Reviews

Wolfenstein II: The New Colossus – Review

Διαβάστε την άποψή μας για το Wolfenstein II: The New Colossus, τη συνέχεια του reboot του 2014, που ήρθε υποσχόμενο περισσότερο αιματοκύλισμα!

Το 1992, η σειρά Wolfenstein “συστήνεται” στο ευρύ gaming κοινό μέσω του Wolfenstein 3D. Το νέο, τότε, παιχνίδι ήταν εμπνευσμένο από το Castle Wolfenstein του 1981. Το Wolfenstein 3D γνωρίζει μεγάλης αποδοχής και αρκετά ικανοποιητικών πωλήσεων. Έτσι, τα FPS έγιναν ευρέως γνωστά και άρχισε ένας κύκλος μιας, κατά κοινή ομολογία, πολύ επιτυχημένης σειράς. Το 2014 η MachineGames αναλαμβάνει τα ηνία φέρνοντάς μας το reboot της σειράς με την κυκλοφορία του Wolfenstein: The New Order. Ένα χρόνο αργότερα δε, είδαμε το standalone prequel Wolfenstein: The Old Blood. Τώρα, δύο χρόνια μετά έχουμε την ευκαιρία να παίξουμε το πολυαναμενόμενο Wolfenstein II: The New Colossus.

Το γενικότερο story της σειράς Wolfenstein έχει να κάνει με το τι θα μπορούσε να έχει συμβεί στην περίπτωση που νικητές του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν οι Ναζί. Φυσικά όλο αυτό είναι στη σφαίρα του φανταστικού και η τεχνολογική εξέλιξη των Ναζί είναι τέτοια που μοιάζει εξωπραγματική. Το ύφος των τίτλων της δεκαετίας που διανύουμε έχει αλλάξει λίγο με τους δημιουργούς του να έχουν προσδώσει σε όλα τα παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένου του Wolfenstein II: The New Colossus, μια ωμότητα και μια καυστικότητα στο χιούμορ.

Blazkowicz, the “Nazi Killer”

Το Wolfenstein II: The New Colossus ξεκινά πέντε μήνες μετά τα γεγονότα του The New Order. Ο πρωταγωνιστής μας, που δεν είναι άλλος από τον William Joseph “B.J.” Blazkowicz, ξυπνάει ταλαιπωρημένος μέσα από ένα κόμμα. Λίγους μήνες πριν είχε διασωθεί από μέλη της αντιστασιακής Kreisau Circle. Το “κακό” για τον ήρωά μας είναι ότι ξυπνάει εν μέσω μιας επίθεσης της κύριας villain του παιχνιδιού, της Frau Engel, στο υποβρύχιο που χρησιμοποιούν ως άνδρο επιχειρήσεων οι αντιστασιακοί.

Οι Η.Π.Α. έχουν κυριευθεί από τα στρατεύματα του Hitler και της Frau Engels και έτσι αυτή τη φορά θα επιστρατευθεί η Αφροαμερικανίδα Grace Walker και η American Resistance ώστε να ξεκινήσει η Δεύτερη Αμερικανική Επανάσταση. Ακολουθώντας το main story θα δούμε και θα συναντήσουμε παλιούς και νέους χαρακτήρες, ενώ μέσω flashbacks θα μάθουμε για τα παιδικά βιώματα του Blazkowicz. Μια ιστορία γεμάτη δράμα, καυστικό χιούμορ (που σε κάποια σημεία ίσως σας ξενίσει), ρατσισμό, τρομοκρατία και πολλά ακόμα στοιχεία θα “παίξει” με τα νεύρα και τις αντοχές σας. Φυσικά, σε όλη αυτή την ιστορία ο Blazkowicz θα αντιμετωπίσει πληθώρα εχθρών εξολοθρεύοντάς τους, αλλά παράλληλα θα παλέψει και με τις προσωπικές του “αδυναμίες”.

Το Wolfenstein II: The New Colossus αποτελεί ένα fast-paced sinlge-player fps. Σύμφωνα με αυτό λοιπόν, αρχικά εντοπίσαμε ένα μικρό προβληματάκι σχετικά με την μεγάλη ποσότητα από cutscenes. Κατανοούμε ότι μέσα από αυτά οι χαρακτήρες σκιαγραφούνται εκπληκτικά από τις συνομιλίες που έχουν μεταξύ τους, μεταφέροντας στους παίκτες ανάμεικτα συναισθήματα χαράς, λύπης, οργής και αποστροφής. Ωστόσο, θεωρούμε ότι σε κάποια σημεία η αναλογία gameplay-cutscenes έγειρε επικίνδυνα υπέρ των cutscenes.

