Reviews

Total War: Warhammer – Review

Δύο franchises με τεράστια ιστορία και παρακαταθήκη, ενώνουν τις δυνάμεις τους για να μας προσφέρουν την απόλυτη Strategy εμπειρία με το Total War: Warhammer. Θα τα καταφέρουν άραγε;

Όταν πριν από μερικά χρόνια και συγκεκριμένα στις 6 Δεκεμβρίου του 2012 η Creative Assembly ανακοίνωσε την συμφωνία για τα δικαιώματα του Warhammer της Games Workshop, νομίζω πως όλοι οι Strategy gamers έπαθαν ένα μικρό αμόκ. Άλλωστε, πρόκειται για δύο τεράστια franchises που έχουν προσφέρει ατελείωτες ώρες διασκέδασης στους fans τους.

Το Total War είναι μία από τις κορυφαίες Strategy σειρές όλων των εποχών (αν όχι η κορυφαία) έχοντας πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα. Το στίγμα που έχει αφήσει στην Gaming βιομηχανία γίνεται αντιληπτό όταν αναφερθεί σε μία συζήτηση. Από λίγο έως πολύ, η πλειοψηφία των gamers έχει έρθει σ’επαφή με κάποιο Total War, είτε μιλάμε για το Rome είτε για το Medieval II, είτε το Shogun II και το Empire.

Το κλειδί της επιτυχίας για την σειρά έχει αποτελέσει ο μοναδικός συνδυασμός των Real-time μαχών και του Turn-based χάρτη εκστρατείας. Διαχειρίζεστε την αυτοκρατορία σας και στη συνέχεια ελέγχετε χιλιάδες στρατιώτες που υπερασπίζονται την τιμή σας, σε μάχες που ζωντανεύουν στην μνήμη μας όσα μάθημα στα βιβλία ιστορίας. Δεν είναι μυστικό άλλωστε πως η πλειοψηφία των οπαδών της σειράς είναι φανατικοί λάτρεις της ιστορίας και μέσω του Total War βάζουν τον εαυτό τους στη θέση των αγαπημένων τους φυσιογνωμιών, θέλοντας είτε να ακολουθήσουν τα ίδια μονοπάτια ή να δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία.

Total War: Warhammer

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα περίεργα. Όταν έγινε η  επίσημη ανακοίνωση του Total War: Warhammer στις 22 Απριλίου του 2015 το feedback δεν ήταν και τόσο ενθαρρυντικό. Τα forums γέμισαν παράπονα από τους φανατικούς των ιστορικών τίτλων, καθώς θεώρησαν ως προδοσία το νέο μονοπάτι που ακολουθούσε η σειρά. Μαγείες, ξόρκια, τέρατα και δράκοι αποτελούν μερικές από τις απογορευμένες λέξεις για την μεγαλύτερη μερίδα του σκληροπυρηνικού κοινού του Total War.

Παρόλα αυτά όμως, η Creative Assembly δεν δίστασε και προχώρησε με την ανάπτυξη και μετέπειτα κυκλοφορία του τίτλου στις 24 Μαΐου. Όπως θα δείτε αναλυτικά παρακάτω όμως, ίσως ήταν η πιο σωστή κίνηση που έκανε το βρετανικό στούντιο τα τελευταία 6 χρόνια. Πάμε να περάσουμε στο κυρίως πιάτο που δεν είναι άλλο από την ολοκληρωμένη κριτική μου για το Total War: Warhammer.

The End Times are upon us!

Μπορεί το Total War: Warhammer να ξέφυγε από τις “αλυσίδες” της ιστορίας, παρόλα αυτά δεν θα μπορούσε να μην έχει μία σοβαρή δομή για να στηριχτεί. Φυσικά, αυτή δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από τα End Times του σύμπαντος του Warhammer. Για όσους γνωρίζουν έστω τα βασικά στοιχεία από το lore του Warhammer Fantasy, ξέρουν πως τα End Times αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο για το franchise, κυρίως λόγω της σημαντικότητας των γεγονώτων που διαδραματίζονται σε αυτά.

