For Honor Preview - Review
Reviews

For Honor – Review

Διαβάστε την άποψή μας για το νέο μεγάλο IP της Ubisoft, το For Honor, που έρχεται για να προσφέρει μεγάλες (hack n’ slash) συγκινήσεις!

Αν υπάρχει κάτι που η Ubisoft θα μπορούσε να θεωρηθεί expert, αυτό δεν είναι άλλο από τη δημιουργία νέων IP, ικανά να αποτελέσουν franchise και να προσφέρουν δεκάδες εκατομμύρια έσοδα στην γαλλική εταιρία. Τα Assassin’s Creed, Far Cry, The Division, Watch Dogs, Splinter Cell, Ghost Recon και Rainbow Six είναι μόνο μερικά από τα franchises που έχει δημιουργήσει, με το κάθε ένα από αυτά να έχει εκατομμύρια πιστούς οπαδούς. Αυτή τη φορά, το νέο μεγάλο δημιούργημά της έρχεται από την Ubisoft Montreal, που αποτελεί και το μεγαλύτερο στούντιο ανάπτυξης της εταιρίας. Το όνομα αυτού For Honor. Ένα hack n’ slash brawler με έμφαση στο Multiplayer κομμάτι και μεγάλες προοπτικές για να αποτελέσει instant-hit στον χώρο των e-Sports.

For Honor

Βέβαια, σε αυτό που δυστυχώς παίρνει άριστα η Ubisoft, είναι να καταφέρνει σχεδόν ΠΑΝΤΑ να κάνει λάθος αποφάσεις και τελείως αμφιλεγόμενες. Στην περίπτωση του For Honor ειδικά έχει κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος που ακούει στο όνομα microtransactions. Υπάρχουν σε τέτοια μορφή μέσα στο παιχνίδι που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως Pay-to-win τίτλος, δίνοντας μεγάλο πλεονέκτημα σε όσους έχουν την οικονομική άνεση να τα «σκάσουν» στον τίτλο. Είναι πραγματικά απαράδεκτο, ειδικά αν αναλογιστούμε πως πρόκειται για full-price τίτλο, κι όχι κάποιο F2P. Θα σας εξηγήσουμε και πιο αναλυτικά παρακάτω το τι συμβαίνει στον συγκεκριμένο τομέα, ώστε να γνωρίζετε ακριβώς το τι σας περιμένει αν πρόκειται να ασχοληθείτε σοβαρά με το Multiplayer κομμάτι του παιχνιδιού.

Η Blackstone Legion και ο συνεχής πόλεμος

Τα γεγονότα του For Honor διαδραματίζονται σε ένα εναλλακτικό, μεσαιωνικό fantasy setting. Ένας καταστροφικός σεισμός σχεδόν εξαφάνισε την ανθρωπότητα, με τους μόνους επιζώντες να είναι 3 φυλές. Οι Vikings, οι Knights και οι Samurai. Για 1000 χρόνια βρίσκονται σε συνεχόμενη διαμάχη αναμεταξύ τους, με την ειρήνη να αποτελεί ένα όνειρο του μακρινού παρελθόντος. Μέσα από αυτό το χάος, ξεπροβάλλει η Blackstone Legion, με την βάναυση και αμείλικτη αρχηγό της, την Apollyon. Η λεγεώνα δεν θα σταματήσει πουθενά και θα συνεχίσει να προωθεί τα σχέδια της Apollyon, τα οποία σίγουρα δεν είναι ξεκάθαρα σε κανέναν και στο τέλος θα αποδειχθούν… ρηχά. Κατά τη διάρκεια του Campaign, θα ζήσετε τα αποτελέσματα των πράξεών της και από τις τρεις παρατάξεις, με μία σειρά γεγονότων που θα οδηγήσει στην τελική κλιμάκωση.