Καλή, αλλά στάσιμη προσπάθεια

Μιλώντας για τη δράση λοιπόν, θα χρειαστεί να κινηθείτε σε στενούς διαδρόμους αλλά και μέσα σε μεγάλες αρένες με εχθρούς. Οι επιλογές που δίνονται στη μάχη είναι δύο: το stealth και το guns blazing. Για το καλό της ισορροπίας του gameplay όμως, η εταιρία έχει προσδώσει κάποια χαρακτηριστικά αναλόγως με το τι θα επιλέξετε. Έτσι, στις περισσότερες περιοχές υπάρχουν Ναζί διοικητές οι οποίοι θα πρέπει να εξολοθρευτούν. Αυτός ο μηχανισμός των commanders είναι γνώριμος και από το The New Order. Σε περίπτωση που αυτοί αντιληφθούν την παρουσία σας, θα χτυπήσουν το συναγερμό, με συνέπεια ορδές εχθρών να έρθουν προς το μέρος σας και να δυσκολέψουν το πέρασμά σας. Στην αντίθετη περίπτωση, που εσείς τους σκοτώσετε ή απενεργοποιήσετε τους συναγερμούς, τότε όλα θα κυλήσουν πιο ομαλά και πιο εύκολα. Δυστυχώς στον τομέα του gameplay η εταιρία ενώ φαίνεται πως κατέβαλε προσπάθεια, δεν κατάφερε παρά να μας δώσει μια εμπειρία παρόμοια με αυτή του The New Order.

Wolfenstein II: The New Colossus

Σε ότι αφορά τα shooting mechanics, το Wolfenstein II: The New Colossus, περιέχει όλα τα κλασσικά όπλα όπως το pistol, το machine gun και το lazer rifle, όλα εκ των οποίων μπορούν να αναβαθμιστούν μέσω των weapon upgrade packs που υπάρχουν στα επίπεδα. Τα attributes του χαρακτήρα σταδιακά αναβαθμίζονται, αναλόγως με τον τρόπο που προσεγγίζουμε τη μάχη, μέσω bonuses (γνωστά ως perks). Οι μάχες είναι γενικά σε πολύ καλά επίπεδα, ενώ πέρα από τους απλούς στρατιώτες και λόγω της μεγάλης τεχνολογικής εξέλιξης των Ναζί, θα αντιμετωπίσουμε ορισμένους ρομποτικούς εχθρούς διαφόρων διαστάσεων, αλλά και μαχητικά drones.

Βόηθα με, να σε βοηθώ

Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία, στα τρία Contraptions (Ram Shackles, Battle Walker, Constrictor Harness). Πρόκειται για κάποια βοηθήματα (ένα εκ των οποίων θα κληθείτε να επιλέξετε) και θα σας επιτρέψουν να κινηθείτε με μια διαφορετική προσέγγιση κατά τη διάρκεια της μάχης και όχι μόνο. Αναλυτικότερα, το Ram Shackles, ο ήρωας “μεταμορφώνεται” σε ένα πολιορκητικός κριό καταστρέφοντας αεραγωγούς ή τους εχθρούς του. Το Battle Walker αποτελείται από ένα σύστημα πτυσσόμενων μηχανικών ποδιών που του επιτρέπει να φτάνει σε ψηλότερα μέρη και να κρύβεται πίσω από υψηλότερη κάλυψη. Τέλος, με το Constrictor Harness θα μπορέσετε να “μαζέψετε” τον ήρωά σας, προκειμένου να μπορέσετε να έχετε πρόσβαση σε επιφάνειες χαμηλότερου ύψους. Με την επίτευξη κάποιων αποστολών μετά το τέλος του βασικού παιχνιδιού μπορούν να γίνουν διαθέσιμα και τα τρία.