Για όσους δεν γνωρίζουν, τα End Times σηματοδοτούν την έναρξη της “αποκάλυψης”, κοσμοιστορικών γεγονώτων που απειλούν την ύπαρξη του Old World (του κόσμου) και όχι μόνο. Πίσω από αυτή δεν είναι άλλος από τον Archaon The Everchosen, ο εκλεκτός των Θεών του Chaos για να φέρει εις πέρας το όραμα τους, την καταστροφή του κόσμου.

Κάπου ανάμεσα στο χάος και τις συνεχόμενες διαμάχες όμως, ακούγονται φήμες για ένα αρχέγονο κακό που παραμονεύει στα Wastelands…

Μέχρι τον ερχομό του όμως, οι υπόλοιπες φυλές του Old World δεν μπορούν παρά να βρίσκονται σε συνεχόμενες διαμάχες αναμεταξύ τους. Οι Dwarfs προσπαθούν να ανακτήσουν τα χαμένα εδάφη τους (ή βουνά για να είμαι και πιο ακριβής) από τους Greenskins, σβήνοντας Grudges από τις σελίδες του Dammaz Kron, οι Greenskins το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι συνεχόμενη μάχη και  δράση, ο χαρισματικός Karl Franz προσπαθεί να αντιμετωπίσει τους εσωτερικούς κινδύνους που ακούν στο όνομα των αποστατών και να ενώσει την Empire και στην Sylvania οι νεκροί δεν αναπαύονται, με τον Mannfred Von Carstein να θέλει εκδίκηση από τους μισητούς για εκείνον ανθρώπους.

Κάπου ανάμεσα στο χάος και τις συνεχόμενες διαμάχες όμως, ακούγονται φήμες για ένα αρχέγονο κακό που παραμονεύει στα Wastelands. Μία απειλή ξεχασμένη για πολλά χρόνια που αρχίζει να ξυπνάει από την χειμερία νάρκη της. Το Chaos ξυπνάει και απειλεί τους πάντες και τα πάντα, με μόνο του σύμμαχο τον όλεθρο και την καταστροφή. Θα καταφέρετε να το σταματήσετε;

Φρέσκιες ιδέες, ίδια συνταγή

Ο συνδυασμός των Turn-based στοιχείων με τις Real-time μάχες παραμένει ανέπαφος στο Total War: Warhammer, προσφέροντας αμέσως μία γνώριμη εμπειρία για όσους έχουν παίξει κάποιο τίτλο της σειράς στο παρελθόν. Βέβαια, δεν θα μπορούσε (και δεν θα έπρεπε) να παραμείνει 100% ίδιο, γι’αυτό και έχουμε μία σημαντική αλλαγή της συνταγής. Τα RPG στοιχεία ήταν κάτι που είτε υπήρχαν έως ένα βαθμό σε προηγούμενους τίτλους (family tree πχ) είτε έγιναν αποτυχημένες προσπάθειες να ενταχθούν στο gameplay (βλέπε Rome II). Αυτή τη φορά όμως, η Creative Assembly έδωσε τα ρέστα της, εισάγοντας με το τσουβάλι RPG χαρακτηριστικά στο Total War: Warhammer, με αποτέλεσμα να προσφέρει μία πιο προσωπική εμπειρία στους παίκτες.

Οι χαρακτήρες σας λαμβάνουν νέα αντικείμενα, όπως πανοπλίες, όπλα και mounts καθώς ανεβαίνουν level, ενώ πλέον υπάρχει ολόκληρο talent tree για τον καθένα. Είτε θέλετε έναν μάγο με πανίσχυρα ξόρκια που μπορούν να αλλάξουν την ροή της μάχης, είτε έναν support τύπου χαρακτήρα, που θα προσφέρει buff στα στατιστικά των μονάδων σας, με την επιλογή των κατάλληλων ικανοτήτων θα μπορέσετε να επιτύχετε το τελικό αποτέλεσμα που επιθυμείτε.

