Tales of Berseria
PS4

Tales of Berseria – Review

Η σειρά επιστρέφει με το Tales of Berseria, με αρκετές βελτιώσεις από τον προκάτοχό του. Διαβάστε την αναλυτική άποψή μας

Η σειρά Tales της Bandai Namco, είναι μία από τις πιο σεβαστές RPG σειρές που εξακολουθούν να βγαίνουν, αλλά όπως θα περίμενε κανείς από μία σειρά με περισσότερους από είκοσι τίτλους, η ποιότητα από τίτλο σε τίτλο μπορεί να διαφέρει πάρα πολύ. Εκτός από ένα είδος action RPG μάχης και τα ανόητα σκετς από τους χαρακτήρες, είναι δύσκολο να ξέρετε τι να περιμένετε όταν πηγαίνετε σε ένα νέο τίτλο της σειράς. Αυτή η αβεβαιότητα, δυστυχώς, δεν βγήκε και τόσο σε καλό με τη προηγούμενη καταχώρηση στη σειρά, το Tales of Zestiria, η οποία σημαδεύτηκε από ένα κακό crafting system, ένα ώρες-ώρες εξοργιστικό σύστημα μάχης και φαινομενικά έχει αποκόψει το τελευταίο τρίτο της ιστορίας.

Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν, ότι η ομάδα των παιχνιδιών Tales θα επιδιώξει να “καθαρίσει” το όνομα της και με πολλούς τρόπους το Tales of Berseria φαίνεται να έχει δημιουργηθεί ως άμεση απάντηση στις επικρίσεις του προκατόχου του. Παρά το σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα ανάπτυξης του, το Tales of Berseria καταφέρνει και δεν είναι μόνο ένα από τα καλύτερα πρόσφατα παιχνίδια στην σειρά Tales, αλλά και ένα πολύ αξιόλογο JPRG.

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο…

Το Tales of Berseria παίρνει μέρος 1000 χρόνια πριν το Tales of Zestiria, στον ίδιο ακριβώς κόσμο. Ενώ οι αναφορές για το άλλο παιχνίδι εμφανίζονται συχνά, η πλοκή δεν βασίζεται στον παίκτη να γνωρίζει κάτι από το Zestiria, ενώ τα βασίλεια και η γεωγραφία του ίδιου κόσμου είναι σχεδόν αγνώριστη, έτσι ώστε η εμπειρία να είναι φρέσκια ​​τόσο για τους βετεράνους όσο και για τους νέους της σειράς.

Το πρώτο πράγμα που τραβάει τη προσοχή, είναι η σκοτεινή ιστορία του Tales of Berseria που δε παύει ποτέ να εκπλήσσει ακόμα και στις πρώτες της ώρες. Στο Tales of Berseria παίρνετε το ρόλο της Velvet Crowe. Από πολύ νεαρή ηλικία οι γονείς της Velvet είχαν πεθάνει. Σαν παιδί, η Velvet ποτέ δεν πήγε στο σχολείο. Στην ηλικία των εννέα ετών, μαζί με τον μικρότερο αδελφό της που ονομάζεται Laphicet Crowe, γνώρισαν έναν άνδρα με άσπρα μαλλιά μέσω της μεγαλύτερης αδελφή τους, Celica. Το όνομα του άνδρα αυτού είναι Artorius Collbrande, ο οποίος θα αναφέρεται ως Brother Arthur. Είχαν έρθει πολύ κοντά μαζί του και τελικά άρχισαν να μένουν κάτω από την ίδια στέγη. Μία μέρα η Velvet και ο Laphi έιχαν πάει στο δάσος μαζί με τον Arthur, μάρτυρες συγκλονιστικών γεγονότων, ένα εκ των οποίων ήταν η Scarlet Night. Σε αυτή τη νύχτα, το χωριό τους δέχθηκε επίθεση από τη Deamonblight, η μεγαλύτερη αδερφή της Velvet πέθανε και κάνανε την εμφάνιση τους οι πρώτοι malakhim. Ο Malak ή οι malakhim στο πλυθηντικό, είναι μια φυλή των πνευματικών όντων που χρησιμοποιούν τις δυνάμεις της φύσης και χρησιμοποιούνται ως υπηρέτες στο Tales of Berseria.