Δυστυχώς όμως το Campaign είναι τελείως «προχειροδουλειά» και σίγουρα αποτελεί ένα ακόμη feature του παιχνιδιού και όχι κάτι το ουσιαστικό σαν εμπειρία. Στο Hard, χρειαστήκαμε μόλις 6 ώρες για να το ολοκληρώσουμε, πεθαίνοντας αρκετές φορές και συλλέγοντας όλα τα Collectibles. Κάθε αποστολή έμοιαζε λίγο έως πολύ με την προηγούμενη, ενώ γενικότερα η Ubisoft δεν πήρε κανένα ρίσκο για να προσθέσει κάτι περισσότερο στην εμπειρία. Παίρνετε έναν χαρακτήρα και από την αρχή μέχρι το τέλος απλά σκοτώνετε τους εχθρούς σας, σε τελείως γραμμικές πίστες, χωρίς καμία απολύτως έκπληξη ή διαφοροποίηση. Το μόνο θετικό στην υπόθεση, είναι ότι μπορείτε να παίξετε co-op το Campaign με έναν φίλο σας, γεγονός που μπορεί να βελτιώσει αισθητά την εμπειρία σας. Όπως και να έχει όμως, το Campaign ήταν κάτω του μετρίου, κάτι που μαρτυράει και την εστίαση του τίτλου στο Multiplayer κομμάτι, όπως θα δείτε και παρακάτω.

Η τέχνη του πολέμου

Από την πρώτη μας επαφή με το For Honor, κατά τη διάρκεια της Closed Alpha, αυτό που ήταν ξεκάθαρο είναι πως το gameplay του έχει πολλές καλές και εθιστικές πτυχές, δίνοντας τη δυνατότητα στον οποιονδήποτε να το πιάσει στα χέρια του και να παίξει σχεδόν αμέσως. Βέβαια, το μυστικό είναι πως σας δίνει όλα τα εργαλεία για να ξεδιπλώσετε τις κρυφές πολεμικές αρετές σας και να κυριαρχήσετε στο πεδίο της μάχης ενάντια σε άλλους παίκτες. Η Ubisoft αναφέρεται στο βασικό σύστημα μάχης ως “Art of Battle”, κι όχι άδικα είναι η αλήθεια. Πατώντας το L2/LT, η κάμερα κλειδώνει στον εχθρό σας. Αμέσως, θα παρατηρήσετε πως στην ουσία έχει τρεις διαθέσιμες στάσεις, οι οποίες αφορούν την κατεύθυνση που έχετε το όπλο σας. Με τον δεξί μοχλό μπορείτε να μετακινήσετε δεξιά, αριστερά ή πάνω το όπλο σας, είτε για να επιτεθείτε, είτε για να αμυνθείτε. Το ποια είναι η σωστή κατεύθυνση, θα το δείτε ως ένδειξη δίπλα από τον εχθρό σας, η οποία σας δείχνει το που είναι το όπλο του και κοκκινίζει όταν πάει να σας επιτεθεί. Το μόνο που θα χρειαστεί να κάνετε, είναι να μετακινήσετε το όπλο σας στην κατάλληλη πλευρά και ο χαρακτήρας θα αποκρούσει αυτόματα το χτύπημα. Φυσικά όμως, δεν είναι η μόνη επιλογή που έχετε στη διάθεσή σας.

For Honor

Οι βασικές σας επιθετικές κινήσεις χωρίζονται σε Heavy και Normal χτυπήματα, ενώ το κάθε class έχει και ξεχωριστά combos που μπορεί να εκμεταλλευτεί. Μία ακόμη επιθετική κίνηση είναι το Guard Break, που σας επιτρέπει να «σπάσετε» την άμυνα του εχθρού σας. Ιδιαίτερα χρήσιμο όταν ο αντίπαλός σας παίζει μονίμως άμυνα ή είναι πιο γρήγορος από εσάς, καθώς άμα είναι επιτυχής το Break, τότε θα μείνει ακινητοποιημένος για περίπου 1 δευτερόλεπτο, δίνοντάς σας το άνοιγμα που χρειάζεστε για να κάνετε την επίθεσή σας. Επίσης, υπάρχει και το Revenge Mode, το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί αφού γεμήσει η συγκεκριμένη μπάρα. Για να γεμίσει, θα πρέπει να βγάζετε άμυνες και να χτυπάτε τους εχθρούς σας. Τις περισσότερες φορές που θα το ενεργοποιήσετε, θα είναι όταν βρεθείτε ενάντια σε παραπάνω από 1 εχθρό και θα προσπαθούν λυσσαλέα να σας αποτελειώσουν. Όταν ενεργοποιηθεί, γίνεστε άτρωτοι για ένα χρονικό διάστημα, με τα χτυπήματά σας να κάνουν περισσότερη ζημιά. Στην ουσία, είναι το τέλειο game changer, δίνοντάς σας πιθανότητες να κερδίσετε ακόμη και 1v2, αν όχι και παραπάνω! Βέβαια, δεν παύει να είναι μόνο μία από τις διαθέσιμες τακτικές που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε. Θεωρητικά, όπως και σε μία αληθινή μάχη, θα πρέπει να «διαβάσετε» τον αντίπαλό σας σωστά και να εκμεταλλευτείτε τις όποιες αδυναμίες του ή να τον «ψαρώσετε» με κάποια κίνησή σας. Έτσι λοιπόν και στο For Honor, κάθε μονομαχία είναι διαφορετική και έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζουν τα διαφορετικά Classes που υπάρχουν στο παιχνίδι, με το κάθε ένα από αυτά να έχει να προσθέσει κάτι τελείως διαφορετικό στο gameplay.