Total War: Warhammer

Κάθε race έρχεται με 2 Legendary Lords (πρόκειται να προστεθούν περισσότεροι μέσω DLC) και καλείστε να ξεκινήσετε το Campaign σας με έναν εξ αυτών. Στην ουσία είναι οι πιο σημαντικοί χαρακτήρες του σύμπαντος του Warhammer, με τον κάθε ένα να παίζει σημαντικό ρόλο στην ιστορία. Όπως σας αναφέραμε πριν, κάθε χαρακτήρας έχει το δικό του talent tree και εξοπλισμό, όμως οι Legendary Lords ένα επιπλέον feature, αυτό των Quest Battle. Καθένας από αυτούς, καθώς ανεβαίνει level, θα αποκτάει πρόσβαση σε scripted μάχες, βγαλμένες κατευθείαν από το Lore του παιχνιδιού. Αφού ολοκληρώσετε το κάθε σενάριο, με το πέρας του, θα λάβετε Legendary αντικείμενα που προσφέρουν ξεχωριστά στατιστικά για τους ήρωες σας.

Ένα παράδειγμα των rewards, είναι το περίφημο Ghal ‘Maraz (Eldenhammer ή Warhammer ακόμη πιο απλά) του Karl Franz. Αποκτώντας το, ο Karl Franz λαμβάνει διάφορα μπόνους, είτε αφορούν τις πολεμικές του ικανότητες, είτε traits που θα βοηθήσουν στον χάρτη εκστρατείας. Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, η Creative Assembly έχει δώσει μεγάλη έμφαση στην εξιστόρηση των γεγονότων αλλά και το συναισθηματικό «δέσιμο» των παικτών με τους ήρωες τους. Ειδικά στο πεδίο της μάχης, το να βλέπουμε τον Karl Franz πάνω στον Deathclaw (ιπτάμενο mount) να ορμάει πάνω στην αντίπαλη παράταξη και πτώματα να ίπτανται δεξιά και αριστερά, είναι κάτι το πραγματικά ξεχωριστό.

Τα Factions του Old World

Κάθε playable race είναι ένα πραγματικά ιδιαίτερο playthrough, με τις δικές του ιδιοσυγκρασίες. Παίζοντας με τους Dwarfs, θα πρέπει να ανακαταλάβουμε όλα τα χαμένα εδάφη τους (ή βουνά για να ήμαστε πιο ακριβείς), σβήνοντας όλες τις σελίδες του Book of Grudges. Το τελευταίο, είναι ένας μηχανισμός από μόνος του, που στην ουσία καταγράφει όλες τις εχθρικές πράξεις εναντίον σας, δίνοντάς σας αποστολές εκδίκησης κατά όσων σας έχουν βλάψει με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο. Ο στρατός τους αποτελείται από δυσκίνητες και αργές μονάδες, που όμως δεν υποχωρούν εύκολα στην μάχη σώμα με σώμα. Highlight αποτελούν οι μοναδικές πολεμικές μηχανές τους με μία τεράστια γκάμα επιλογών. Ελικόπτερα, κανόνια, καταπέλτες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί το αιχμηρό μυαλό των Dwarf μηχανικών. Ένα μεγάλο τους μειονέκτημα είναι η έλλειψη μάγων, καθώς οι νάνοι από την φύση τους είναι ανθεκτικοί ενάντια της, με αποτέλεσμα να μην μπορούν και να την χειριστούν.

Total War Warhammer 1

Η Empire, το καμάρι των ανθρώπων, έχει δεχθεί σημαντικά χτυπήματα στο εσωτερικό της. Οι Elector Counts βρίσκονται σε συνεχόμενες διαμάχες, με τον νεοστεφθέντα αυτοκράτορα Karl Franz να πρέπει να τους ενώσει κάτω από ένα λάβαρο, ώστε να μπορέσουν να επιζήσουν του επερχόμενου Αρμαγεδδών από τα Wastelands. Αν και μπορεί να έχουν τον πιο ισορροπημένο στρατό, με μία μεγάλη γκάμα μονάδων, από πεζικό, μέχρι ιππικό, μάγους και κανόνια, στο ξεκίνημα της εκστρατείας πάσχουν από δυνατές μονάδες, με τις περισσότερες των άλλων φυλών να είναι ισχυρότερες (ειδικά αυτές των νάνων). Ειδικά στους πρώτους γύρους, θα πρέπει να παίξετε αρκετά αμυντικά ώστε να σταθεροποιήσετε την οικονομική ισχύς σας και να χτίσετε υψηλότερου επιπέδου κτίρια, με απώτερο σκοπό την στρατολόγηση των ισχυρών μονάδων και στη συνέχεια την επέκτασή σας.