Τρία χρόνια πριν από τα γεγονότα της κύριας ιστορίας, στην ηλικία των δεκαέξι, η Velvet υπέφερε από ένα τραυματικό γεγονός στο οποίο σφαγιάστηκε ξανά όλο της το χωριο αλλά αυτή τη φορά από τον “σωτήρα” Artorius Collbrande, ο οποίος σκότωσε επίσης και το μικρότερο αδερφό της κατά τη διάρκεια της Scarlet Night. Η Velvet πήρε μέρος στο τελετουργικό που έκανε ο Arthur για να σώσει τον αδερφό της αλλα δε τα κατάφερε, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί το μίσος και ο θυμός της, καθώς και το αριστερό της χέρι έγινε καταραμένο και της επιτρέπει να τρέφεται με τα πτώματα των αντιπάλων. Από εκείνη τη νύχτα και μετά, μεγάλωσε το μίσος μέσα της προς τον Artorius και ορκίστηκε εκδίκηση για τη δολοφονία του αδερφού της καθώς και των κατοίκων του χωριού της.

… αλλά δεν μπορείς να κάνεις τα πάντα μόνος!

Η Velvet στην περιπέτεια της για εκδίκηση περιτριγυρίζεται από ένα group με άτομα τα οποία είναι κυριολεκτικά η μέρα με τη νύχτα. Το θέμα δεν είναι όμως ότι το Berseria δίνει μια ομάδα από άτομα που είναι εντελώς αντίθετα μεταξύ τους, αλλά το γεγονός ότι με κάποιο τρόπο το κάνει και δουλεύει όλο αυτό. Η ομάδα αυτή περιλαμβάνεται από ένα ευγενή Malak το Laphicet, τον ανέμελο πολεμιστής δαίμονα Rokurou, τον πειρατή Eizen, την τρελή μάγισσα Magilou και την αυστηρή και επιφυλακτικη Eleanor.

Κάθε χαρακτήρας έχει τις δικές του ιδιορρυθμίες που τους κάνει μοναδικούς και μερικές φορές αξιαγάπητους. Για παράδειγμα ο Eizen έχει τη κατάρα του Reaper, όπου τον κάνει τόσο άτυχο και κάθε φορά που πάει να γυρίσει ένα κέρμα αυτό προγειώνεται σε κορώνα. Το group δένει τέλεια και μαζί κάνουν μια υπέροχη ομάδα που θα περάσετε αρκετές ευχάριστες ώρες. Στην αρχή του παιχνιδιού, μπορεί να φανούν σαν μια ομάδα περιθωριακών που αναγκάζονται να είναι μαζί, αλλά μέχρι το τέλος, υπάρχει η πραγματική αίσθηση της φιλίας μεταξύ τους.

Το σύστημα μάχης αλλάζει προς το καλύτερο

Το Tales of Berseria είναι ένα τρίτου προσώπου action JRPG, στο οποίο οι μάχες σε πραγματικό χρόνο είναι το επίκεντρο της ανάπτυξής του. Αυτές οι μάχες, που αρχίζουν από τη στιγμή που κάποιος εχθρός εμφανιστεί στο χάρτη και σας αγγίξει, έχουν βελτιωθεί σημαντικά σε σχέση με το Zestiria χάρη στο σύστημα Liberation Linear Motion Battle System που το κάνει να θυμίζει περισσότερο fighting game λόγω της ταχύτητας και της ομαλότητας του. Με το σύστημα LLMBS μπορείτε να προσαρμόσετε τα combos που θέλετε στον χαρακτήρα που πρόκειται να χειριστείτε, γιατί μπορείτε να μην έχετε μόνο τον έλεγχο της Velvet αλλά και των άλλων χαρακτήρων. Έτσι, κάθε πλήκτρο μπορεί να στεγάσει έως και τέσσερις διαφορετικές επιθέσεις συνδιάζονται και τέλος κάνουν μια ισχυρή επίθεση που είναι δύσκολο να αποφύγουν οι εχθροί. Για να γίνουν οι επιθέσεις όμως πιο θανατηφόρες, πρέπει να βγάλουμε προς τα έξω όλη τη δύναμη που κρύβεται σε κάθε χαρακτήρα. Στη Velvet, για παράδειγμα, η δύναμη της κρύβεται στο καταραμένο της χέρι, έτσι κάθε skill που μαθαίνει καθώς ανεβαίνει level τη κάνει εφιάλτη για τους εχθρούς της.

Φυσικά, αυτή η αύξηση της δύναμης έχει ένα κόστος. Το εν λόγω κόστος είναι ένα πόντος από το Soul Bar, το οποίο είναι η δύναμη που έχει ο κάθε χαρακτήρας. Όταν φτάσει στο μηδέν, οι χαρακτήρες μπορούν να κάνουν μόνο μία επίθεση οπότε καθιστά αδύνατο το να πραγματοποιήσουν μεγάλα combos. Αυτό μπορεί να λυθεί με διάφορους τρόπους, όπως υποχωρώντας λίγο για την επαναφόρτιση της ενέργειας ενώ αμύνεστε, συλλέγοντας κομμάτια soul που εμφανίζονται κατά καιρούς στο πεδίο της μάχης και με την εκτέλεση special skills, όπως κάνοντας defend και επίθεση αμέσως στον αντίπαλο.