Wolfenstein II: The New Colossus

Ειδικές αποστολές και collectables

Για κάποιον που θα θελήσει να παίξει το story του τίτλου, χωρίς να ασχοληθεί με τις παράπλευρες αποστολές και δραστηριότητες, το παιχνίδι διαρκεί περίπου 7-8 ώρες. Φυσικά, για όσους αρέσκονται στο να κάνουν όλες τις αποστολές βρίσκοντας παράλληλα τα πολυάριθμα collectibles, με τη διάρκεια του παιχνιδιού να ξεπερνάει εύκολα τις 18-19 ώρες. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πως υπάρχουν και 16 αποστολές εξουδετέρωσης των «Übercommander», που πρακτικά πρόκειται για ένα ανεπίσημο replay προηγούμενων αποστολών με ελαφρώς περισσότερους εχθρούς και δυνατότερους Commanders. Ουσιαστικά πρόκειται για assassination missions που μπορούν να παιχτούν και μετά το τέλος του main story. To level design είναι έξυπνο με σχετική ποικιλία και μας μεταφέρει από το κατεστραμμένο Μανχάταν και την Νέα Ορλεάνη των 60’s μέχρι τη διαστημική βάση των Ναζί στον πλανήτη Αφροδίτη. Η αλήθεια είναι πάντως ότι του λείπουν 2-3 ακόμη επίπεδα, ενώ σίγουρα στα αρνητικά του θα βάζαμε το πολύ “μουντό” τέλος της ιστορίας. Παρά ταύτα πρόκειται για ένα πολύ απαιτητικό FPS και όσοι θα επιχειρήσουν να το τερματίσουν 100% μέσω achievements και trophies, θα χρειαστούν όρεξη, γερά νεύρα και δόση τύχης.

Wolfenstein II: The New Colossus

Περιθώρια για βελτίωση

Το Wolfenstein II: The New Colossus, αποτελεί ένα τίτλο του οποίου τα γραφικά δεν θα μείνουν στην ιστορία. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, θα αντιληφθείτε κάποια χαμηλής ποιότητας textures, ενώ και τα πρόσωπα των χαρακτήρων δεν αποτελούν κάτι το πολύ προσεγμένο. Δυστυχώς, από αυτή τη μέτριο τεχνικό τομέα, δεν γλίτωσαν ούτε τα cutscenes. Οι μεταβάσεις μεταξύ cutscenes και gameplay δεν είναι τόσο smooth όσο θα έπρεπε, με τα γραφικά να διαφέρουν μεταξύ των δύο αυτών σημείων. Από την άλλη μεριά, τα loading times είναι λίγο αργά, πράγμα που θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί. Ωστόσο, τα 60 fps παραμένουν σταθερά στις περισσότερες περιπτώσεις, απλά θεωρούμε πως το παιχνίδι από τεχνικής πλευράς μπορούσε να δώσει παραπάνω. Οι επιλογές που δίνονται στα settings έχουν ικανοποιητικό εύρος και θα καλύψουν και τους πιο απαιτητικούς, ενώ η A.I. των εχθρών παραμένει σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Το lip-sync είναι μέτριο σε real-time, ωστόσο στις pre-rendered σκηνές είναι εκπληκτικό.

Wolfenstein II: The New Colossus

Αντιθέτως, στον τομέα του ήχου, τόσο το voice acting, όσο και τα εφέ είναι εξαιρετικής ποιότητας. Υπεύθυνοι για τη μουσική του Wolfenstein: The New Colossus είναι οι Mick Gordon και Martin Stig Andersen. Το soundtrack είναι καθηλωτικό, ενώ και κατά τη διάρκεια της δράσης ακούγονται ήχοι πιο “brutal”, όπως ηλεκτρικές κιθάρες κάτι το οποίο “δένει” απόλυτα με το ύφος και το χαρακτήρα του παιχνιδιού. Τέλος, το voice acting είναι πάρα πολύ ικανοποιητικό και τα όπλα έχουν τους ήχους που θέλαμε να ακούσουμε αν τα χειριζόμασταν πραγματικά.

Το Wolfenstein II: The New Colossus πρόκειται για ένα σύγχρονο FPS με αρκετή δράση και πολύ δυνατά ηχητικά εφέ. Εν τούτοις, φαίνεται σαν η MachineGames να μην έδωσε την πρέπουσα προσοχή στο gameplay, όσο στην ιστορία. Αρκετές φορές τα cutscenes, όσο καλά και αν ήταν, μας στέρησαν τη δράση. Εν τούτοις, όλοι μας μπορούμε να ταυτιστούμε με ένα brutal τύπο όπως ο Blazkowicz που είναι διατεθειμένος να πεθάνει για τα πιστεύω του στην προσπάθειά του να σώσει την ανθρωπότητα και φυσικά, πριν πεθάνει να “πάρει” και πολλούς μαζί του. Το replayability του παιχνιδιού είναι σε αρκετά καλά επίπεδα, κάτι που σημαίνει πως δεν θα το βαρεθείτε εύκολα, ενώ η πληθώρα προαιρετικών αποστολών και collectibles θα σας κρατήσουν για αρκετό χρονικό διάστημα “δεμένους” με αυτό τον τίτλο.