Total War: Warhammer

Οι Vampire Counts του Mannfred Von Carstein έχουν έναν και μόνο σκοπό. Να καταλάβουν όλες τις περιοχές τη Empire, παίρνοντας εκδίκηση για τον ηγέτη τους από τους σιχαμερούς ανθρώπους. Η μεγαλύτερη δύναμή τους είναι η δυνατότητα να αναστήσουν τους νεκρούς σε κάθε περιοχή, δημιουργώντας αμέτρητες ορδές νεκρών πολεμιστών υπό τις οδηγίες των γαλαζοαίματων βρικολάκων. Το Raise the Dead σας επιτρέπει να στρατολογήσετε μονάδες, με τον αριθμό τους να περιορίζεται από τους πόσους νεκρούς έχει η κάθε περιοχή και το υπόλοιπο χρυσάφι που υπάρχει στα σκονισμένα σεντούκια σας. Είστε σε περιοχή όπου έχουν γίνει μεγάλες μάχες με χιλιάδες νεκρούς; Θα μπορέσετε να δημιουργήσετε έναν ολόκληρο στρατό μέσα σε έναν γύρο!!! Βέβαια, οι μονάδες σας στην αρχή είναι κυρίως ζόμπι και σκελετοί, οπότε η δύναμή σας κρύβεται στον μεγάλο αριθμό τους και όχι στην ποιότητα τους.

” Είναι πραγματικά λες και βλέπεις τις φιγούρες του tabletop να «ζωντανεύουν» μπροστά στα μάτια σου… “

Οι Greenskins είναι η πιο αιμοδιψής φυλή του Warhammer. «Τροφή» τους είναι ο συνεχόμενος πόλεμος και δεν τους ικανοποιεί τίποτα περισσότερο από μία καλή μάχη. Στόχος σας είναι να ισοπεδώσετε τα πάντα και να δημιουργήσετε το μεγαλύτερο Waagh! που είδε ποτέ το Old World. Τι είναι το Waagh!; Είναι η ιαχή των Orcs όταν οδεύουν στην μάχη. Μία ιαχή τόσο «ψυχικά» δυνατή, που οι Shamans των Greenskins μπορούν να τη διαχειριστούν ως μία πηγή μαγείας. Κάθε στρατός σας έχει μία μπάρα που γεμίζει ανάλογα με το εάν πολεμάνε συνέχεια και κερδίζουν ή αδειάζει όταν παραμένουν στάσιμοι. Αφήστε τους για πολύ καιρό χωρίς την χαρά της μάχης και θα αρχίσουν να «τρώγονται» αναμεταξύ τους, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο αριθμός των μονάδων σας. Πολεμήστε συνέχεια κερδίζοντας τους εχθρούς σας όμως και οι Greenskins από κάθε γωνιά του χάρτη θα ενώσουν τις δυνάμεις τους κάτω από το λάβαρο σας. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός είναι το τέλειο βοήθημα για τους άκρως επιθετικούς παίκτες, προσφέροντάς τους έναν επιπλέον στρατό, τον οποίο χειρίζεται η Α.Ι. Δώστε του στόχους ή απλά αφήστε τον να σας ακολουθεί παντού, καταστρέφοντας τα πάντα στο διάβα του. Το roster τους αποτελείται κυρίως από εξαιρετικές μονάδες μάχης σώμα με σώμα, με τα σκληροτράχηλα Orcs να αποτελούν μία τρομακτική δύναμη, ειδικά όταν είναι απέναντί σας.

Από τον Ναπολέοντα και τον Καίσαρα στον Franz και τον Grimgor

Οι σκληροπυρηνικοί της σειράς ίσως έχουν αρχίσει και βγάζουν «καντήλες» διαβάζοντας για «δράκους, μαγείες, Orcs κτλ» (πολλοί φίλοι μου που έχουν ψύχωση με τους ιστορικούς τίτλους έχουν ξενερώσει απίστευτα), παρόλα αυτά όμως οι μάχες του Total War: Warhammer είναι ότι καλύτερο μας έχει προσφέρει οπτικά, αλλά και σαν εμπειρία η σειρά εδώ και αρκετά χρόνια. Το να βλέπεις όλα αυτά τα μυθολογικά πλάσματα, τους τεράστιους στρατούς, την μαγεία και τους ήρωες να δένουν τόσο καλά στο πεδίο της μάχης, είναι κάτι το πραγματικά ιδιαίτερο. Στον αέρα δράκοι, τεράστιες νυχτερίδες και γύπες να μάχονται, στο έδαφος Orcs να πολεμούν ανθρώπους, νάνους και ζόμπι, ενώ ταυτόχρονα οι ήρωες σκοτώνουν δεκάδες με κάθε χτύπημα του όπλου τους και οι μάγοι χρησιμοποιούν ξόρκια που φέρνουν τα πάνω κάτω, μέσα σε δευτερόλεπτα. Κατά τη γνώμη μου, μέχρι και ο ίδιος ο Tolkien θα ζήλευε τα πεδία της μάχης του Total War: Warhammer.