Το σύστημα μάχης είναι πολύ διασκεδαστικό και προσφέρει πολλές δυνατότητες, κάνοντας κάθε μάχη μοναδική και επειδή έχει διαθέσιμες πολλές ικανότητες, οι επιλογές για customization αυξάνονται σημαντικά. Φυσικά, πριν καταλάβετε το κόλπο με το θέμα του Soul Bar είναι λίγο χαοτικό στην αρχή και όταν η μπάρα αδειάζει και δε μπορειτε να κάνετε απολύτως τίποτα για να συνεχίσετε να αγωνίζεστε είναι αρκετά απελπιστικό. Μόλις όμως συνηθίσετε, κάθε μάχη γίνεται μια διασκεδαστική πρόκληση που θα πρέπει να ξεπεράσετε.

Αξίζει να σημειωθεί όμως ότι τα healing spells σε αυτό το παιχνίδι είναι αρκετά αδύναμα, και γίνονται ακόμη πιο αδύναμη σε υψηλότερες δυσκολίες. Αυτό αναγκάζει τη μάχη να κλίνει προς τη λογική ενός action παιχνιδιού, όπου η επιβίωση ενός χαρακτήρα είναι κυρίως ζήτημα του πόσο καλά μπορεί να κάνει dodge, block και stun τους εχθρούς του, παρά την παράδοση των RPG που συνεχώς δέχονται μεγάλη ζημιά και στη συνέχεια την κάνουν heal. Ευτυχώς όμως, η AI έχει βελτιωθεί σημαντικά από το Zestiria, και οι χαρακτήρες θα κάνουν block και dodge τακτικά, ίσως και ακόμη καλύτερα από ό, τι μερικοί παίκτες. Εντάξει δεν είναι ανίκητοι βέβαια, αλλά οι καταστάσεις όπου ο παίκτης είναι ο μόνος ζωντανός, ενώ η υπόλοιπη ομάδα επανειλημμένα πέφτει μόνη της στη φωτιά δεν υπάρχουν.

Δυστυχώς, τα dungeons δεν έχουν λάβει την ίδια προσοχή, καθώς είναι αρκετά μεγάλα με ενοχλητικά εμπόδια που δεν αξίζει καν να ονομάζονται puzzle. Τουλάχιστον, μπορείτε συνήθως να αποφύγετε τα τέρατα εξ ολοκλήρου εάν είστε ανυπόμονοι παίκτες που δεν σας πειράζει να είστε λίγο underleveled. Εκτός από τις μάχες ενάντια σε εκείνους που τολμούν να σταθούν εμπόδιο στο δρόμο σας, μπορείτε να εξερευνήσετε κάθε μέρος που επισκέπτεστε. Όσον αφορά την επέκταση των χώρων αυτών, θυμίζουν αρκετά το Tales of Xillia και το Tales of Xillia 2, υπό την έννοια ότι είναι πολύ στενότερα και γραμμικά, αν και ορισμένα σημεία δίνουν το συναίσθημα της ύπαρξης ενός περισσότερου ανοικτού κόσμου, όπως είναι στο Tales of Zestiria.

Σε κάθε μέρος θα δείτε ότι υπάρχουν διάσπαρτα ένα είδος διαφανές σφαίρες. Είναι ψυχές των gátoz, πλάσματα που έχουν περιοριστεί σε ειδικά chests και μπορείτε να τα απελευθερώσετε μόνο όταν προσφέρετε ένα ορισμένο ποσό ψυχών. Αν είστε τυχεροί, ο gátoz που θα ελευθερώσετε θα σας δώσει item όπως γυαλιά ηλίου, σκουλαρίκια, κλπ για την ομάδα σας που θα πάνε στη κατηγορία fashion, αλλά μπορεί επίσης να μη σας δώσει και απολύτως τίποτα, αφήνοντας σας μια άσχημη γεύση αφού έχουν δωθεί όλες οι ψυχές που είχατε συλλέξει.

Ένα από τα στοιχεία που έχει αποκτήσει πιο σημαντικό ρόλο είναι το feature Kitchen. Από το menu κάθε χαρακτήρας μπορεί να δημιουργήσει τη συνταγή που είναι διαθέσιμη. Ανάλογα με τον ήρωα που έχετε επιλέξει, το φαγητό θα έχει και την ανάλογη επίδραση. Για παράδειγμα μπορείτε να μειώσετε το ποσοστό του να δηλητηριαστείτε για κάποιο χρονικό διάστημα. Αν μάθετε να χρησιμοποιείτε σωστά μπορεί σίγουρα να σας σώσει σε περισσότερες από μία περιπτώσεις.