Τα Classes χωρίζονται σε 4 κατηγορίες ανά faction. Το Vanguard είναι το πιο ισορροπημένο ή το basic αν το προτιμάτε. Προσφέρει εξίσου επιθετικές και αμυντικές δυνατότητες και προτείνεται ανεπιφύλακτα στους αρχάριους παίκτες, μέχρι τουλάχιστον να μπουν στο κλίμα. Στη συνέχεια συναντάμε το Heavy, τα φαινομενικά «Tank» μιλώντας με RPG όρους. Σκοπός τους είναι να μπουν μπροστά σε κάθε μάχη και να απορροφήσουν την περισσότερη ζημιά, με τους υπόλοιπους να «καθαρίζουν» το πεδίο της μάχης. Κάθε χτύπημα είναι αργό αλλά συνάμα και πολύ δυνατό. Το Assassin είναι το επόμενο class της λίστας, το οποίο επικεντρώνεται σε duel-όπλα και γρήγορο ρυθμό μάχης. Οι αποφυγές είναι η κυρίως ικανότητά τους, αλλά τα χτυπήματα που δέχονται είναι πιο θανατηφόρα, καθώς η άμυνά τους δεν είναι το δυνατό τους σημείο. Τέλος, συναντάμε το πιο ιδιαίτερο class απ’όλα, το Hybrid. Οι ήρωες του συγκεκριμένου class έχουν κοινά στοιχεία με τους υπόλοιπους, αποτελώντας στην ουσία ένα «μείγμα» των δυνατοτήτων τους. Ο βαθμός δυσκολίας είναι αρκετά υψηλός, αλλά θα προτιμούσαμε την περιγραφή “high risk, high reward”.  Το κάθε Class, πέραν των διαφορετικών Combos και δυνατοτήτων, έρχεται με μία σειρά από Perks, passive ή active, στα οποία αποκτάτε πρόσβαση καθώς μάχεστε. Ανάλογα με τα κατορθώματά σας λαμβάνετε Renown, αυξάνοντάς το level των Feats. Κάθε level σας προσφέρει κι ένα νέο Perk που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε. Για να γίνει πιο κατανοητό, σκεφτείτε πως είναι στην ουσία κάτι παρόμοιο με τα Killstreaks του Call of Duty.

For Honor

Το Campaign όπως προαναφέραμε, περισσότερο βλάπτει την συνολική εικόνα του παιχνιδιού, παρά έχει να προσφέρει κάτι ουσιώδες και αξιομνημόνευτο. Οι χαρακτήρες, με μοναδική εξαίρεση την Apollyon, ξεχνιούνται μέσα σε μερικά λεπτά, ενώ το σενάριο γενικότερα δεν έχει καμία ουσία. Το μόνο που ίσως θα μπορούσαμε να αναφέρουμε στα θετικά του, είναι η προσπάθεια που έγινε στο voice-acting, αν και με το σενάριο και τους διαλόγους που υπήρχαν, ακόμη και τον Johnny Depp να βάζαμε, το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν “άχρωμο”. Ακόμη και στο Hard, το επίπεδο δυσκολίας παραμένει σε γενικές γραμμές χαμηλό. Αν ξέρετε τα βασικά mechanics του gameplay, τότε πολύ γρήγορα οι εχθροί θα σας φανούν… “γατάκια”, με την A.I. να είναι εκνευριστικά στάσιμη ως προς τις κινήσεις σας. Δυστυχώς, υπάρχουν και ένα είδους boss fights, τα οποία αυξάνουν κατακόρυφα και χωρίς λόγο τη δυσκολία, σε εκνευριστικό βαθμό τις περισσότερες φορές. Γενικότερα, το pacing είναι αρκετά κακό, με πολλές αυξομειώσεις, αλλά ποτέ δεν καταφέρνει να “μαγνητίσει” τον παίκτη στην ιστορία και το setting. Ας ελπίσουμε πως στο sequel θα δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε αυτό το κομμάτι…