Total War Warhammer 3

Κάθε μονάδα είναι πραγματικά ξεχωριστή από την άλλη, με τις λεπτομέρειες να μαρτυρούν την στοργή και το μεράκι των designer γι’αυτές. Είναι πραγματικά λες και βλέπεις τις φιγούρες του tabletop να «ζωντανεύουν» μπροστά στα μάτια σου και όλες αυτές οι μάχες που γίνονταν στην φαντασία σου προηγουμένως, πλέον παίρνουν σάρκα και οστά στην οθόνη του υπολογιστή σου. Μία λέξη τις περιγράφει τέλεια και αυτή είναι «επικές». Σημαντικό ρόλο στην απόλαυση παίζει το γεγονός πως πλέον η Α.Ι. δείχνει αρκετά βελτιωμένη σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, χωρίς να αντιμετωπίσουμε κωμικοτραγικά πράγματα, όπως να πηγαίνει ο στρατός πέρα δώθε χωρίς λόγο ή το ιππικό να κάνει έφοδο σε δόρια κτλ. Επίσης, πλέον οι πολιορκίες έχουν γίνει πιο απλές, εστιάζοντας μόνο σε μία πλευρά των τειχών. Αντί να επιτίθεστε ή αμύνεστε από πολλαπλές πλευρές, πλέον όλα γίνονται από μία. Μπορεί κάποιους να τους ξενίσει στην αρχή, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι μία πραγματική πολιορκία με την αδρεναλίνη στα ύψη. Ειδικά η ζωή της A.I. έγινε πολύ πιο εύκολη, καθώς πλέον έχει να επιτεθεί σε ένα σημείο, χωρίς να μπερδεύετε με όλα τα άλλα.

Περνώντας στον χάρτη εκστρατείας, όσοι έχετε παίξει το Rome II ή το Attila θα έρθετε αντιμέτωποι με μία πιο απλοποιημένη μορφή διαχείρισης της οικονομίας σας και των περιοχών σας. Το επίκεντρο του παιχνιδιού βρίσκεται στις μάχες, χωρίς να χρειάζεται να αφιερώνετε ώρες ολόκληρες στην αυτοκρατορία σας. Βέβαια, η απλούστευση των μηχανισμών αυτών, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει αρκετό βάθος για να πειραματιστείτε με διάφορες προσεγγίσεις. Αντιθέτως, οι λίγες αλλά καλές επιλογές σας δίνουν τη δυνατότητα σε κάθε playthrough να έχετε μία διαφορετική εμπειρία και θα πρέπει να σκεφτείτε καλά τι κτίρια θα κτίσετε και που. Η διπλωματία παραμένει ακριβώς ίδια, χωρίς καμία προσθήκη ή διαφοροποίηση, ενώ έχουν αφαιρεθεί οι επιλογές της πολιτικής και το γενεαλογικό δέντρο. Όσοι βρίσκατε χαρά σε αυτά τα features, δυστυχώς δεν θα τα συναντήσετε, χωρίς αυτό να σημαίνει κιόλας πως δεν θα απολαύσετε το παιχνίδι.