Ο κόσμος του Tales of Berseria είναι ένα τόσο μεγάλο μέρος, έτσι ώστε να υπάρχουν κάποιες περιοχές που δεν μπορείτε να πάτε και που είναι γεμάτες θησαυρούς για να ανακαλύψετε. Για να φτάσετε εκεί πρέπει να στείλετε ένα ειδικό πλοίο που, κάθε μισή ώρα, φτάνει στο λιμάνι με το εμπόρευμα που έχει λάβει. Αυτά τα εμπορεύματα μπορεί να είναι συστατικά για νέες συνταγές, αντικείμενα μιας άλλης εποχής με πολύ νόημα ή σημαίες των άλλων πειρατών που έχουν πέσει εκεί. Για να πάει καλά αυτή η εκστρατεία, κάθε χαρακτήρας θα δώσει στο πλήρωμα μια ιδιαίτερη ικανότητα, όπως τη δύναμη να ξέρει ποιο αντικείμενο είναι σημαντικό και ποιο όχι.

Συνεχίζοντας με το θέμα των ειδικών περιοχών, η Abbey έχει οριοθετηθεί μερικά πολύ επικίνδυνη νησιά, γνωστά σαν Class 4, λόγω των πολλών δαιμόνων που υπάρχουν εκεί. Φυσικά, για να αποδείξετε τη δύναμή σας, μπορείτε να ταξιδέψετε εκεί και να πολεμήσετε τους δαίμονες, αλλά θα πρέπει να πάτε προετοιμασμένοι, επειδή από τη στιγμή που θα φτάσετε στη περιοχή δεν ξέρετε πως να φύγετε.

Παραμυθένια μουσική αλλά πάσχει στον οπτικό τομέα

Όσον αφορά τα γραφικά, το Tales of Berseria συνεχίζει την πορεία του Zestiria. Με ένα έντονο manga-anime style, ο σχεδιασμός του κάθε χαρακτήρα είναι πραγματικά καλός, όπως και οι προσωπικότητες τους που έχουν υλοποιηθεί τέλεια, καθιστώντας τους μοναδικούς και εύκολα αναγνωρίσιμους. Τα περιβάλλοντα, δεν είναι τόσο άνετα όσο στο Zestiria, έτσι ώστε το παιχνίδι να νιώθει πολύ πιο κλειστό και γραμμικό, όπως στην περίπτωση των dungeons. Ωστόσο, ορισμένες περιοχές προκαλούν ευχάριστη έκπληξη με το χρώμα τους και την μαγεία που εκπέμπουν μόλις πατήσετε το πόδι σας σε αυτές. Δυστυχώς η γενιά έχει προχωρήσει αλλά η σειρά Tales ακόμα δεν έχει κάνει το βήμα μπροστά και όλο το art style χωλαίνει στο τέλος δίνοντας την αίσθηση PlayStation 3 στην καλύτερη.

Τα JRPG είναι γνωστά για την εικονική, ενορχηστρωμένη μουσική τους και το Tales of Berseria δεν αποτελεί εξαίρεση. O συνθέτης Motoi Sakuraba ήταν υπεύθυνος για πολλές από τις μουσικές στη σειρά Tales και στο Tales of Berseria δημιούργησε ένα μείγμα από διάφορες μουσικές επιλογές που ταιριάζουν με τη σκοτεινή ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Βέβαια άλλα ηχητικά εφέ, όπως μαζεύοντας αντικείμενα, είναι ακόμη από τον περασμένο  “αιώνα” και κάποια στιγμή χρειάζονται αντικατάσταση.

Ένα αξιόλογο JRPG που αξίζει την προσοχή σας

Το Tales of Berseria κάνει μία θετική στροφή με ένα πολύ πιο σκοτεινό θέμα, ένα πολύ καλό cast χαρακτήρων και ίσως ένα από τα καλύτερα σενάρια που είχε να δει εδώ και αρκετό καιρό η σειρά. Το γρήγορο και ώρες ώρες tactical σύστημα μάχης είναι επίσης ένα βήμα μπροστά, αλλά το παιχνίδι αρχίζει να φαίνεται last-gen και πρέπει τουλάχιστον στον επόμενο τίτλο να περάσει στο σήμερα. Για εκείνους τους απογοητευμένους οπαδούς των τελευταίων Final Fantasy, το Tales of Berseria μπορεί πολύ απλά να είναι το παιχνίδι που ψάχνουν, όντας ένα κλασσικό JRPG που κάνει αυτό που ξέρει καλά ενώ προσφέρει μία καταπληκτική περιπέτεια με προσεγμένη και ευχάριστη αφήγηση.