αγαπημένα modes όπως το MyLeague Online και το Blacktop συνεχίζουν να προσφέρονται στο NBA 2K19. Φυσικά, θα πρέπει να θεωρηθεί αυτονόητο πως το MyTeam υπάρχει για ακόμη μία χρονιά και κατά πάσα πιθανότητα θα αποτελέσει το επίκεντρο του multiplayer, ενώ και το myGM έρχεται για να συνεχίσει την ιστορία από πέρυσι, δίνοντάς σας όμως τη δυνατότητα να παίξετε και το κλασικό mode, χωρίς το σενάριο. Όπως γίνεται αντιληπτό, το NBA 2K19 έχει πραγματικό ατελείωτο περιεχόμενο να προσφέρει, καλύπτοντας τις απανταχού κατηγορίες των gamers που είτε προτιμούν το single-player, είτε το multiplayer. Οι επιλογές είναι αμέτρητες και ο μόνος περιορισμός που υπάρχει είναι η δική σας όρεξη να ασχοληθείτε με τον τίτλο. Φαινομενικά, οι φανατικοί της σειράς που αφοσιώνονται σε κάθε νέο τίτλο, θα μπορέσουν να περάσουν ολόκληρη την χρονιά, μόνο με ένα παιχνίδι.

Το πραγματικά αξιοσημείωτο όμως, όπως και κάθε χρόνο, είναι ο οπτικοακουστικός τομέας του NBA 2K19, όπου το παιχνίδι παίρνει άριστα. Δεν υπάρχει καμία σύγκριση με τα υπόλοιπα παιχνίδια της κατηγορίας του, καθώς έχει φτάσει σε επίπεδα φωτορεαλισμού στην απεικόνιση των παικτών. Η λεπτομέρεια με την οποία απεικονίζονται οι παίκτες είναι τρομακτική, ενώ οι φωτισμοί και οι αντανακλάσεις τους μέσα στο γήπεδο είναι εξωπραγματικοί. Ηχητικά συναντάμε τα ίδια υψηλά πρώτυπα που μας έχει συνηθίσει η σειρά, είτε μιλάμε για τους ήχους μέσα στο παρκέ, είτε για την περιγραφή του αγώνα και τον σχολιασμό, είτε ακόμα και για την ατμόσφαιρα από τους θεατές. Η Visual Concepts γι’ ακόμη μία χρονιά έχει ξεπεράσει τον εαυτό της και πραγματικά μας είναι δύσκολο να σκεφτούμε τρόπους βελτίωσης του τεχνικού τομέα. Η απεικόνιση της “μαγείας” του NBA είναι άψογη σε όλους τους τομείς. Ειδικά όσοι έχετε PS4 Pro ή Xbox One X και μία αξιοπρεπής 4K τηλεόραση θα μείνετε με το στόμα ανοιχτό.

Κλείνοντας λοιπόν, γι’ άλλη μία χρονιά το NBA 2K ίσως αποτελεί τον κορυφαίο αθλητικό τίτλο. Το πακέτο που προσφέρει είναι ασυναγώνιστο, όσο αυστηρά και να θέλει να το κρίνει κάποιος. Η τεράστια ποικιλία σε modes, οι βελτιώσεις σε θέματα που “έκαιγαν” την κοινότητα, αλλά και ο εξαιρετικός τεχνικός τομέας, αποτελούν συνδυαστικά μία ελκυστικότατη πρόταση. Ειδικά όσοι ακολουθούν την σειρά εδώ και χρόνια, δεν υπάρχει περίπτωση να απογοητευτούν. Μπορεί ναι μεν να υπάρχουν κάποια ζητήματα στο gameplay που θα σας προκαλέσουν προβληματισμό, αλλά από την άλλη, η συνολική εικόνα του τίτλου διατηρείται στα ίδια υψηλά στάνταρ με τα προηγούμενα έτη. Αυτό που είναι ξεκάθαρο αυτή την στιγμή πάντως, είναι ότι το NBA Live, ο θεωρητικά μεγάλος ανταγωνιστής του NBA 2K19, απέχει πραγματικά πολλά έτη από το να θεωρηθεί αξιόλογη απειλή. Το χάσμα ανάμεσά τους είναι τεράστιο και με την έως τώρα εξέλιξη των δεδομένων δεν φαίνεται να γεφυρώνεται, αντιθέτως μοιάζει να μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο. Χωρίς να θέλουμε να φανούμε ιδιαίτερα αυστηροί και προκατελημένοι, δεν βλέπουμε έστω κι έναν λόγο ώστε κάποιος να επιλέξει το πρώτο έναντι του δεύτερου. Όπως και να έχει, στα μάτια μας, η επιλογή και γι’ αυτήν την χρονιά είναι μονόδρομος. Το NBA 2K19 “καρφώνει” τον ανταγωνισμό με στυλ και φέτος.

The post NBA 2K19 – Review appeared first on 4Gamers.

]]>
http://www.4gamers.gr/nba-2k19-review/feed/ 0 14773