Total War: Warhammer

Σε γενικές γραμμές, το Total War: Warhammer προσφέρει μία πραγματικά ολοκληρωμένη εμπειρία, σε όλους τους τομείς. Μπορεί ναι μεν κάποιες λειτουργίες να λάμπουν διά της απουσίας τους, όπως το γενεαλογικό δέντρο και οι ναυμαχίες, παρόλα αυτά όμως, οι προσθήκες των RPG στοιχείων και των Quest Battles μπορούν να καλύψουν το κενό και με το παραπάνω. Όσον αφορά το Multiplayer, μην περιμένετε κάτι διαφορετικό. Απλές μάχες και Co-op campaign με την λίστα να τελειώνει δυστυχώς εκεί. Το βάθος στο gameplay υπάρχει, απλά σε διαφορετικούς τομείς απ’ ότι προηγουμένως. Τεχνολογικά όμως, όπως θα δούμε και παρακάτω, το παιχνίδι είναι εξαιρετικό, κάτι που μας εξέπληξε αναλογιζόμενοι τα τεράστια προβλήματα προηγούμενων τίτλων της σειράς.

Τα παθήματα έγιναν μαθήματα

Τεχνολογικά, η Creative Assembly φαίνεται πως έμαθε από τα προηγούμενα παθήματά της, ειδικά με το Rome II. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως η επιστροφή μας στην Ρώμη ήταν σε… beta testing για πάνω από 9 μήνες, μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Το optimization του Total War: Warhammer ίσως είναι το καλύτερο που έχει γίνει σε τίτλο της σειράς. Για να καταλάβετε, με έναν i7-3770K, 12GB RAM και μία GTX 770 με 2GB VRAM τρέχουμε το παιχνίδι σε 1080p, με τα settings σχεδόν στα Ultra και με zoom-in στις μάχες τα FPS δεν πέφτουν κάτω από 45-50 στις πιο ακραίες περιπτώσεις.

Total War Warhammer 4

Φυσικά, μεγάλο ρόλο φαίνεται να παίζει η αλλαγή στην μηχανή γραφικών καθώς πλέον είναι 64bit. Επίσης, η διαθεσιμότητα του DX12 στο άμεσο μέλλον σίγουρα θα βελτιώσει την κατάσταση ακόμη περισσότερο για όλους που θα μπορούν να το υποστηρίξουν με τις κάρτες γραφικών τους. Βέβαια, η βελτίωση στην απόδοση του παιχνιδιού δεν έγινε με περικοπές στον οπτικό τομέα, καθώς τα γραφικά του είναι πραγματικά καταπληκτικά στα υψηλότερα settings. Εξαίρεση δεν αποτελεί ο ηχητικός τομέας, με τα ρεαλιστικά voice-acting των διάφορων πλασμάτων να συμβάλλουν στην συνολική εμπειρία.

Οι βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον και τα… άσχημα

Καθώς φτάσαμε στον επίλογο ενός πραγματικά μεγάλου review, ήρθε η ώρα να συγκεντρώσουμε όλα τα θετικά και τα αρνητικά και να βγάλουμε το τελικό μας συμπέρασμα. Προσωπικά, όντας μεγάλος fan της σειράς Total War, δεν μπορώ παρά να παραδεχθώ την Creative Assembly. Τελικά, το ανελέητο «κράξιμο» και η τεράστια κριτική που δέχθηκε με το Rome II φαίνεται να της έκαναν καλό. Με το Total War:Warhammer μας παρουσίασε ένα σύνολο αντίστοιχης ποιότητας του Shogun 2, που ίσως ήταν μέχρι πρόσφατα ότι καλύτερο είχε βγάλει τα τελευταία χρόνια. Το νέο της δημιούργημα «απορρόφησε» όλη την κριτική των προηγούμενων χρόνων, πάτησε πάνω στα θέλω της κοινότητας, ειδικά με την υποστήριξη των Mods και κατάφερε να προσφέρει ένα εκπληκτικό πακέτο. Κάπου υπάρχει ένα πρόβλημα όμως…