Το εθιστικό Multiplayer και η “γάγγραινα” των Microtransactions

Εξαρχής ήταν γνωστό πως το For Honor εστιάζει στο Multiplayer κομμάτι του, με μία πλειάδα από modes και χάρτες, για όλα τα γούστα. Από σκληρές μονομαχίες σε 1v1, σε 2v2 Brawl και 4v4 Deathmatch ή Domination. Το κάθε ένα από αυτά όμως έχει τη δική του “μαγεία” και πολλές φορές θα πιάσετε τους εαυτούς σας να θέλετε να δοκιμάσετε λίγο απ’όλα. Η αποκορύφωση του Multiplayer όμως, σε αντίθεση με αυτό που φαίνεται, είναι οι 1v1 μονομαχίες. Όταν εσείς και ο αντίπαλός σας είστε επικεντρωμένοι ο ένας στον άλλον, με την παραμικρή κίνηση του χαρακτήρα να μπορεί να αποβεί μοιραία. Ειδικά η αίσθηση του όταν καταφέρετε να τον αποτελειώσετε με ένα αιματηρό execution, απλά δεν περιγράφεται! Για όσους από την άλλη θέλουν να παίξουν μαζί με άλλους παίκτες, κι όχι ενάντια, υπάρχει η δυνατότητα να παίξετε όλα τα προαναφερθέντα modes, με αντίπαλο την A.I. Σε αντίθεση με το Single-player κομμάτι του For Honor, εδώ συναντάμε τεράστια ποικιλία και περιεχόμενο ικανό να σας κρατήσει για πάρα πολλές ώρες απασχολημένους.

Μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει το progression system του κάθε χαρακτήρα που έχετε στη διάθεσή σας, καθώς παίζοντας και νικώντας αποκτάτε πρόσβαση σε νέα Perks, ανεβάζοντάς τον και level ταυτόχρονα. Επίσης, μετά από κάθε αγώνα παίρνετε Steel (το in-game currency του παιχνιδιού), ενώ έχετε και πιθανότητες να λάβετε και νέα αντικείμενα. Αυτά περιλαμβάνουν νέες πανοπλίες και κομμάτια του όπλου σας, τα οποία έχουν διαφορετικά στατιστικά και μπόνους. Επιπρόσθετα, αν κάποια από αυτά δεν σας κάνουν, μπορείτε να τα κάνετε dismantle και να πάρετε Iron, με το οποίο μπορείτε να αναβαθμίσετε τα υπόλοιπα αντικείμενά σας σε καλύτερη ποιότητα. Κάπου εδώ ξεκινάνε και τα σοβαρά προβλήματα του For Honor, που ακούν στο όνομα microtransactions. Αν κάποιος θελήσει να αποκτήσει Steel, μπορεί να το κάνει μέσω του Store, με αποτέλεσμα να αποκτάει συνέχεια νέο Gear, καλύτερο από αυτό που έχει, ή πολύ απλά να κάνει dismantle τα πάντα και να αναβαθμίσει στο max όλα τα αντικείμενα του χαρακτήρα του. Πρόκειται για καθαρό Pay-to-win, καθώς αν και το For Honor είναι αρκετά skill-based, τα αντικείμενα δεν παύουν να δίνουν πλεονέκτημα. Πραγματικά αυτό το αστείο πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει, ειδικά όταν πρόκειται για AAA τίτλους που κοστίζουν 69.99 ευρώ στην αγορά (δεν θα μιλήσουμε για Gold και Collector’s Edition).