Το πρόβλημα ακούει στο όνομα των DLC. Η Creative Assembly φαίνεται να έχει βρει δικαιολογία με το Total War: Warhammer για να κυκλοφορήσει περισσότερο έξτρα περιεχόμενο στην μορφή όλων των φυλών που λείπουν από την αρχική έκδοση. Αν και ήδη γνωρίζουμε πως ένα μεγάλο μέρος του σύμπαντος του Warhammer θα κυκλοφορήσει στο μέλλον ως standalone expansions, που θα συμπληρώνουν το ένα το άλλο ως παζλ, δε μπορούμε παρά να εκφράσουμε την ανησυχία μας για τα υπόλοιπα DLC που έρχονται. Τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το review έχει ήδη κυκλοφορήσει το Call of the Beastmen στην εξωφρενική τιμή των 17,49 ευρώ!!! Δεν μιλάμε για 5, 6, 7, ούτε καν 10 ευρώ, αλλά για σχεδόν 20 ολόκληρα ευρώ! Αν αναλογιστούμε την τιμή διάθεσης στα ελληνικά καταστήματα (η Zegetron πάλι έβαλε τα γυαλιά σε πολλούς) που κυμαίνεται στα 37 ευρώ, τότε οι Beastmen κοστίζουν λίγο παραπάνω από το μισό παιχνίδι!

” Το ιδιαίτερο σύμπαν των Warhammer Fantasy Battles ταιριάζει τέλεια με το gameplay της σειράς Total War, σε έναν συνδυασμό που δεν μπορεί κανείς να βρει κάτι αντίστοιχο “

Μπορεί όντως να χρειάζεται περισσότερη δουλειά όπως δήλωσαν και οι ίδιοι, αλλά η τιμή δεν παύει να είναι απαγορευτική. Χίλιες φορές να περιμένετε τα Steam Sales και να το αγοράσετε στην μισή τιμή, η οποία θα έπρεπε να είναι η αρχική του DLC! Τα δυσάρεστα είχαν κάνει την εμφάνισή τους από την αρχή, με τον ντόρο που δημιουργήθηκε γύρω από το Chaos Warriors DLC, που τοποθετήθηκε πίσω από Pre-order μπόνους. Ευτυχώς, δόθηκε δωρεάν σε όσους αγόρασαν το παιχνίδι την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, αν και για μένα πάλι ήταν λάθος κίνηση. Εντάξει όμως, ας μην τα θέλουμε και όλα δικά μας. Ελπίζω στο μέλλον τα επόμενα DLC να έχουν λογικές τιμές, ανάλογα πάντα με το περιεχόμενο που προσθέτουν.

Εδώ θα χρειαστεί να κάνω μία μικρή αναφορά στο multiplayer που δυστυχώς απογοητεύει γι’άλλη μία χρονιά. Μάχες και Co-op Campaign (πάλι 2 ατόμων). Πρέπει κάποια στιγμή η Creative Assembly να καταλάβει πως δεν μπορεί να προσφέρει μία bare-minimum εμπειρία κάθε φορά. Θεωρώ απαράδεκτο πως δεν έγινε καμία προσπάθεια από την πλευρά τους να προσθέσουν κάτι καινούργιο. Έστω έναν επιπλέον παίκτη στο co-op, κάτι ρε παιδί μου… Εν έτη 2016 περίμενα κάτι καλύτερο και μία πιο πλούσια εμπειρία, καθώς το multiplayer είναι το κερασάκι στην τούρτα. Ποιος δεν θέλει να κατακτήσει τον κόσμο με τους φίλους του ή να τους ισοπεδώσει σε ένα Campaign; Πραγματικά, το Avatar Campaign του Shogun 2 ήταν ότι καλύτερο είχα παίξει ως multiplayer εμπειρία και αντί να επενδύσουν πάνω σε αυτό, το αφαίρεσαν τελείως. Είναι πραγματικά κρίμα…

Το Total War: Warhammer αποτελεί το καλύτερο Strategy της χρονιάς και ένα από τα καλύτερα Total War που έχει δημιουργήσει η Creative Assembly. Το ιδιαίτερο σύμπαν των Warhammer Fantasy Battles ταιριάζει τέλεια με το gameplay της σειράς Total War, σε έναν συνδυασμό που δεν μπορεί κανείς να βρει κάτι αντίστοιχο (ίσως Total War και Άρχοντας των Δαχτυλιδιών να είναι η καλύτερη ιδέα για να είμαστε ειλικρινείς όμως). Μπορεί οι σκληροπυρηνικοί της σειράς να ξενίσουν λόγω της απομάκρυνσης του ιστορικού setting, αυτό δε σημαίνει όμως πως δεν πρόκειται να το απολαύσουν. Με λίγη καλή θέληση και ανοιχτό μυαλό σας υπογράφω πως θα απολαύσετε ίσως περισσότερο απ’ότι θα έπρεπε.