For Honor

Ένα επίσης μεγάλο αρνητικό είναι το γεγονός πως δεν υπάρχουν Dedicated servers, με αποτέλεσμα το Peer-to-Peer να δημιουργεί πολλές φορές προβλήματα με την σύνδεση. Εν έτει 2017 είναι αδιανόητο να συζητάμε ακόμη για P2P συνδεσιμότητα ανάμεσα στους παίκτες, γεγονός που μαρτυράει και το πόσο διατεθειμένη είναι η Ubisoft να επενδύσει στην συνολική ποιότητα της Multiplayer εμπειρίας του κοινού της. Επιπρόσθετα, την κατάσταση δεν βοηθάει και το matchmaking, καθώς τις περισσότερες φορές το Balance των ομάδων δεν είναι δίκαιο, κυρίως όσον αφορά το Gear και το Skill level. Τέλος, μία ευχάριστη ασχολία για όσους ασχολούνται με το Multiplayer είναι το War of the Factions. Οι 3 φυλές μάχονται σε έναν χάρτη που είναι χωρισμένος σε περιοχές για την απόλυτη κυριαρχία, με τον κάθε παίκτη να διαλέγει πλευρά και να βοηθάει στην κατάκτηση ή την υπεράσπιση των περιοχών. Αυτό γίνεται μέσω διάφορων Assets, που στην ουσία αποτελούν στρατιώτες, τους οποίους μπορείτε να τοποθετήσετε σε περιοχή των συνόρων σας. Ανά κάποιες ώρες ανανεώνεται ο στρατηγικός χάρτης και μετά από κάποιες μέρες τελειώνει και ο γύρος, με τους νικητές να λαμβάνουν διάφορα καλούδια.

Η λεπτομερέστατη αποτύπωση του πεδίου της μάχης

Ένα από τα θετικά στοιχεία του For Honor, είναι ο άρτιος οπτικοακουστικός τομέας, με την Ubisoft Montreal να αξίζει συγχαρητήρια για το τελικό αποτέλεσμα. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι πανέμορφα και υπάρχει τεράστια ποικιλία από πανοπλίες και όπλα. Τα περιβάλλοντα είναι λεπτομερέστατα, με τρομερά εφέ στις φωτοσκιάσεις και τις φωτιές. Γενικότερα, το οπτικό αποτέλεσμα είναι πολύ ικανοποιητικό, με την έκδοση στο PS4 Pro να ξεχωρίζει με τα “πεντακάθαρα” γραφικά της. Όχι βέβαια ότι οι υπόλοιπες εκδόσεις είναι “άσχημες”. Απλά έχει το κάτι παραπάνω. Εξίσου ποιοτική δουλειά έχει γίνει και στον ηχητικό τομέα, με τις κραυγές και τις ιαχές των χαρακτήρων και των πολεμιστών να είναι πολύ ρεαλιστικές, αλλά το αποκορύφωμα είναι τα εξαιρετικά ηχητικά εφέ των όπλων και των χτυπημάτων. Η αίσθηση της μάχης και της σφαγής αποτυπώνεται τέλεια στις οθόνες μας και είναι άκρως απολαυστική!

Trial and Error

Αναμφισβήτητα, το For Honor ίσως αποτελεί το μεγαλύτερο νέο IP της Ubisoft, με τεράστια προοπτική για το μέλλον. Δυστυχώς, γι’ ακόμη μία φορά η γαλλική εταιρεία δεν καταφέρνει να προσφέρει το κάτι παραπάνω με την “παρθενική” εμφάνιση ενός νέου τίτλου. Το For Honor έχει αρκετά θέματα, τα οποία όμως για να είμαστε ειλικρινείς πηγάζουν από τις λανθασμένες τακτικές της Ubi. Microtransactions, έλλειψη Dedicated servers, πενιχρό matchmaking και το ανούσιο Campaign είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που ταλανίζουν το παιχνίδι. Όλα λάθος επιλογές που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί για το καλό όλων μας. Βλέπετε όμως ότι το χρήμα κυριεύει τις αποφάσεις της γαλλικής εταιρείας, γι’ ακόμη μία φορά. Λόγω της πολιτικής της για μεγιστοποίηση των κερδών, θυσιάζοντας σημαντικά χαρακτηριστικά ή “πετσοκόβοντας” άλλα, κατάφερε να προσφέρει ένα μέτριο προϊόν, που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι ένας εξαιρετικός τίτλος. Αν η ποιότητα του gameplay είναι ικανή να σας ωθήσει στο να παραβλέψετε όλα τα κακώς κείμενα, τότε η αγορά του θα σας προσφέρει αρκετές ώρες διασκέδασης. Από την άλλη όμως, αν δεν θέλετε να σας κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα σας, ζητώντας 69,99 ευρώ ώστε στη συνέχεια να “σκάσετε” κι άλλα τόσα μέσω των Microtransactions, τότε θα ήταν προτιμότερο να περιμένετε μία πτώση τιμής. Σε κάθε περίπτωση όμως, το For Honor δεν μπορεί να θεωρηθεί ένα “κακό” παιχνίδι, αλλά έρμαιο των ορέξεων κάποιον χαρτογιακάδων, που δεν του επέτρεψαν να εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω.